علائم رایج بارداری چیست؟

آیا من باردار هستم؟ علائم رایج بارداری چیست؟

علائم رایج بارداری چیست؟

هرکسی علائم متفاوت بارداری و در زمان‌های مختلف را تجربه می‌کند. مهم است که بارداری خود را با بارداری دیگری مقایسه نکنید زیرا علائم بارداری می‌تواند بسیار متفاوت باشد.

چندین نشانه اولیه از بارداری وجود دارد که ممکن است داشته باشید یا نداشته باشید. شایع‌ترین علائم عبارتند از:

عدم قاعدگی

شایع‌ترین و بارزترین علامت بارداری، پریود نشدن است. هنگامی که لقاح اتفاق می‌افتد، بدن هورمون‌هایی تولید می‌کند که از تخمک‌گذاری و ریزش پوشش داخلی رحم جلوگیری می‌کند. این به این معنی است که چرخه قاعدگی شما متوقف شده و تا زمانی که نوزادتان به دنیا بیاید دیگر پریود نخواهید شد.

اما پریود نشدن همیشه نشانه بارداری نیست. همچنین به دلایلی مانند استرس، ورزش زیاد، رژیم غذایی، عدم تعادل هورمونی و… ممکن است دچار نامنظمی دوره‌های قاعدگی شوید.

تکرر ادرار

حتی قبل از اینکه قاعدگی را از دست بدهید، ممکن است متوجه شوید که باید به دفعات دفع ادرار داشته باشید. این به این دلیل است که خون‌رسانی در بدن شما افزایش یافته است. کلیه‌ها خون را فیلتر کرده و مواد زائد اضافی را خارج می‌کنند. این مواد زائد بدن شما را به صورت ادرار ترک می‌کنند. هر چه خون بیشتر در بدن شما باشد، بیشتر باید ادرار کنید. با افزایش سن بارداری و بزرگ شدن رحم فشار روی مثانه وارد می‌شود و موجب تکرر ادرار می‌گردد.

خستگی (احساس خستگی)

بسیاری از افراد در اوایل بارداری احساس خستگی شدید می‌کنند. این علامت بارداری به دلیل سطح بالای هورمون پروژسترون رخ می‌دهد. مانند سایر علائم اولیه بارداری، خستگی در سه ماهه دوم (پس از هفته ۱۳ بارداری) بهتر می‌شود. با این حال، برای بسیاری از افراد در سه ماهه سوم باز میگردد.

بیماری صبحگاهی

علیرغم نام آن، این علامت بارداری ممکن است در هر زمانی از روز یا شب اتفاق بیفتد. حالت تهوع می‌تواند در اوایل بارداری رخ دهد. همه افراد حالت تهوع را تجربه نمی‌کنند و درجات مختلفی از حالت تهوع وجود دارد. شما می‌توانید حالت تهوع را احساس کنید اما هرگز استفراغ نکنید. حدود نیمی از افراد باردار به دلیل حالت تهوع استفراغ می‌کنند. اگرچه حالت تهوع در دوران بارداری نسبتاً طبیعی است، اما در صورت کم آبی بدن می‌تواند مشکل ساز شود. افرادی که به دلیل حالت تهوع شدید نمی‌توانند غذا و مایعات مصرف کنند، ممکن است به شرایطی به نام hyperemesis gravidarum (تهوع و استفراغ شدید بارداری) مبتلا شوند. اگر دچار حالت تهوع شدید و کم آبی هستید، با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج تماس بگیرید.

علائم رایج بارداری چیست؟

سینه‌های دردناک و متورم

سینه‌های شما ممکن است در طول بارداری در اثر لمس حساس شوند. درد ممکن است شبیه درد سینه‌ها قبل از پریود باشد، فقط بیشتر از آن. آرئول‌ها (ناحیه اطراف نوک پستان) نیز ممکن است شروع به تیره شدن و بزرگ شدن کنند. این درد موقتی است و زمانی که بدن شما به هورمون‌های افزایش یافته عادت کند از بین می‌رود. همچنین ممکن است متوجه شوید که سینه‌هایتان بزرگ‌تر شده و سینه‌بندتان از حالت عادی تنگ‌تر شده است.

به یاد داشته باشید، تنها راه برای اطمینان از اینکه باردار هستید این است که تست بارداری بدهید.

برخی از علائم کمتر شایع بارداری اولیه چیست؟

برخی علائم اضافی از بارداری اولیه وجود دارد که چندان رایج نیستند. درست مانند رایج‌ترین علائم، این علائم بارداری ممکن است باشند یا نباشد. مهم است که به یاد داشته باشید که همه افراد متفاوت هستند و علائم بارداری را متفاوت تجربه می‌کنند.

