ناباروری زن، ناتوانی در باردار شدن به دلیل مشکلات مربوط به تخمک است که مانع لقاح و در نتیجه بارداری می‌شود. تغییر ظرفیت تولیدمثلی می‌تواند به دلایل مختلفی ظاهر شود که بسته به علت آن، علائم کم و بیش قابل توجه خواهد بود.

به همین دلیل، ممکن است شرایطی پیش بیاید که زن تا زمانی که آزمایش‌های باروری مربوطه را انجام ندهد، از ناباروری خود آگاه نباشد.

دو نوع اصلی ناباروری وجود دارد:

عقیمی اولیه

در زنانی که قبلا باردار نشده‌اند، ظاهر می‌شود.

عقیمی ثانویه

زمانی که یک زوج قادر به بارداری نیستند، حتی اگر قبلاً یک یا چند فرزند مشترک داشته باشند. به طور خلاصه، عقیمی پس از بارور شدن قبلی ظاهر می‌شود.
اگرچه این دو نوع ناباروری متفاوت هستند، اما نقطه مشترک بین آن‌ها دشواری در رسیدن به بارداری مطلوب است.

ناباروری و نازایی در زنان

اگرچه واژه‌های عقیمی و ناباروری معمولاً به‌عنوان مترادف هم از سوی جامعه و هم از سوی متخصصان این حوزه استفاده می‌شوند، اما باید توجه داشت که معنای آن‌ها دقیقاً یکسان نیست:

عقیمی زنانه

همجوشی بین تخمک و اسپرم، یعنی لقاح، به دلیل مشکلات مربوط به سلول تخمک نمی‌تواند انجام شود. همچنین، هنگامی که لقاح اتفاق می‌افتد، ما در مورد عقیمی صحبت می‌کنیم، اما همچنان، جنین قادر به اتصال به پوشش آندومتر نیست. به طور خلاصه، به هر موقعیتی اشاره دارد که در آن حاملگی نمی‌تواند اتفاق بیفتد.

ناباروری زنان

اگرچه لقاح اتفاق می‌افتد و جنین در نتیجه اتصال تخمک به اسپرم به دست می‌آید، نمی‌تواند به رشد کامل خود ادامه دهد، بنابراین حاملگی کامل هرگز رخ نمی‌دهد. باعث سقط جنین زن می‌شود.

به هر حال، هر دو نوع مانع از توانایی زن برای بچه دار شدن می‌شوند، و بنابراین، هنگام صحبت در مورد علل، علائم و درمان‌های بالقوه برای رسیدن به بارداری موفق، به جای یکدیگر استفاده می‌شوند.

علل ناباروری در زنان

مشکلات ناباروری در زنان می‌تواند به دلیل یکی یا ترکیبی از تغییرات زیر ظاهر شود:

مشکلات تولید تخمک

یکی از دلایل اصلی ناباروری زنان با چرخه تخمک‌گذاری مرتبط است. این ناباروری به عنوان عامل غدد درون ریز شناخته می‌شود زیرا چرخه قاعدگی توسط مجموعه‌ای از هورمون‌ها مانند GnRH (هورمون آزاد کننده گنادوتروپین)، FSH (هورمون محرک فولیکول)، LH (هورمون لوتئین کننده)، پروژسترون و استرادیول تنظیم می‌شود.
تغییرات در سطح هورمون می‌تواند منجر به موارد زیر شود:

• عدم تخمک‌گذاری
• تخمک‌گذاری زودتر یا دیرتر از حد انتظار انجام می‌شود
• شکست در تولید تخمک

در چرخه‌های قاعدگی طبیعی، بدون تغییرات غدد درون ریز، تخمک‌گذاری در نیمه چرخه قاعدگی (تقریباً در روز ۱۴) انجام می‌شود، با در نظر گرفتن روز اول، روز شروع دوره قاعدگی.

به همین دلیل، بارورترین روزها نزدیکترین روزها به تخمک‌گذاری است، یعنی لحظه‌ای که تخمک توسط تخمدان آزاد می‌شود تا اسپرم امیدوارانه به آن برسد و آن را در داخل لوله فالوپ بارور کند.

اگر زنی هر یک از مشکلات ذکر شده در بالا مربوط به تخمک‌گذاری را داشته باشد، حتی اگر در سیکل باروری خود سعی در باردار شدن داشته باشد، احتمال بارداری وجود ندارد.

اختلال تخمک‌گذاری

تغییرات در چرخه تخمک‌گذاری منجر به بی‌نظمی قاعدگی یا حتی آمنوره (عدم قاعدگی) می‌شود. با این حال، موارد خاصی وجود دارد که در آن دوره‌های قاعدگی ظاهراً طبیعی است، حتی اگر یک سری مشکلات مربوط به هورمون‌ها وجود داشته باشد که مانع از شانس بارداری زن می‌شود:

شکل پنهان نارسایی زودرس تخمدان (POF)

این نوعی نارسایی زودرس تخمدان (POF) است که از تخمک‌گذاری جلوگیری می‌کند.

نقص فاز لوتئال (LPD)

پس از تخمک گذاری، در مرحله لوتئال چرخه قاعدگی، ترشح پروژسترون انجام می‌شود و وظیفه اصلی آن ترویج رشد آندومتر برای ایجاد یک محیط مناسب برای لانه گزینی جنین و بارداری است. گاهی اوقات، پوشش آندومتر به دلیل تولید ضعیف پروژسترون به درستی رشد نمی‌کند، که باعث می‌شود بارداری امکان‌پذیر نباشد.

سندرم لوتئینیزه فولیکول پاره نشده (LUF)

فولیکول که محل قرارگیری تخمک قبل از تخمک‌گذاری است، تا زمانی که فاز لوتئال شروع شود به رشد خود ادامه می‌دهد، اگر هیچ تخمکی در داخل آن آزاد نشده باشد. لقاح رخ نخواهد داد.

برخی از علل‌عدم تعادل هورمونی که بر تنظیم چرخه‌های تخمدانی سیستم غدد درون ریز تأثیر می‌گذارد عبارتند از:

• استرس
• چاقی
• بی‌اشتهایی
• مشکلات تیروئید
• برخی داروها
• شیمی درمانی و رادیوتراپی
• عوامل محیطی
• و…

از شما خواسته می‌شود که برای بررسی رشد چرخه تخمدان خود از طریق اسکن اولتراسوند و آزمایش خون، تحت یک آزمایش قرار بگیرید. با انجام این کار، متخصص زنان شما قادر خواهد بود سطوح هورمونی شما را تجزیه و تحلیل کند و تعیین کند که آیا یک اختلال غدد درون ریز وجود دارد که ممکن است از بارداری جلوگیری کند.

مشکلات لوله فالوپ

هنگامی که به تغییرات یا مشکلات در لوله‌های فالوپ اشاره می‌کنیم، از اصطلاح ناباروری فاکتور لوله‌ای استفاده می‌کنیم، بخشی از سیستم تولید مثل زنان که در آن لقاح انجام می‌شود.