علائم کمتر شایع بارداری اولیه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

لکه بینی (که خونریزی لانه گزینی نیز نامیده می‌شود)

اگرچه ممکن است علامت بدی به نظر برسد،  خونریزی خفیف  (لکه بینی) می‌تواند نشانه‌ای از کاشت جنین در پوشش داخلی رحم شما باشد. لانه گزینی حدود ۱۰ روز پس از بارداری انجام می‌شود. خونریزی لانه گزینی مانند قطرات کوچک خون یا ترشحات قهوه‌ای رنگ از واژن شما به نظر می‌رسد. این می‌تواند تقریباً در زمان عادت ماهانه شما شروع شود و می‌تواند از چند روز تا چند هفته ادامه یابد. لکه بینی می‌تواند باعث شود برخی افراد فکر کنند که به تازگی پریود شده‌اند و باردار نیستند.

هوس غذا، گرسنگی مداوم و بیزاری از غذا

غذا در اوایل بارداری ممکن است پیچیده باشد. برخی از افراد شروع به هوس خوردن غذاهای خاص می‌کنند یا دائماً احساس گرسنگی می‌کنند. در حالی که برخی از غذاها و طعم‌ها ممکن است در اوایل بارداری فوق العاده به نظر برسند، برخی دیگر ممکن است ناگهان طعم ناخوشایندی پیدا کنند. بیزاری از غذا ممکن است در طول بارداری اتفاق بیفتد و باعث شود از چیزهایی که قبلاً از آن لذت می‌بردید بیزار شوید.

طعم فلزی در دهان شما

بسیاری از بانوان می‌گویند که در مراحل اولیه بارداری طعم فلز را در دهان خود تجربه می‌کنند. ممکن است مزه‌ای مانند انبوهی از سکه در دهان داشته باشد. این ممکن است زمانی اتفاق بیفتد که غذاهای خاصی را در طول روز بخورید.

سردرد و سرگیجه

سردرد و احساس سبکی سر و سرگیجه در اوایل بارداری شایع است. این به دلیل تغییرات هورمونی در بدن و افزایش حجم خون شما اتفاق می‌افتد.

علائم رایج بارداری چیست؟

گرفتگی

همچنین می‌توانید گرفتگی‌های خفیف و شبیه پریود را تجربه کنید که طی چند روز می‌آیند و از بین می‌روند. اگر این گرفتگی‌ها عمدتاً در یک طرف بدن شما احساس می‌شوند یا شدید هستند، مهم است که فوراً با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج تماس بگیرید. این می‌تواند نشانه حاملگی خارج رحمی یا عارضه دیگری باشد.

نوسانات خلقی

با ادامه تغییر هورمون‌های شما، می‌توانید نوسانات خلقی را تجربه کنید. این طبیعی است و ممکن است در طول بارداری اتفاق بیفتد. با این حال، اگر زمانی احساس اضطراب،  افسردگی داشتید یا فکر آسیب رساندن به خود کردید، مهم است که با پزشک خود تماس بگیرید.

احتقان

برخی افراد در اوایل بارداری دچار گرفتگی بینی می‌شوند که دلیل آن افزایش سطح هورمون و خون است. غشاهای مخاطی بینی شما خشک می‌شوند و احتمال خونریزی بیشتر است.

نفخ

در حالی که ممکن است چند هفته یا چند ماه طول بکشد تا یک برآمدگی قابل توجه در شکم شما ایجاد شود، افزایش هورمون‌ها می‌تواند باعث شود معده شما احساس نفخ کرده و منجر به دفع گاز بیش از حد معمول شود. .

آکنه یا تغییرات پوستی

افزایش هورمون‌ها و حجم خون باعث ایجاد تغییرات پوستی هستند. در حالی که برخی از افراد در دوران بارداری درخشش بارداری و پوست شفاف‌تری دارند، برخی دیگر ممکن است جوش‌های بیشتری داشته باشند.

علائم بارداری چقدر زود شروع می‌شود؟

متفاوت است. برخی از افراد در عرض چند روز پس از لقاح احساس بارداری می‌کنند، در حالی که افراد دیگر تا هفته‌ها پس از مثبت شدن تست بارداری احساس بارداری نمی‌کنند. علائم بارداری بین افراد و حتی در بین بارداری‌های مختلف یک فرد متفاوت است.

آیا می‌توانید قبل از تاخیر در پریود، احساس بارداری کنید؟

بله، شما می‌توانید قبل از اینکه پریودتان را از دست بدهید، احساس بارداری کنید. برخی افراد می‌گویند که علائم بارداری را در عرض یک هفته پس از لقاح (حدود یک هفته قبل از عقب افتادن قاعدگی) احساس کرده اند.

آیا ممکن است علائم اوایل بارداری را داشته باشم و باردار نباشم؟

بسیاری از علائم بارداری اولیه با سایر شرایط پزشکی و همچنین چرخه قاعدگی معمولی شما همپوشانی دارند. علائم قبل از قاعدگی می‌تواند بسیار شبیه به علائم بارداری باشد. این می‌تواند تشخیص تفاوت را دشوار کند. همچنین می‌توانید پریود را از دست بدهید و باردار نباشید. این می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که شما وزن زیادی کم یا اضافه می‌کنید یا استرس دارید. شیردهی نیز می‌تواند باعث توقف پریود شود.

بهترین راه برای اطلاع از بارداری انجام تست بارداری است. تست‌های بارداری بدون نسخه در داروخانه‌ها موجود است.

کی تست بارداری بدهم؟

آزمایش‌های بارداری با تشخیص سطح مشخصی از گنادوتروپین جفتی انسان (hCG) در ادرار شما کار می‌کنند. به محض اینکه پریود نشدید می‌توانید تست بارداری بدهید. با این حال، بهتر است حداقل یک هفته پس از اتمام پریود صبر کنید تا دقیق‌ترین نتایج را به دست آورید. در حالی که برخی آزمایش‌ها ادعا می‌کنند که نتایج دقیق را قبل از عقب افتادن قاعدگی به شما می‌دهند، انجام آزمایش خیلی زود می‌تواند منجر به منفی کاذب شود (آزمایش نشان می‌دهد باردار نیستید، اما هستید).

پزشک شما می‌تواند یک هفته قبل از قاعدگی از دست رفته برای آزمایش بارداری نمونه خون بگیرد.

چه زمانی باید در مورد بارداری جدید با پزشک خود تماس بگیرم؟

اگر قاعدگی خود را از دست داده‌اید و تست بارداری مثبت دریافت کرده‌اید، قدم بعدی شما تماس با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج برای اولین قرار ملاقات خواهد بود. در حین برنامه‌ریزی، پزشک ممکن است از شما بپرسد که آیا قبلاً مصرف یک ویتامین قبل از تولد حاوی اسید فولیک را شروع کرده‌اید یا خیر.  ویتامین‌های دوران بارداری در اوایل بارداری مهم هستند زیرا به رشد لوله عصبی جنین کمک می‌کنند. لوله عصبی به مغز و ستون فقرات کودک شما تبدیل خواهد شد. بسیاری از پزشکان توصیه می‌کنند که هر کسی که می‌خواهد باردار شود همیشه اسید فولیک مصرف کند.

اگر قصد بارداری دارید، یک قرار ملاقات قبل از بارداری با پزشک، محل خوبی برای شروع است. اگر برای بیماری مزمن دارو مصرف می‌کنید یا سایر بیماری‌های پزشکی مانند دیابت، فشار خون بالا یا لوپوس دارید، قرار ملاقات قبل از بارداری بسیار مهم است.

در طول این قرار ملاقات، ارائه دهنده شما در مورد هر گونه شرایط پزشکی فعلی و همچنین سلامت عمومی شما قبل از بارداری صحبت خواهد کرد. این قرار ملاقات برای رساندن شما به بهترین مکان برای بارداری جدید است.

یادداشتی از متخصص زنان و زایمان در کرج

هر کس بارداری را متفاوت تجربه می‌کند. مواردی مانند پریود نشدن، درد یا حساس شدن سینه‌ها، احساس خستگی بیشتر و حالت تهوع (تهوع صبحگاهی) از علائم شایع اوایل بارداری هستند. برخی از افراد قبل از اینکه پریود خود را از دست بدهند، علائم بارداری را دارند. اگر فکر می‌کنید ممکن است باردار باشید یک تست بارداری در خانه انجام دهید. این تست‌ها در دسترس هستند و در صورت استفاده صحیح بسیار دقیق هستند. در صورت دریافت نتیجه مثبت با پزشک خود تماس بگیرید. مراقبت‌های اولیه دوران بارداری مهم است و سلامت شما و جنین را تضمین می‌کند.

درمان واژینیسموس

درمان واژینیسموس در کرج

واژینیسموس یک اختلال جنسی زنانه است که موجب انقباض غیرارادی واژن می‌شود. این مشکل معمولاً با درد هنگام رابطه جنسی، گذاشتن تامپون یا معاینات لگنی همراه خواهد بود.

درمان واژینیسموس در کرج

متخصصان بر این باورند که اختلال واژینیسموس یک مشکل شایع بین زنان است اما معمولاً آن‌ها در مورد این موضوع با پزشک خود صحبت نمی‌کنند. با این حال می‌توان حدس زد درمان این اختلال یکی از چالش‌های زنان است که به واسطه بیماری خود از برقراری رابطه جنسی یا معاینه فیزیکی توسط متخصص زنان واهمه دارند.

واژینیسموس چیست؟

زمانی که عضلات داخلی اطراف واژن دچار کشش غیر ارادی و انقباض شوند، به آن واژینیسموس یا دخول دردناک می‌گویند. انقباض ماهیچه‌های واژن به‌طور ناخواسته هنگام ورود آلت تناسلی، ابزار پزشکی یا تامپون رخ می‌دهد.

زنان زیادی این نوع اسپاسم عضلانی را با درد‌های خفیف یا بسیار شدید و آزاردهنده تجربه می‌کنند. اختلال واژینیسموس کاملاً غیرارادی بوده و به‌دلیل عدم کنترل می‌تواند منجر به ایجاد اضطراب در زنان، احساس ترس هنگام برقراری رابطه جنسی یا معاینه پزشکی شود.