طی تخمک گذاری، یک تخمک از تخمدان آزاد می‌شود و به لوله‌های فالوپ می‌رود، به طوری که یک اسپرم به آن رسیده و آن را بارور می‌کند. پس از لقاح، جنین حاصل از طریق لوله‌ها به سمت رحم حرکت می‌کند، جایی که لانه گزینی می‌کند و باعث بارداری جدید می‌شود.

برای انجام این مراحل، باز بودن لوله در هر دو لوله فالوپ یا حداقل در یکی از آن‌ها ضروری است. اگر هر دو لوله مسدود شده باشد، در نظر می‌گیریم که زن از ناباروری فاکتور لوله‌ای رنج می‌برد.
ناهنجاری‌های مربوط به بسته بودن لوله‌ها می‌تواند ناشی از عفونت‌ها، اندومتریوز، سالپنژیت، ناهنجاری‌های لوله، هیدروسالپینکس، جراحی، بیماری التهابی لگن (PID) و غیره باشد.

هیستروسالپنگوگرافی (HSG) یک آزمایش تشخیصی است که به ما امکان می‌دهد عملکرد لوله‌های رحمی را ارزیابی کنیم.

فاکتور دهانه رحم

دهانه رحم اولین جایی است که اسپرم باید در مسیر رسیدن به تخمک از آن عبور کند. ممکن است انسدادهایی به شکل پولیپ یا فیبروم وجود داشته باشد که مانع لقاح شود.

از سوی دیگر، مخاط دهانه رحم نیز به اسپرم کمک می‌کند تا در داخل رحم حرکت کند و وسیله‌ای را برای آن‌ها فراهم می‌کند تا از طریق آن حرکت کنند.

برخی از دلایلی که مانع از رسیدن اسپرم به لوله‌های فالوپ برای بارور شدن تخمک و باعث ناباروری در زنان می‌شود، التهاب، عفونت یا تغییرات pH است.

ناباروری با منشا رحمی

ناباروری زنان به دلیل ناهنجاری‌های رحمی دو دلیل اصلی دارد: از یک سو ناهنجاری‌های رحمی و از سوی دیگر شرایط مربوط به آندومتر.
ناهنجاری‌های رحمی می‌توانند مادرزادی باشند، یعنی از بدو تولد، یا در ثانویه باشد و در نتیجه پولیپ، میوم یا کیست ظاهر شوند.

همچنین باید در نظر داشت که آندومتریوز یک علت ناباروری با منشاء رحمی نیز می‌باشد.

سایر علل ناباروری

عوامل دیگری نیز وجود دارند که بر باروری تأثیر می‌گذارند، اما می‌توانند در هر دو جنس رخ دهند، مانند موارد زیر:

ناباروری بدون دلیل

علیرغم انجام آزمایشات باروری متعدد در زنان و مردان، اختلال خاصی که باعث ناباروری شود، شناسایی نشده است.

ناباروری ایمنی

شایع‌ترین علت عقیمی ایمنی وجود آنتی بادی‌های ضد اسپرم است که توسط زن یا مرد ایجاد می‌شود و همچنین سندرم آنتی فسفولیپید (APS) است که در ارگانیسم زن حالتی بیش از حد انعقاد ایجاد می‌کند که از کارکرد جفت جلوگیری می‌کند. به درستی و منجر به سقط جنین می‌شود.

پریشانی روانی

عواطف و احساسات نقش عمده‌ای در ظرفیت تولید مثل زنان دارند. برای ما غیرمعمول نیست که شاهد مواردی از زوج‌هایی باشیم که زمانی نابارور بوده‌اند، اما در تلاش دوم به بارداری طبیعی رسیده‌اند. برخی متخصصین این وضعیت را با آرامش و از بین بردن استرس ناشی از ناباروری مرتبط می‌دانند.

شرایط واژن

واژینیسموس به دلیل انقباض عضلات دور واژینال از دخول و در نتیجه انزال جلوگیری می‌کند.

علل ژنتیکی

برخی تغییرات ژنتیکی و کروموزومی می‌تواند باردار شدن را برای یک زوج دشوار یا غیرممکن کند. علاوه بر این، آن‌ها می‌توانند بر رشد طبیعی بارداری تأثیر بگذارند و در نتیجه منجر به از دست دادن بارداری شوند.

درمان‌ ناباروری

ناباروری زنان را می‌توان با داروهای باروری برای تحریک تخمک گذاری، جراحی یا کمک باروری برطرف کرد. با این حال، روش انتخابی به علت ناباروری و شدت آن بستگی دارد.

درمان‌های ناباروری

لقاح داخل رحمی (IUI)، رایج‌ترین نوع لقاح مصنوعی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، و لقاح آزمایشگاهی (IVF) رایج‌ترین روش کمک باروری است که برای حل مشکلات مربوط به ناباروری یا عقیمی زنان استفاده می‌شود.

در حالی که IUI روشی است که کمترین سطح پیچیدگی را در بر می‌گیرد، زیرا اسپرم‌ها در داخل رحم قرار می‌گیرند، شانس موفقیت آن کمتر است و زن باید یک سری از الزامات قبلی را برآورده کند.

از سوی دیگر، IVF شامل بازیابی تخمک‌های بالغ از بیمار یا اهداکننده تخمک، لقاح آن‌ها در آزمایشگاه با اسپرم شوهر یا اسپرم اهدایی و انتقال جنین‌های حاصل به رحم زن است.

ناباروری زنان بر اساس سن

برخلاف آنچه در مردان اتفاق می‌افتد، زنان تخمک جدیدی تولید نمی‌کنند: آن‌ها با مقدار محدودی تخمک متولد می‌شوند. از زمان بلوغ تا شروع یائسگی،  تخمک‌گذاری می‌کنند.
سن باروری یک زن از ۱۶ سالگی شروع می‌شود و تا حدود ۳5 تا 40 سالگی ادامه دارد. از سن ۴۰ سالگی، باروری به تدریج شروع به کاهش می‌کند تا پایان کامل ذخیره تخمدان و رسیدن به دوره‌ای به نام یائسگی.

سبک زندگی امروزی باعث شده است که بسیاری از زنان مادر شدن را به تاخیر بیندازند و در سنین بالا به فکر مادر شدن بیفتند. به همین دلیل است که امروزه بالا رفتن سن مادر علت اصلی ناباروری در زنان است.

درمان‌ها

در شرایط ناباروری زنان، درمان لازم برای رسیدن به بارداری بستگی به علت ایجاد کننده آن دارد. بنابراین، متخصصان توصیه می‌کنند که هر مورد به صورت جداگانه بررسی شود و یک پروتکل درمانی شخصی ایجاد شود.

پس از تجزیه و تحلیل هر مورد و انجام تمام آزمایشات تشخیصی لازم، درمان‌های باروری که یک زن یا زوج می‌توانند برای داشتن فرزندانجام دهند به شرح زیر است:

مقاربت برنامه ریزی شده

برای موارد ناباروری خفیف، مانند عدم تخمک‌گذاری در زنان جوان. برای این منظور داروهای محرک تخمک‌گذاری تجویز می‌شود و برای مقاربت برنامه‌ریزی می‌شود.