علائم بیماری واژینیسموس:

  • اولین علامت در این بیماری رابطه جنسی دردناک است. در واقع هنگام ورود آلت تناسلی مردانه درد آغاز می‌شود و معمولاً با خروج آن از بین می‌رود. اغلب زنانی که دچار اسپاسم عضلانی ناشی از واژینیسموس هستند، هنگام معاینات پزشکی و گذاشتن تامپون قاعدگی هم با درد نسبتاً شدیدی مواجه خواهند شد.از دیگر علائم بیماری واژینیسموس می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
  • میل جنسی خود را از دست می‌دهند.
  • هنگام برقراری رابطه جنسی ترس و اضطراب شدیدی تجربه می‌کنند.
  • به هیچ وجه نمی‌توانند رابطه جنسی برقرار کنند.
  • واژن هنگام نزدیکی دچار سفتی و سوزش می‌شود.

 

واژینیسموس
درمان واژینیسموس با بوتاکس در کرج:

درمان می‌تواند واکنش ماهیچه‌های اطراف واژن را که دچار کشش شده، کنترل کند. از طرفی راهکار‌های درمانی بیماری واژینیسموس باعث کاهش اضطراب و ترس‌های ناشی از آن می‌شود. پزشک متخصص زنان در کرج برای کنترل این اختلال، درمان پزشکی و درمان خانگی را توصیه می‌کند.
تحقیقات نشان داده که تزریق بوتاکس می‌تواند اسپاسم عضلات کف لگن را برطرف کند. البته برای تأیید صددرصدی این راهکار به تحقیقات بیشتری نیاز است.

هزینه درمان بیماری واژینیسموس با بوتاکس در کرج:

هزینه بوتاکس با توجه به نوع بیماری یا مشکلی که قرار است رفع شود و نیز میزان حجمی که قرار است به ناحیه واژن فرد تزریق شود، متفاوت است. ممکن است در عده‌ای میزان بوتاکس مورد نیاز بسیار زیاد باشد و در عده‌ای دیگر این میزان بسیار کمتر باشد. گاهی بانوان تصمیم به انجام جوانسازی‌های همزمان با بوتاکس واژن هستند که در همان زمان هزینه به این افراد اعلام می‌شود. بنابراین باید برای اطلاع از هزینه بوتاکس واژن از متخصص زنان خود نوبت گرفته و بعد از معاینه جویای این مورد شوید.

 

 

دیسپلازی دهانه رحم

دیسپلازی دهانه رحم

دیسپلازی دهانه رحم

دیسپلازی دهانه رحم چیست؟

دیسپلازی دهانه رحم یک وضعیت پیش سرطانی است که در آن سلول‌های غیرطبیعی در سطح دهانه رحم رشد می‌کنند. نام دیگراین وضعیت نئوپلازی داخل اپیتلیال گردن (cervical intraepithelial neoplasia) یا CIN است، که به معنی رشد سلول‌های غیرطبیعی در سطح بافت اپیتلیال (لایه پوششی) دهانه رحم است.

دیسپلازی دهانه رحم چقدر جدی است؟

شنیدن کلمه «پیش سرطانی» می‌تواند ترسناک باشد، اما مهم است که به خاطر داشته باشید که اکثر افراد مبتلا به دیسپلازی دهانه رحم به سرطان مبتلا نمی‌شوند. دتشخیص دیسپلازی دهانه رحم به این معنی است که اگر درمان‌ مناسب نداشته باشید، ممکن است (حتمی نیست) به سرطان دهانه رحم مبتلا شوید.  اگر سرطان ایجاد شود سال‌ها طول می‌کشد تا توسعه یابد، و به پزشک شما زمان می‌دهد تا مناطق مشکل را پیدا و حذف کند.

طبقه‌بندی دیسپلازی دهانه رحم چیست؟

دیسپلازی دهانه رحم زمانی به‌عنوان خفیف، متوسط ​​یا شدید طبقه‌بندی می‌شد که بر اساس احتمال سرطانی شدن سلول‌های غیرطبیعی بود. یک سیستم جدیدتر شدت بیماری را بر اساس میزان سلول‌های غیرطبیعی در بافت اپیتلیال (پوششی) دهانه رحم طبقه‌بندی می‌کند. نئوپلازی داخل اپیتلیال دهانه رحم (CIN) در مقیاس یک تا سه طبقه‌بندی می‌شود.

CIN ۱:  به سلول‌های غیرطبیعی اشاره دارد که حدود یک سوم ضخامت اپیتلیوم را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
CIN ۲:  به سلول‌های غیرطبیعی اشاره دارد که حدود یک سوم تا دو سوم اپیتلیوم را تحت تأثیر قرار می‌دهند.
CIN ۳:  به سلول‌های غیرطبیعی اشاره دارد که بیش از دو سوم اپیتلیوم را تحت تأثیر قرار می‌دهند.

دیسپلازی دهانه رحم CIN ۱ به ندرت تبدیل به سرطان می‌شود و اغلب خود به خود از بین می‌رود. CIN ۲ و ۳ به احتمال زیاد برای پیشگیری از سرطان نیاز به درمان دارند.

دیسپلازی دهانه رحم

دیسپلازی دهانه رحم چه کسانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

زنانی که به ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) مبتلا هستند، ممکن است دچار دیسپلازی دهانه رحم شوند. HPV شایع‌ترین عفونت مقاربتی است.

علائم دیسپلازی دهانه رحم چیست؟

این عارضه معمولاً علائمی ایجاد نمی‌کند. درعوض، پزشک شما ممکن است پس از یافتن سلول‌های غیرطبیعی در طی یک پاپ اسمیر یا کولپوسکوپی، دیسپلازی دهانه رحم را تشخیص دهد. برخی از افراد ممکن است بعد از مقاربت لکه‌بینی یا لکه‌بینی نامنظم واژن داشته باشند.

چه چیزی باعث دیسپلازی دهانه رحم می‌شود؟

در صورت آلوده شدن به HPV، ویروسی که از طریق تماس جنسی منتشر می‌شود، می‌توانید به این عارضه مبتلا شوید. در بسیاری از موارد، سیستم ایمنی بدن شما از شر ویروس خلاص می‌شود. بیش از ۱۰۰ سویه HPV وجود دارد. برخی از سویه‌ها، مانند انواع 16 و 18، احتمال بیشتری دارد که دستگاه تناسلی شما را آلوده کرده و باعث دیسپلازی دهانه رحم شوند.

دانشمندان تخمین می‌زنند که بیش از ۷۵ درصد از زنان فعال جنسی در مقطعی از زندگی خود به HPV آلوده می‌شوند. حدود ۵۰ درصد از عفونت‌های HPV بین ۱۵ تا ۲۵ سالگی رخ می‌دهد. اغلب، عفونت‌ها بدون ایجاد مشکلات دائمی از بین می‌روند. در موارد نادر، سلول‌های غیرطبیعی در طول زمان تشکیل می‌شوند که منجر به دیسپلازی دهانه رحم می‌شود.

دیسپلازی دهانه رحم

آیا بدون HPV می‌توان دیسپلازی داشت؟

خیر. برای ایجاد دیسپلازی دهانه رحم باید HPV داشته باشید. اما داشتن HPV لزوماً به این معنی نیست که شما دچار دیسپلازی دهانه رحم خواهید شد.

ناشناخته است که چرا برخی از افراد پس از آلوده شدن به HPV دچار دیسپلازی دهانه رحم می‌شوند در حالی که برخی دیگر نه. برخی از گونه‌های پرخطر HPV و مدت زمان عفونت ممکن است نقش داشته باشند. عوامل خطر عبارتند از:

سن بالای ۵۵ سال  مطالعات نشان داده‌اند که عفونت‌های HPV اغلب در افراد بالای ۵۵ سال بیشتر طول می‌کشد. عفونت‌ها اغلب در افراد ۲۵ساله یا کمتر سریع‌تر از بین می‌روند.
سیگار کشیدن  سیگار کشیدن و استفاده از محصولات حاوی تنباکو می‌تواند خطر ابتلا به دیسپلازی دهانه رحم را دو برابر کند.
سیستم ایمنی ضعیف  استفاده از داروی سرکوب کننده سیستم ایمنی می‌تواند مبارزه با عفونت HPV را برای بدن شما دشوارتر کند. آلوده شدن به ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) نیز مبارزه با عفونت را برای بدن دشوارتر می‌کند. سیستم ایمنی ضعیف، همراه با عفونت HPV، می‌تواند منجر به دیسپلازی دهانه رحم شود.

تشخیص

پزشک شما به احتمال زیاد علائم دیسپلازی دهانه رحم را در طول آزمایش پاپ اسمیر معمولی مشاهده خواهد کرد. اگر تست پاپ اسمیر نامشخص است یا سلول‌های غیرطبیعی را نشان می‌دهد، گام بعدی ممکن است کولپوسکوپی برای بررسی دهانه رحم شما باشد.

کولپوسکوپی می‌تواند در مطب پزشک شما انجام شود. در طول این عمل، پزشک شما از طریق ابزاری به نام کولپوسکوپ با دقت دهانه رحم و دیواره‌های واژنرا بررسی می‌کند.

پزشک شما ممکن است بیوپسی را برای برداشتن نمونه‌های بافتی که در آزمایشگاه بررسی می‌شوند، انجام دهد. آن‌ها ممکن است برای مشاهده اینکه آیا یک نوع پرخطر از HPV نیز وجود دارد، آزمایش HPVتایپینگ درخواست کنند.

دیسپلازی دهانه رحم

دیسپلازی دهانه رحم چگونه درمان می‌شود؟

درمان به عوامل مختلفی از جمله شدت، سن، سلامتی و ترجیحات درمانی بستگی دارد. روش‌های درمان دیسپلازی دهانه رحم می‌تواند بر بارداری‌های آینده تأثیر بگذارد. اگر باردار هستید یا قصد دارید در آینده باردار شوید، با پزشک خود در مورد درمان‌هایی که برای شما در دسترس است، صحبت کنید.