لقاح مصنوعی (AI)

اولین روش کمک باروری است که در زمانی که زن جوان است و اسپرم شریک زندگی از کیفیت خوبی برخوردار است استفاده می‌شود.

لقاح آزمایشگاهی (IVF)

برای ناباروری شدیدتر زنانه یا مردانه، یا زمانی که لقاح مصنوعی پس از چندین بار تلاش عمل نکرده است.

IVF با تشخیص ژنتیکی قبل از لانه گزینی (PGD)

در موارد ناباروری به دلایل ژنتیکی یا زمانی که خطر انتقال بیماری ارثی وجود دارد.

تخمک‌ اهدایی

زمانی که زن در ذخیره تخمدان خود تخمک با کیفیتی نداشته باشد، باید به تخمک اهداکننده متوسل شود.

هر یک از این درمان‌ها باید برای هر زن با توجه به ویژگی‌های خاص و علل ناباروری او تطبیق داده شود.

سوالات متداول درباره ناباروری

آیا به دلیل سنم ممکن است مشکلات باروری داشته باشم؟

بله، متأسفانه گذشت زمان تأثیر بسیار منفی دارد. سن باروری بین بلوغ و یائسگی است. در این مدت بهترین شرایط معمولا تا ۳۵ سالگی است. با افزایش سن یک زن، ذخیره تخمدان و کیفیت تخمک او کاهش می‌یابد.

به طور خلاصه، هر چه سن یک زن بیشتر می‌شود، باروری او نه تنها به کاهش احتمال بارداری منجر می‌شود، بلکه به افزایش تعداد سقط جنین به دلیل ناهنجاری‌ها و عوارض کروموزومی در دوران بارداری نیز منجر می‌شود.

چه زمانی می‌گویند زن نابارور است؟

زمانی که زنی در طی ۱ سال پس از داشتن رابطه جنسی محافظت نشده به طور منظم نباشد، نابارور است.

انواع مختلفی از علل با شدت بیشتر یا کمتر وجود دارد. به همین دلیل است که در بسیاری از موارد ممکن است تا قبل از انجام آزمایشات لازم عقیمی، زن از مشکل خود آگاه نباشد، زیرا در بسیاری از موارد هیچ علامتی از خود نشان نمی‌دهد.

تا چه سنی می‌توانم مادر شوم؟

این به هر زن و ذخیره تخمدان او بستگی دارد. یک زن تا زمانی که به مرحله یائسگی نرسد، می‌تواند به طور طبیعی مادر شود. با این حال، با نزدیک شدن به این مرحله، ظرفیت تولید مثل کاهش می‌یابد.

در هر صورت و به طور کلی می‌توان گفت که از سن ۳۵ سالگی به بعد، باروری زنان به تدریج کاهش می‌یابد و از ۴۰ سالگی به بعد این امر به میزان قابل توجهی کاهش دارد.

شپش تناسلی که به نام خرچنگ نیز شناخته می‌شود، حشرات بسیار کوچکی هستند که ناحیه تناسلی را آلوده می‌کنند.

انواع شپش

سه نوع شپش وجود دارد که انسان را آلوده می‌کند:

• pediculus humanus capitis: شپش سر
• pediculus humanus corporis: شپش بدن
• phthirus pubis: شپش شرمگاهی

شپش از خون انسان تغذیه می‌کند، و باعث خارش شدید در نواحی آسیب دیده می‌شود. این شپش‌ها در ناحیه تناسلی معمولاً روی موها زندگی می‌کنند، و از طریق تماس جنسی پخش می‌شوند. در موارد نادر، آنها را می‌توان در مژه‌ها، موهای زیر بغل و موهای صورت یافت. شپش ناحیه تناسلی اغلب کوچکتر از شپش بدن و سر است. آلودگی به شپش ناحیه تناسلی در بین افرادی که عفونت‌های مقاربتی دارند، شایع‌تر است.

چگونه ممکن است به شپش تناسلی مبتلا شوید؟

شپش ناحیه تناسلی معمولاً از طریق تماس نزدیک از جمله رابطه جنسی منتقل می‌شود. همچنین با استفاده از پتو، حوله، ملحفه یا لباس افرادی که شپش ناحیه تناسلی دارند، می‌توان به این بیماری مبتلا شد. شپش‌های بالغ تخم‌های خود را روی ساقه مو، نزدیک پوست می‌گذارند. به این تخم‌ها nits می‌گویند. این تخم‌ها هفت تا 10 روز بعد شروع به تغذیه از خون شما می‌کنند. شپش‌ها می‌توانند یک تا دو روز بدون مواد غذایی زندگی کنند. برخلاف تصور رایج، احتمال ابتلا به شپش شرمگاهی از روی صندلی توالت بسیار کم است. شپش‌های تناسلی معمولاً از میزبان خود نمی‌افتند، مگر اینکه مرده باشند. آن‌ها همچنین نمی‌توانند مانند کک‌ها از فردی به فرد دیگر بپرند. در صورت ابتلا به شپش شرمگاهی به فرزندان‌تان اجازه ندهید در رخت‌خواب شما بخوابند. کودکان ممکن است پس از خوابیدن در یک تخت با فردی که شپش شرمگاهی دارد، دچار عفونت شوند. در کودکان، شپش معمولا در مژه‌ها یا ابروهای آن‌ها زندگی می‌کند. وجود شپش شرمگاهی در کودک نیز ممکن است نشان‌دهنده آزار جنسی باشد.

شناخت علائم شپش تناسلی

افراد مبتلا، معمولاً حدود پنج روز پس از آلودگی اولیه خارش را در ناحیه تناسلی یا مقعد خود تجربه می‌کنند. در شب، خارش شدیدتر می‌شود. سایر علائم شایع شپش شرمگاهی عبارتند از:

• تب با درجه پایین
• تحریک پذیری
• کمبود انرژی
• لکه‌های آبی کم‌رنگ در نزدیکی محل گزش‌ها

خارش بیش از حد ممکن است باعث زخم یا عفونت در نواحی آسیب دیده شود. کودکان مبتلا به شپش، در مژه‌های خود نیز در معرض خطر ابتلا به ورم ملتحمه (چشم صورتی) هستند.

تشخیص شپش تناسلی

معمولاً می‌توانید با معاینه کامل ناحیه شرمگاهی خود آن را تشخیص دهید. اگر مشکوک به آلودگی هستید، اما به اندازه کافی خوب نمی‌بینید تا مطمئن شوید، می‌توانید از ذره‌بین برای جست‌جوی شپش شرمگاهی استفاده کنید. شپش‌ها معمولا خاکستری کم‌رنگ هستند، اما ممکن است پس از نوشیدن خون، رنگ آن‌ها تیره شود. اگر مشاهده کنید که حشرات کوچک و خرچنگی شکل در موهای ناحیه تناسلی شما حرکت می‌کنند، احتمالاً به شپش آلوده شده‌اید. تخم شپش یکی دیگر از شاخص‌های آلودگی است. تخم‌ها ریز و سفید هستند و معمولاً در اطراف ریشه موهای ناحیه تناسلی، یا سایر موهای بدن یافت می‌شوند. اگر علائم آلودگی به شپش شرمگاهی را نشان دادید با پزشک متخصص زنان در کرج خود تماس بگیرید.