نظارت بر سلول‌های غیر طبیعی

با دیسپلازی دهانه رحم با درجه پایین، طبقه‌بندی شده به عنوان CIN ۱، احتمالاً نیازی به درمان نخواهید داشت. در اکثر این موارد، این وضعیت به خودی خود از بین می‌رود. تنها حدود ۱ درصد موارد به سرطان دهانه رحم پیشرفت می‌کنند. پزشک شما ممکن است یک رویکرد محافظه‌کارانه را انتخاب کند که شامل آزمایش پاپ اسمیر دوره‌ای برای نظارت بر هرگونه تغییر در سلول‌های غیرطبیعی است.

حذف یا از بین بردن سلول‌های غیرطبیعی

اگر دیسپلازی دهانه رحم شما شدیدتر باشد (CIN 2 یا CIN 3)، پزشک شما می‌تواند سلول‌های غیرطبیعی را که ممکن است سرطانی شوند  را از بین ببرد.

این رویه‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

روش برش الکتروسرجری حلقه (LEEP) (حلقه الکتریکی جراحی برش)  در این روش از یک حلقه سیم کوچک با بار الکتریکی برای برداشتن بافت استفاده می‌کنند. LEEP همچنین می‌تواند نمونه‌های بافت را برای تجزیه و تحلیل بیشتر حذف کند. حدود ۱٪ تا ۲٪ از افراد ممکن است عوارضی را پس از این عمل تجربه کنند، مانند خونریزی تاخیری یا باریک شدن دهانه رحم (تنگی).
بیوپسی مخروطی با چاقوی سرد (کونیزاسیون)  پزشک یک تکه مخروطی شکل از بافت حاوی سلول‌های غیر طبیعی را خارج می‌کند.کونیزاسیون می‌تواند نمونه‌ای از بافت را برای آزمایش بیشتر فراهم کند. خطر عوارض آن تا حدودی بیشتر است، از جمله تنگی دهانه رحم و خونریزی بعد از عمل.
هیسترکتومی شامل برداشتن رحم است. هیسترکتومی ممکن است در مواردی که دیسپلازی دهانه رحم ادامه دارد یا پس از سایر روش‌ها بهبود نمی‌یابد، گزینه‌ درمانی باشد.

دیسپلازی دهانه رحم

آیا دیسپلازی دهانه رحم قابل درمان است؟

بله. برداشتن یا از بین بردن سلول‌های غیرطبیعی، دیسپلازی دهانه رحم را در حدود ۹۰ درصد موارد درمان می‌کند. دیسپلازی دهانه رحم به ندرت به سرطان تبدیل می‌شود. هنگامی که پیشرفت می‌کند، این کار را بسیار آهسته انجام می‌دهد و به پزشک شما زمان می‌دهد تا مداخله کند.

پیشگیری از دیسپلازی دهانه رحم

تنها راه پیشگیری از دیسپلازی دهانه رحم جلوگیری از ابتلا به HPV است. اگر قبلاً عفونت HPV دارید، می‌توانید با انجام منظم پاپ اسمیر خطر تبدیل آن به سرطان دهانه رحم را کاهش دهید. پاپ اسمیر از این عارضه جلوگیری نمی‌کند، اما آزمایش پاپ اسمیر منظم می‌تواند این عارضهاین  را برای جلوگیری از پیشرفت آن به سرطان تشخیص دهد.

برابر HPV واکسینه شوید. واکسینه شدن بهترین راه برای جلوگیری از HPV و دیسپلازی دهانه رحم است. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC) توصیه می‌کند که همه افراد ۹ تا ۲۶ساله این واکسن را دریافت کنند. اگر بین ۲۷ تا ۴۵ سال دارید، با پزشک خود در مورد مزایای بالقوه واکسیناسیون صحبت کنید. اگرچه این واکسن نمی‌تواند HPV از قبل موجود یا دیسپلازی دهانه رحم را درمان کند، اما ممکن است در برخی موارد از بازگشت عفونت جلوگیری کند.
رابطه جنسی ایمن داشته باشید. شما می‌توانید با اجتناب از تماس جنسی، از جمله رابطه جنسی واژینال، مقعدی و دهانی، از عفونت‌های HPV پیشگیری کنید. همچنین می‌توانید با انجام رابطه جنسی ایمن خطر خود را کاهش دهید. هنگام رابطه جنسی از کاندوم  استفاده کنید و تعداد شرکای جنسی خود را محدود کنید.
آزمایش پاپ اسمیر را به طور منظم انجام دهید. شما باید اولین آزمایش پاپ اسمیر خود را در سن ۲۱ سالگی انجام دهید. اگر آزمایش پاپ اسمیر شما طبیعی باقی بماند، توصیه‌های فعلی پیشنهاد می‌کنند که هر سال یک بار این آزمایش تکرار شود. آزمایش پاپ اسمیر نمی‌تواند از دیسپلازی دهانه رحم جلوگیری کند، اما می‌تواند آن را زودتر تشخیص دهد.
سیگار نکشید یا از محصولات تنباکو استفاده نکنید.  اگر فردی هستید که عفونت HPV دارید استعمال سیگار و تنباکو می‌تواند احتمال ابتلا به اشکال شدیدتر دیسپلازی دهانه رحم را افزایش دهد.