از بین بردن شپش تناسلی

درمان شپش شرمگاهی شامل ضدعفونی کردن پوست، لباس‌ها و ملافه‌هایتان است. لوسیون‌ها و شامپوهای بدون نسخه موضعی می‌توانند برای از بین بردن شپش ناحیه تناسلی استفاده شوند. در صورت بارداری یا شیردهی ، از پزشک متخصص زنان در کرج بپرسید که کدام محصولات برای استفاده بی‌خطر هستند. دستورالعمل‌ها را بخوانید تا بدانید دقیقا چطور باید از محصول استفاده کنید. اگر راه‌حل‌های موضعی مؤثر واقع نشدند، ممکن است داروی تجویزی نیز ضروری باشد.

حتی پس از درمان موفقیت آمیز، ممکن است چند تخم شپش سرسخت به موهای شما بچسبد. با استفاده از موچین، گرده‌های باقی مانده را بردارید. درمان‌های خانگی، مانند اصلاح و حمام آب گرم، برای درمان شپش شرمگاهی موثر نیستند. شپش می‌تواند به راحتی از آب و صابون معمولی زنده بماند. اگر چند نفر در خانواده شما به شپش شرمگاهی مبتلا شده‌اند، همه را همزمان درمان کنید. این کار به جلوگیری از عفونت مجدد کمک می‌کند.

همچنین باید خانه خود را ضد‌عفونی کنید. کل خانه را جاروبرقی بکشید و حمام را با محلول سفید‌کننده تمیز کنید. تمام حوله‌ها، ملافه‌ها و لباس‌ها را با آب داغ بشویید و با ماشین خشک کنید. اگر نمی‌توانید لباس خاصی را بشویید یا خشک کنید، آن را به مدت 72 ساعت در یک کیسه پلاستیکی دربسته ببندید.

درمان‌های قوی تر

اگر شپش از این تلاش‌ها جان سالم به در ببرد، ممکن است به داروی قوی‌تری نیاز داشته باشید. این محصولات عبارتند از:

• مالاتیون (Ovide): یک لوسیون موضعی که به مدت 8 تا 12 ساعت روی نواحی آسیب دیده می‌گذارید.
• ایورمکتین (استرومکتول): یک دوز دو قرصی است که به صورت خوراکی مصرف می‌کنید. ممکن است 10 روز بعد به دوز بعدی نیاز داشته باشید.
• لیندان: قوی‌ترین و سمی‌ترین محصول در میان داروهای رایج برای شپش شرمگاهی است.

اگر در دوران شیردهی یا بارداری هستید از این محصول برای نوزاد یا خودتان استفاده نکنید. برای شپش شرمگاهی در مژه‌ها، ممکن است بتوانید شپش‌ها را با موچین یا یک شانه جدا کنید. اما بهترین گزینه برای هجوم نزدیک چشم مراجعه به پزشک است. پزشک شما ممکن است داروی مخصوص شپش، مناسب برای ناحیه چشم را تجویز کند. از شامپوهای معمولی شپش دور چشم استفاده نکنید.

خارش ممکن است برای یک یا دو هفته ادامه یابد. در صورت مشاهده تورم، تغییر رنگ پوست یا تخلیه زخم‌ها، با پزشک خود تماس بگیرید.

چگونه از ابتلا به شپش تناسلی جلوگیری کنیم؟

برای جلوگیری از آلودگی به شپش شرمگاهی، باید از به اشتراک گذاشتن لباس، رخت‌خواب یا حوله با افرادی که شپش شرمگاهی دارند، خودداری کنید. همچنین تا زمان کامل و موفقیت آمیز شدن درمان باید از تماس جنسی خودداری شود. پس از تشخیص شپش شرمگاهی، باید به تمام شرکای جنسی فعلی و گذشته اطلاع دهید تا آنها نیز درمان شوند.

تورم واژن می‌تواند نگران‌کننده باشد و باعث ناراحتی شود، اما به ندرت این تورم، نشان‌دهنده بیماری جدی است. افراد مبتلا به تورم واژن اغلب تصور می‌کنند که عفونت قارچی دارند، اما این تنها یکی از احتمالاتی است که وجود دارد. تورم واژن می‌تواند ناشی از آلرژی، عفونت‌های مقاربتی (STIs)، کیست یا مقاربت خشن باشد. درمان به علت آن بستگی دارد.

علل تورم واژن

در اینجا 14 علت احتمالی تورم واژن به همراه گزینه‌های درمانی احتمالی آورده شده است.

1. آلرژی

واکنش آلرژیک به برخی مواد ممکن است باعث تورم واژن شود. واژن بخش حساسی از بدن است و ممکن است به مواد موجود در محصولات مراقبت شخصی واکنش دهد، مانند:

• صابون‌ها
• روان کننده‌ها
• شستشو و دوش واژینال
• تامپون و پد
• داروهای ضد بارداری واژینال
• لوسیون ها و کرم های بدن
• کاندوم لاتکس

تورم ممکن است در پاسخ به یک محصول جدید ظاهر شود، اما محصولی که بدن با آن آشناست نیز می‌تواند باعث واکنش آلرژیک شود. اگر فردی مشکوک است که به یک محصول خاص حساسیت دارد، بهتر است استفاده از آن را متوقف کرده و با متخصص پوست مشورت کند.

2. تحریک

حتی اگر آلرژی وجود نداشته باشد، بدن ممکن است در تماس با محصولات خاص، واکنش نامطلوبی نشان دهد. حتی محبوب‌ترین و پرمصرف‌ترین مواد شیمیایی ممکن است باعث تورم واژن شوند. عطرهای شیمیایی اغلب مسبب تورم هستند. آن‌ها را می‌توان در بسیاری از محصولاتی که با واژن در تماس هستند، یافت، از جمله:

• پودر لباس شویی
• عطرها
• دستمال توالت
• ژل شستشو
• بمب حمام و صابون

برخی از انواع پارچه نیز ممکن است باعث تحریک و تورم واژن شوند. به خصوص لباس زیر توری یا پلی استر می‌تواند پوست را تحریک کند. لباس زیرهای نازک ممکن است به طور کامل لابیا را نپوشانند، که ممکن است باعث اصطکاک غیرضروری در این ناحیه شود، که می‌تواند منجر به تورم شود. مهم است که عوامل تحریک کننده را شناسایی کرده و از آن اجتناب کنید. اگر فردی استفاده از یک محصول خاص را متوقف کند و تورم کاهش یابد، ممکن است علت را پیدا کرده باشد. هر کسی که قادر نیست علت تورم واژن را شناسایی کند، باید به پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج مراجعه کند.