چشم‌انداز / پیش آگهی

چشم‌انداز این بیماری با تشخیص زودهنگام، عالی است. حذف یا از بین بردن سلول‌های غیرطبیعی خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم را در زنان مبتلا به دیسپلازی درجه بالا در هشت سال اول پس از درمان تا ۹۵ درصد کاهش می‌دهد.

زندگی با دیسپلازی دهانه رحم

پزشک شما احتمالاً پس از تشخیص این عارضه سلامت شما را از نزدیک زیر نظر خواهد داشت تا مطمئن شود سلول‌ها دوباره رشد نمی‌کنند یا سرطانی نمی‌شوند. همچنین ممکن است آزمایش پاپ اسمیر و HPV مکرر انجام شود.

پس از درمان، پزشک ممکن است توصیه کند که هر سه تا شش ماه یک بار به مدت یک تا دو سال یک بار آزمایش پاپ اسمیر انجام دهید. پس از آن، ممکن است انجام پاپ اسمیر سالانه را از سر بگیرید.

چه سوالاتی باید از پزشکم بپرسم؟

  • آیا باید واکسن HPV را دریافت کنم؟
  • شدت دیسپلازی دهانه رحم من چقدر است؟
  • آیا من در معرض خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم هستم؟
  • تشخیص دیسپلازی دهانه رحم من برای بارداری من چه معنایی دارد؟
  • چه نوع آزمایشاتی برای نظارت بر وضعیت خود باید دریافت کنم؟ هر چند وقت یکبار باید آن‌ها را دریافت کنم؟
  • چگونه گزینه‌های درمانی بر شانس باردار شدن روزی من تأثیر می‌گذارد؟

تشخیص دیسپلازی دهانه رحم به این معنی است که شما سلول‌های غیرطبیعی روی دهانه رحم خود دارید که می‌تواند به سرطان دهانه رحم تبدیل شود. اتفاق بعدی بستگی به این دارد که وضعیت شما چقدر جدی است، سلامتی شما و سایر عوامل.

آیا می‌توانید دیسپلازی دهانه رحم را احساس کنید؟

خیر. دیسپلازی دهانه رحم علائمی ایجاد نمی‌کند، اگرچه گاهی اوقات ممکن است متوجه لکه بینی واژینال شوید. سلول‌های غیرطبیعی که در طی آزمایش پاپ اسمیر یافت می‌شوند، اغلب اولین علامت این بیماری هستند.

آیا دیسپلازی دهانه رحم ناشی از HPV است؟

بله. داشتن عفونت HPV مهمترین عامل خطر برای ایجاد دیسپلازی دهانه رحم است.

یادداشتی از متخصص زنان و زایمان در کرج

دانستن اینکه سلول‌های پیش سرطانی در دهانه رحم خود دارید ترسناک است، اما این عارضه همیشه منجر به سرطان نمی‌شود. تشخیص و درمان به موقع می‌تواند از ایجاد سرطان دهانه رحم جلوگیری کند. در این بین، اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از دیسپلازی دهانه رحم با محافظت از خود در برابر HPV انجام دهید. برای HPV واکسن بزنید. رابطه جنسی ایمن‌تر داشته باشید و از نوبت آزمایش پاپ اسمیر غافل نشوید.

کولپوسکوپی در کرج

کولپوسکوپی در کرج

کولپوسکوپی در کرج

کولپوسکوپی چیست؟

کولپوسکوپی در کرج یک روش تشخیصی است که به پزشک اجازه می‌دهد تا دهانه رحم (قسمت پایین رحم) و دیواره واژن شما را از نظر وجود بافت غیرطبیعی بررسی کند. در طول این عمل، یک میکروسکوپ نوری ویژه به نام کولپوسکوپ، بافتی را که دهانه رحم و واژن شما را پوشانده است، بزرگ‌نمایی می‌کند. اگر پزشک هرگونه ناهنجاری را ببیند، می‌تواند نمونه‌های بافتی (بیوپسی) را که می‌تواند در آزمایشگاه از نظر سلول‌های سرطانی یا پیش سرطانی آزمایش شود، بگیرد.

آزمایش کولپوسکوپی برای چیست؟

کولپوسکوپی عمدتاً سلول‌های سرطانی یا سلول‌هایی را بررسی می‌کند که در صورت عدم درمان می‌توانند سرطانی شوند (که دیسپلازی دهانه رحم نیز نامیده می‌شود). پزشک شما به دنبال این سلول‌ها در دهانه رحم، واژن و اندام تناسلی خارجی (فرج) شما خواهد بود. کولپوسکوپی همچنین می‌تواند زگیل تناسلی و توده‌های غیرسرطانی به نام پولیپ را آزمایش کند.