3. آمیزش خشن

رابطه جنسی ممکن است باعث تورم واژن شود. اگر واژن به اندازه کافی به روغن آغشته نشده باشد، اصطکاک اضافی ممکن است منجر به ناراحتی یا درد در حین رابطه جنسی و تورم واژن بعد از آن شود. مقاربت خشن هم‌چنین می‌تواند بافت‌های واژن را پاره کند، و فرد را در معرض خطر عفونت قرار دهد. اگر فردی مشکوک باشد که مقاربت خشن باعث تورم واژن شده است، بهتر است زمان بیشتری را صرف پیش نوازی کند یا با استفاده از روان‌کننده، اصطکاک را کاهش دهد. در صورتی که تورم باعث درد شود، یک مسکن بدون نسخه، یا داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) ممکن است کمک کند. مسکن‌هایی مانند ایبوپروفن در دسترس و مناسب هستند.

4. کیست مجرای گارتنر

مجرایی که در زمان رشد اندام‌های ادراری و جنسی در جنین ایجاد می‌شود، معمولاً پس از تولد ناپدید خواهد شد. اگر بخشی از این مجرا باقی بماند، به عنوان مجرای گارتنر شناخته می‌شود. بافت باقیمانده ممکن است به دیواره واژن بچسبد و به کیست تبدیل شود. کیست‌های مجرای گارتنر بی‌ضرر هستند، اما زمانی که رشد کنند می‌توانند مشکل‌ساز شوند. کیست مجرای گارتنر ممکن است عفونی شود، یا باعث درد و تورم در واژن شود. در برخی موارد، کیست به صورت توده‌ای در خارج از واژن ظاهر می‌شود. اغلب برای برداشتن کیست مجرای دردسرساز گارتنر، جراحی ضروری است. هنگامی که کیست از بین رفت، علائم باید کاهش یابد.

5. کیست بارتولین

غدد بارتولین در دو طرف دهانه واژن قرار دارند. آن‌ها رطوبت را ترشح می‌کنند و به روان‌سازی کمک می‌کنند. کیستی که روی یکی از این غدد قرار دارد ممکن است تا زمانی که عفونی نشود، مورد توجه قرار نگیرد، و در این مرحله امکان دارد آبسه ایجاد شود. هم‌چنین ممکن است پوست اطراف واژن ملتهب و دردناک شود. در برخی موارد نیز ممکن است احساس سوزش یا خونریزی وجود داشته باشد. اگر کیست یا آبسه کوچک باشد، ممکن است خود به خود تخلیه شود. یک حمام گرم ممکن است به کاهش درد کمک کند، و داروهای بدون نسخه می‌توانند درد و تورم را کاهش دهند. در موارد شدیدتر، پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج ممکن است آنتی بیوتیک، تخلیه با جراحی یا برداشتن کیست را توصیه کند.

6. سلولیت

سلولیت یک عفونت باکتریایی لایه‌های داخلی پوست است، که ممکن است باعث تورم، قرمزی و حساس شدن پوست شود. زمانی که باکتری وارد زخم باز (بریدگی) می‌شود، فرد ممکن است به سلولیت مبتلا شود، مانند بریدگی که هنگام تراشیدن ناحیه شرمگاهی ایجاد می‌شود. تمیز کردن مرتب بریدگی ممکن است به مبارزه با عفونت کمک کند. در برخی موارد، پزشک آنتی بیوتیک را توصیه می‌کند.

7. واژینوز باکتریایی

آنتی بیوتیک‌ها، معمولا برای درمان واژینوز باکتریایی تجویز می‌شوند. رشد بیش از حد باکتری‌های مضر در واژن ممکن است منجر به واژینوز شود. علائم ممکن است شامل تورم، و ترشح خاکستری با بوی بد باشد. بسیاری از موارد خود به خود برطرف می‌شوند، اما پزشک ممکن است آنتی بیوتیک را برای تسریع بهبودی توصیه کند. تمیز کردن منظم ناحیه واژن و اجتناب از محرک‌های احتمالی، می‌تواند به پیش‌گیری از واژینوز باکتریایی کمک کند. همچنین بهتر است از محصولاتی مانند دوش‌های واژینال که تعادل باکتریایی در واژن را مختل می‌کنند، اجتناب کنید.

8. عفونت قارچی

عفونت قارچی در اثر رشد بیش از حد گونه‌های قارچی کاندیدا ایجاد می‌شود. این عارضه می‌تواند باعث تورم واژن شود، و سایر علائم آن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• سوزش
• درد هنگام رابطه جنسی و ادرار کردن
• سرخی
• ترشح غلیظ
• وجود خراش در پوست

عفونت‌های مخمری با داروهای ضد قارچ درمان می‌شوند. با این حال، بهتر است برای تشخیص به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید، زیرا سایر بیماری‌ها علائم مشابهی دارند.

9. بیماری های مقاربتی و دهانه رحم

برخی از این عفونت‌ها می‌توانند باعث التهاب دهانه رحم شوند. علائم التهاب دهانه رحم می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• درد در هنگام مقاربت
• خونریزی بین قاعدگی
• ترشح غیر طبیعی

در ادامه برخی از بیماری‌های مقاربتی که می‌توانند باعث تورم واژن شوند آورده شده است.

کلامیدیا: این بیماری می‌تواند به سیستم تناسلی زنان آسیب جدی وارد کند، و هم‌چنین ممکن است منجر به ادرار دردناک و ترشحات غیر معمول شود.

سوزاک: علائم در زنان اغلب خفیف است، و به راحتی با علائم عفونت در دستگاه ادراری یا مثانه اشتباه گرفته می‌شود. علائم دیگر شامل خونریزی بین قاعدگی و افزایش ترشح است.

تریکومونیازیس: این بیماری توسط یک انگل ایجاد می‌شود، و ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. علائم می‌تواند شامل خارش، درد، درد هنگام ادرار و تغییر در ترشحات باشد. هر کسی که مشکوک به بیماری مقاربتی است باید به پزشک مراجعه کند.

10. تبخال تناسلی

ویروس هرپس سیمپلکس، اغلب باعث می‌شود تا خوشه‌هایی از تاول‌های ریز و دردناک در نزدیکی واژن ظاهر شوند، که می‌توانند ترکیده و به زخم‌های دردناک تبدیل شوند. درحالی که برخی از افراد متوجه هیچ علامتی نمی‌شوند، برخی دیگر متوجه می‌شوند این زخم‌ها با تورم، درد و بدن درد همراه هستند. در حال حاضر هیچ درمانی برای تبخال تناسلی وجود ندارد، اما داروهای تجویزی ممکن است باعث کوتاه شدن یا جلوگیری از شیوع آن شوند.

11. ادم

ادم در واژن معمولاً به دلیل عدم تخلیه غدد لنفاوی یا سیاهرگ‌ها ایجاد می‌شود. شرایطی که رحم را بزرگ می‌کند یا به وریدهای لگن فشار می‌آورد، مانند فیبروم رحم یا بارداری، می‌تواند باعث ایجاد ادم شود. پزشک باید علت ادم را برای درمان آن شناسایی کند. ماساژ ملایم ناحیه ممکن است در برخی موارد به کاهش تورم کمک کند، اما این کار باید با راهنمایی پزشک انجام شود.

12. بارداری

یک جنین در حال رشد ممکن است به عروق خونی و ماهیچه‌ها فشار وارد کند و منجر به تورم واژن در بارداری شود. همانطور که جنین رشد می‌کند، می‌تواند به لگن و ماهیچه‌ها و عروق خونی مجاور فشار وارد کند. این فشار می‌تواند باعث التهاب شود و بر بازگشت خون و مایعات از سیستم لنفاوی تأثیر بگذارد، که ممکن است در نهایت منجر به تورم شود. اگر فردی مشکوک به بارداری باشد، می‌تواند آزمایش بارداری انجام دهد. هر کسی که در دوران بارداری تورم ناخوشایند واژن را تجربه کند باید در مورد داروهای ایمن با پزشک مشورت کند.

13. تجاوز جنسی

آسیب ناشی از تجاوز جنسی، ممکن است باعث تورم و خونریزی واژن و همچنین درد لگن شود. افرادی که تجاوز جنسی یا سوء استفاده جنسی را تجربه کرده‌اند باید به پزشک مراجعه کنند تا در مورد گزینه‌های درمان صحبت کنند و درمان لازم را دریافت کنند.

14. اجسام خارجی در واژن

هنگامی که بدن سعی می‌کند یک جسم خارجی را که در واژن قرار دارد خارج کند، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد
• ورم
• خارش
• تحریک
• تب
• ترشح غیر طبیعی

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

تورم واژن معمولاً نتیجه یک وضعیت پزشکی جدی نیست. هر کس از علت آن مطمئن نیست، باید به پزشک مراجعه کند. در صورت وجود علائم زیر به دنبال تشخیص حرفه‌ای باشید:

• علائم عفونت مانند تب یا لرز
• در صورتی که مشکوک به بیماری مقاربتی هستید
• علامت دردناک یا غیر قابل تحمل
• علائم مداوم

برای کشف علت تورم واژن، پزشک ممکن است یک معاینه فیزیکی، یا یک آزمایش خون انجام دهد. بسیاری از داروها برای درمان تورم واژن در دسترس هستند، و اغلب موارد را می‌توان به سرعت و به طور موثر درمان کرد.

سوزاک یا گونوره یک عفونت شایع مقاربتی است، که توسط باکتری به نام نایسریا گونوره (N. gonorrhoeae) ایجاد می‌شود. این عفونت از طریق مایعات جنسی از جمله ترشحات و رطوبت واژن و مایع منی منتقل می‌شود. افراد ممکن است از طریق رابطه جنسی، رابطه مقعدی، رابطه جنسی دهانی یا استفاده از اسباب بازی‌های جنسی با یک فرد آلوده به سوزاک مبتلا شوند.

چه کسانی به سوزاک مبتلا می‌شوند؟

افراد فعال جنسی، در هر سن و جنس ممکن است به گونوره مبتلا شوند، و آن را به شریک زندگی خود منتقل کنند. همچنین ممکن است عفونت در حین زایمان از مادر به نوزاد منتقل شود. افراد دارای ویژگی‌های زیر امکان ابتلا به سوزاک را دارند:

• سن زیر 25 سال
• سابقه بیماری‌های مقاربتی
• عدم استفاده از کاندوم هنگام رابطه جنسی
• عدم استفاده از کاندوم دهانی، سد دهانی یا دنتال دم هنگام رابطه جنسی دهانی
• داشتن رابطه جنسی با یک یا چند شریک که آزمایش سوزاک آنها منفی نبوده است.

سوزاک چقدر شایع است؟

این بیماری دومین بیماری مقاربتی شایع (درست پس از کلامیدیا) است، که توسط باکتری‌ها ایجاد می‌شود.

سوزاک و کلامیدیا اغلب با هم اتفاق می‌افتد.

علائم سوزاک چیست؟

اغلب این عفونت علامتی ایجاد نمی‌کند. این امر به ویژه در مورد زنان و افرادی که در بدو تولد مبتلا شده‌اند، صدق می‌کند.

سوزاک ممکن است علائمی مانند ترشح غیرعادی و درد یا سوزش در هنگام ادرار ایجاد کند. علائم بسته به آناتومی تولید مثل افراد متفاوت است.

علائم سوزاک در زنان

زنان اغلب علائمی را تجربه نمی‌کنند. به همین دلیل اگر فکر می‌کنید در معرض این بیماری قرار گرفته‌اید، ضروری است که برای سوزاک آزمایش شوید. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد در قسمت پایین شکم یا لگن
• ترشحات غیرمعمول واژن (سفید یا زرد)
• درد هنگام مقاربت جنسی (دیسپارونی)
• سوزش یا درد هنگام ادرار کردن (دیسوریا)
• خونریزی بین پریودها

علائم سوزاک در مردان

مردان با احتمال بیشتری علائم را تجربه می‌کنند. با این حال، ممکن است تا چند هفته پس از قرار گرفتن در معرض علائم عفونت متوجه نشوید، به این معنی که می‌توانید ناخودآگاه شریک زندگی خود را آلوده کنید. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• درد یا سوزش (احتمالاً شدید) هنگام ادرار کردن (دیسوریا)
• ترشحات سفید، زرد یا سبز از آلت تناسلی
• درد بیضه و تورم بیضه‌ها

علائم سوزاک در گلو یا مقعد

افراد از هر جنس ممکن است به عفونت‌های سوزاک در گلو (از طریق رابطه جنسی دهانی در ناحیه تناسلی یا مقعد) یا رکتوم (از طریق رابطه مقعدی) مبتلا شوند. این نوع عفونت‌ها نسبت به سوزاکی که اندام تناسلی را تحت تاثیر قرار می‌دهد کمتر شایع هستند. علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

گلو: احساس خارش، خراشیدگی، درد (شبیه به گلو درد)، مشکل در بلع

مقعد: خارش، ترشح، درد هنگام مدفوع

آیا سوزاک بو دارد؟

ترشحات بدبو از علائم شایع سوزاک نیست. بوی بد ترشحات واژن به خصوص بوی ماهی ممکن است نشان‌دهنده عفونت واژن باشد، که با سوزاک ارتباطی ندارد. اگر متوجه بوی غیرعادی شدید و نگران سلامتی خود هستید، با متخصص زنان و زایمان در کرج در میان بگذارید.

چه چیزی باعث ایجاد سوزاک می‌شود؟

هنگامی که باکتری عامل سوزاک (N. gonorrhoeae) از طریق مایعات جنسی مانند مایع منی یا مایعات واژن (اغلب از طریق رابطه جنسی محافظت نشده) وارد بدن شما می‌شود، دچار عفونت می‌شوید. این باکتری می‌تواند از طریق آلت تناسلی، واژن، دهان یا مقعد وارد بدن شما شود. البته لزومی ندارد شما و شریک جنسی‌تان به اوج لذت برسید تا باکتری پخش شود. همچنین امکان دارد گونوره، با به اشتراک گذاشتن اسباب‌بازی‌های جنسی که شسته نشده، یا با کاندوم جدید پوشانده نشده، منتقل شود.

در زنان، شایع‌ترین محل عفونت دهانه رحم است. متقابلا در مردان، عفونت معمولا از مجرای ادرار شروع می‌شود.

چه کارهایی باعث مبتلا شدن به سوزاک نمی‌شود؟

سوزاک مسری است، و در طول فعالیت جنسی به راحتی پخش می‌شود. با این حال، همه اعمال صمیمی یا تبادل مایعات بدن، شما را در معرض خطر سوزاک قرار نمی‌دهند. گونوره از موارد زیر منتقل نمی‌شود:

• بوسیدن، در آغوش گرفتن یا گرفتن دست
• اشتراک غذا، نوشیدنی یا ظروف نقره
• استفاده از توالت بعد از دیگری
• استنشاق قطرات بعد از سرفه یا عطسه شخص دیگر

نحوه تشخیص

پزشک سوالاتی در مورد علائم و سابقه جنسی خواهد پرسید. سپس، ادرار یا سایر مایعات بدن فرد باید از نظر باکتری که باعث سوزاک می‌شود، آزمایش شود. در طول ملاقات با پزشک، او ممکن است:

• یک معاینه لگنی انجام دهد و یک نمونه مایع از دهانه رحم برای آزمایش بگیرد
• برای آزمایش از آلت تناسلی نمونه‌ای از مایع بگیرد
• گلو یا راست روده را سواب بکشد تا مایع برای آزمایش جمع آوری شود
• نمونه ادرار بگیرد

پزشک بسته به شرایط فرد، در مورد نوع آزمایش سوزاک و نوع نمونه مایع مورد نیاز صحبت خواهد کرد. او همچنین ممکن است فرد را از نظر کلامیدیا نیز آزمایش کند، زیرا این عفونت‌ها اغلب با هم بروز می‌کنند.

آیا سوزاک به طور کامل درمان می‌شود؟

بله. درمان سریع می‌تواند سوزاک را برطرف کند. به خاطر داشته باشید که تمام داروها را طبق دستور پزشک مصرف کنید، حتی اگر علائم شما بهبود یافت و احساس بهتری داشتید. همچنین هرگز برای درمان بیماری خود داروی شخص دیگری را مصرف نکنید. انجام این کار درمان عفونت را سخت‌تر می‌کند.

سوزاک در حال حاضر قابل درمان است، اما در برابر آنتی بیوتیک‌ها مقاوم‌تر می‌شود. برخی از اشکال گونوره که سطح بالایی از مقاومت آنتی بیوتیکی ایجاد کرده‌اند، معمولاً به عنوان “سوزاک فوق العاده” شناخته می‌شوند. برای اطمینان از اینکه عفونت قابل درمان باقی می‌ماند، مهم‌ است که همه داروهای تجویز شده، مصرف شود و همه اقدامات لازم برای جلوگیری از ابتلا مجدد به عفونت انجام شود.

چگونه می‌توان از سوزاک پیش‌گیری کرد؟

تنها راه پیشگیری از سوزاک، نداشتن رابطه‌ی جنسی است. هدف واقعی‌تر کاهش خطر ابتلا و انتشار عفونت است. برای کاهش خطر این اقدامات را انجام دهید:

• درطول رابطه جنسی همیشه از کاندوم یا سد دهانی یا دنتال دم استفاده کنید
• با کسی که عفونت فعال دارد رابطه جنسی نداشته باشید
• از رابطه‌ی جنسی با فردی که علائم گونوره دارند، خودداری کنید
• برای سوزاک آزمایش دهید و شریک زندگی خود را نیز آزمایش کنید

اگر از نظر جنسی فعال هستید هیچ محافظت کاملی برای سوزاک وجود ندارد. به عنوان مثال، کاندوم ممکن است پاره شود. با این حال، انجام اقدامات احتیاطی بیشتر در طول رابطه جنسی می‌تواند تا حد زیادی خطر ابتلا به عفونت را کاهش دهد.

هر چند وقت یک بار باید آزمایش سوزاک انجام داد؟

توصیه می‌شود که تمام بانوانی که از نظر جنسی فعال هستند و زیر 25 سال دارند، هر سال برای سوزاک آزمایش شوند. صرف‌نظر از جنسیت، اگر در معرض خطر ابتلا به گونوره هستید، ممکن است نیاز به آزمایش سالانه داشته باشید. عوامل خطر شامل سن و فعالیت جنسی فرد است. شیوع گونوره در منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کنید نیز مهم هستند. بهتر است با پزشک متخصص زنان و زایمان کرج در مورد اینکه هر چند وقت یکبار باید بر اساس خطرتان آزمایش شوید، صحبت کنید.

چشم انداز افراد مبتلا

افرادی که درمان سریع دریافت می‌کنند و دستورالعمل‌های درمانی را به دقت دنبال می‌کنند، می‌توانند زندگی عادی خود را از سر بگیرند. سوزاک درمان نشده می‌تواند چندین مشکل سلامتی طولانی مدت ایجاد کند. این بیماری بدون مراقبت مناسب حتی قادر است زندگی فرد را تهدید کند.

عوارض سوزاک برای زنان

در زنان، سوزاک درمان نشده می‌تواند:

• گسترش به سایر اندام‌های تناسلی از جمله رحم و لوله‌های فالوپ، و ایجاد بیماری التهابی لگن
• ناباروری و حاملگی خارج از رحم که ممکن است برای مادر و نوزاد تهدید کننده باشد.
• ایجاد مشکلات چشمی و نابینایی در نوزادان والدینی که تحت درمان قرار نگرفته‌اند
• انتشار به سایر قسمت‌های بدن، از جمله تورم و درد مفاصل، التهاب کبد و آسیب دریچه قلب و مغز

عوارض سوزاک برای مردان

سوزاک درمان نشده  در مردان می‌تواند باعث موارد زیر شود:

• ناباروری
• زخم در مجرای ادرار
• التهاب بیضه ها
• درد و التهاب پروستات

سایر مشکلات در صورت انتشار در سراسر بدن، شامل درد مفاصل متورم و دردناک، التهاب کبد و آسیب به دریچه قلب و مغز می‌باشد.

اگر در دوران بارداری دچار سوزاک شوم چه اتفاقی می‌افتد؟

باید با پزشک خود صحبت کنید. شما می‌توانید عفونت را  حین زایمان به کودک خود منتقل کنید، که موجب مشکلات سلامتی برای نوزاد شود. نوزادانی که از والدینی با سوزاک درمان نشده به دنیا می‌آیند، در معرض خطر عوارضی مانند وزن کم هنگام تولد و نابینایی هستند. پزشک به شما کمک می‌کند تا آزمایش و درمان مناسب را برای ایمن نگه داشتن خود و کودکتان انجام دهید.

آیا می‌توانم بعد از درمان، رابطه جنسی داشته باشم؟

پزشک به شما دستورالعمل‌هایی درباره زمانی که می‌توانید رابطه جنسی را از سر بگیرید، ارائه می‌کند. به طور معمول، شما باید حداقل یک هفته پس از اتمام تمام داروهای خود و تا زمانی که علائم‌تان از بین برود برای رابطه جنسی، صبر کنید.

چگونه می‌توانم از خودم مراقبت کنم؟

اگر از نظر جنسی فعال هستید و در معرض خطر این عفونت هستید، میبایست آزمایشات لازم را به طور منظم انجام دهید. از آن‌جایی که بسیاری از بیماری‌‌های مقاربتی، از جمله سوزاک، علائمی ایجاد نمی‌کنند، ممکن است عفونت داشته باشید و بدون اطلاع آن را به دیگران منتقل کنید. گونوره درمان نشده همچنین می‌تواند عوارضی ایجاد کند، که با انجام آزمایشات منظم و درمان سریع می‌توانید از آنها جلوگیری کنید.

چه سوالاتی باید از پزشک خود بپرسم؟

اگر به این عفونت مبتلا هستید، سوالاتی که بهتر است بپرسید عبارتند از:

• برای تشخیص سوزاک چه آزمایشاتی لازم است؟
• آیا آزمایش کلامیدیا را نیز توصیه می‌کنید؟
• چگونه بفهمم که عفونت به دستگاه تناسلی من آسیب رسانده است یا خیر؟
• چطور می‌توانم مطمئن شوم که دارو عفونت من را پاک کرده است؟
• چگونه باید به شریک یا همسرم اطلاع دهم که ممکن است به سوزاک مبتلا باشد؟
• از کجا بفهمم که چه مدت ممکن است که این مبتلا به سوزاک بوده‌ام؟
• چطور می‌توانم از عفونت مجدد جلوگیری کنم، درحالی که همچنان از یک زندگی جنسی سالم لذت ببرم؟

کدام بدتر است ؛ کلامیدیا یا سوزاک؟

سوزاک و کلامیدیا هر دو بسیار مسری هستند و بدون درمان می‌توانند آسیب طولانی مدت به سلامتی شما وارد کنند. شما باید با انجام رابطه جنسی ایمن تا حد امکان از هر دو عفونت جلوگیری کنید. اگر متوجه شدید که شما یا شریک زندگیتان آلوده شده اید، فوراً تحت درمان قرار بگیرید.

کلام پایانی

بهترین راه برای جلوگیری از سوزاک، استفاده از کاندوم یا سد دهانی در طول هر گونه فعالیت جنسی است. اگر احتمالی وجود دارد که در معرض قرار گرفته‌اید، اجازه ندهید خجالت مانع از ملاقات با پزشک شود. فورا آزمایش دهید. سوزاک درمان نشده می‌تواند آسیب طولانی مدت به سلامت شما وارد کند.

یائسگی چیست؟

یائسگی زمانی رخ می‌دهد که چرخه قاعدگی زنان متوقف شود. سن شروع این دوره می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد، اما معمولاً در اواخر ۴۰ یا اوایل ۵۰ سالگی رخ می‌دهد. در این دوره، تخمدان‌ها تولید استروژن و پروژسترون را متوقف می‌کنند و مانع از بچه دار شدن می‌شود.

بسیاری از زنان تصورات غلطی دارند و در طول این مدت دچار مشکلات روانی متعددی می‌شوند. اما زمانی که قاعدگی برای همیشه تمام شود، زن می‌تواند به زندگی عادی خود بازگردد. یائسگی به این معنی نیست که همه چیز را از دست داده اید، بلکه می‌توانید زندگی شاد و سالمی را حتی پس از آن در پیش داشته باشید.

پیش یائسگی چیست؟

این زمان قبل از تجربه یائسگی است. در این دوره بدن شما به دلیل‌عدم تعادل هورمونی دچار تغییرات متعددی می‌شود. در این مدت، زنان علائم مختلفی از جمله پریودهای نامنظم، خونریزی شدید و غیره دارند. تخمدان‌ها سطح استروژن و پروژسترون کاهش می‌دهند. افراد مرتکب اشتباه می‌شوند و این مرحله گذار را دوره یائسگی می‌پندارند، اما این زمان قبل از یائسگی است که این علائم را تجربه می‌کنند. هنگامی که چرخه قاعدگی به طور دائم متوقف می‌شود، یائسگی است. پس از آن، می‌توانید بدون هیچ علامتی به زندگی عادی خود بازگردید.

علائم

زنان در دوران پیش از یائسگی علائم متفاوتی دارند. از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این مشکلات ممکن است بر سلامت جسمی و روحی آن‌ها تأثیر بگذارد. به گفته متخصص زنان و زایمان در کرج، هر زنی باید علائم بسیار رایج این پدیده را بداند. اغلب زنان ممکن است بیش از یک سال از این ناراحتی‌ها رنج ببرند.

برخی از علائم رایج عبارتند از:

• سیکل قاعدگی نامنظم
• نوسانات خلقی از جمله افسردگی و اضطراب
• مشکل در خواب و اغلب تعریق شبانه
• گرگرفتگی
• افزایش وزن
• پوست خشک و کدر، ریزش مو، ناخن‌های شکننده، خشکی چشم و دهان
• سندرم ادراری تناسلی شامل خشکی دستگاه تناسلی، تحریک، اختلال عملکرد جنسی و مشکلات ادراری
• کاهش میل جنسی
• کاهش حافظه و مسائل شناختی
• مشکلات مربوط به استخوان استخوان، پوکی استخوان، و غیره (مقاله 33 علامت یائسگی را ببینید)

اینها برخی از علائم رایج هستند، اما طبق گفته متخصص زنان و زایمان در کرج،، زنان ممکن است علائم جدی را در طول زمان تجربه کنند. داروهای مدرن ممکن است برخی علائم را تسکین دهند، اما بیشتر زنان در این دوره خاص با مشکلات زیادی روبرو هستند.

یائسگی زودرس

گاهی اوقات، یائسگی زود هنگام رخ می‌دهد، حتی قبل از ۴۰ سالگی. برخی از دلایل یائسگی زودرس عبارتند از:

• برداشتن تخمدان‌ها
• نارسایی تخمدان به علت شیمی درمانی
• دلایل ژنتیکی
• اختلالات غدد درون ریز از جمله تولید بیش از حد هورمون رشد، کم کاری تیروئید، دیابت و غیره
• برخی شرایط پزشکی مانند بیماری‌های خودایمنی، مشکلات تیروئید، سیگار کشیدن و چاقی

دارو و درمان‌های جایگزین برای کاهش علائم

زمانی که زنی بیش از یک سال پریود نمی‌شود، یائسگی برای او تشخیص داده می‌شود. نیازی به آزمایش ندارد، زیرا این مرحله در میانسالی طبیعی است. برای مدیریت این دوره و مبارزه با مشکلات سخت در طول زمان، سلامت و تناسب اندام کلی را افزایش دهید. در اینجا چند نکته سلامتی وجود دارد:

• یک رژیم غذایی سالم، سرشار از کلسیم، آهن، فیبر غذایی و سایر مواد مغذی (مقاله تغذیه در دوران یائسگی را مطالعه کنید)
• ورزش منظم
• یوگا
• مراقبه ذهنی
• اجتماعی بودن و بیشتر برای شاد نگه داشتن شما و تناسب اندام
• مقاله مراقبت‌های دوران یائسگی را ببینید