گاهی اوقات، پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج ممکن است کولپوسکوپی را برای ارزیابی علائم دیگر مانند خونریزی غیرطبیعی واژن یا خارش فرج توصیه کند.

چرا یک خانم به کولپوسکوپی نیاز دارد؟

پزشک ممکن است در موارد زیر انجام کولپوسکوپی را توصیه کند:

چه کسی کولپوسکوپی را انجام می‌دهد؟

متخصص زنان و زایمان در کرج می‌تواند کولپوسکوپی را انجام دهد. گاهی اوقات، متخصصان آموزش دیده به نام کولپوسکوپیست این عمل را انجام می‌دهند. تحقیقات نشان می‌دهد که انجام این روش توسط یک متخصص زنان با تجربه، احتمال تشخیص زودهنگام سلول‌های پیش سرطانی را افزایش می‌دهد.

جزئیات تست

آیا کولپوسکوپی جراحی محسوب می‌شود؟

کولپوسکوپی جراحی نیست، اما بیوپسی (نمونه برداری) که گاهی اوقات به عنوان بخشی از کولپوسکوپی انجام می‌شود به عنوان یک روش جراحی جزئی در نظر گرفته می‌شود. اگر پزشک شما هرگونه ناهنجاری را در طول کولپوسکوپی پیدا کند، می‌تواند جهت بررسی بیشتر نمونه برداری نماید.

چگونه برای کولپوسکوپی آماده شوم

  • وضعیت بارداری خود را با پزشک خود به اشتراک بگذارید. در صورت ضرورت می‌توانید در دوران بارداری کولپوسکوپی انجام دهید، اما اگر پزشک در طول این عمل بیوپسی را انجام دهد، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای خونریزی باشید. این نگرانی‌ها را با پزشک خود در میان بگذارید.
  • زمان کولپوسکوپی را برای زمانی که قاعدگی ندارید، برنامه ریزی کنید. می‌توانید این عمل را در طول دوره خود انجام دهید. با این حال، اگر خونریزی نداشته باشید، پزشک متخصص زنان، زایمان و زیبایی در کرج برای مشاهده دهانه رحم شما راحت‌تر خواهد بود.
  • 48 ساعت قبل از کولپوسکوپی از هرگونه دخول واژینال خودداری کنید. از آمیزش و دخول خودداری کنید حتی از تامپون استفاده نکنید. همه این موارد می‌تواند نتایج کولپوسکوپی شما را تغییر دهد.
  • پنج روز الی یک هفته قبل از کولپوسکوپی از مصرف داروهای واژینال مانند کرم یا شیاف خودداری کنید.
  • در روز عمل از مسکن استفاده کنید. داروهای حاوی استامینوفن یا ایبوپروفن می‌توانند موثر باشند.

تماس با دکتر ملیحه قدس روحانی

کولپوسکوپی در کرج چگونه است؟

کولپوسکوپی معمولاً ناراحت‌کننده‌تر از انجام تست پاپ اسمیر نیست. شما به هیچ بیهوشی یا داروی مسکن نیاز نخواهید داشت. روال انجام کولپوسکوپی به صورت زیر است:

  1. روی میز معاینه دراز می‌کشید و پاهایتان روی رکاب است.
  2. پزشک ابزاری به نام اسپکولوم را وارد واژن می‌کند تا دهانه رحم شما قابل مشاهده باشد.
  3. متخصص زنان و زایمان از طریق کولپوسکوپ نگاه می‌کند تا واژن و دهانه رحم شما را بررسی کند. کولپوسکوپ می‌تواند لنز نوری داشته باشد یا دارای دوربین مخصوص با قابلیت درشت نمایی باشد، این وسیله مشاهده دهانه رحم را آسان می‌کند. کولپوسکوپ در تمام مدت خارج از واژن شما باقی خواهد ماند.
  4. پزشک از یک سواب پنبه‌ای برای اعمال محلول اسید استیک (محلول سرکه) روی دهانه رحم شما استفاده می‌کند. ممکن است متوجه احساس سوزش خفیف شوید. این راه حل به تغییر رنگ مناطق مشکوک کمک میکند.

اگر کولپوسکوپی شما یک یا چند ناحیه از بافت غیر طبیعی را نشان دهد، پزشک می‌تواند بیوپسی را برای برداشتن بافت مشکوک برای آزمایش انجام دهد.

انجام بیوپسی چگونه است؟

برخلاف پاپ اسمیر، که در آن بافت کل دهانه رحم شما خراشیده می‌شود، کولپوسکوپی به پزشک اجازه می‌دهد تا با خراش دادن سلول‌های منتخب، نمونه‌های بافت را بگیرد. مناطق. تکه‌های کوچک بافت برداشته می‌شوند و به آزمایشگاه فرستاده می‌شوند تا ببینند آیا سلول‌های سرطانی یا پیش سرطانی وجود دارند یا خیر. هنگامی که پزشک بافت غیرطبیعی را برمیدارد، ممکن است فشار خفیفی مانند نیشگون گرفتن، احساس کنید.

کولپوسکوپی چقدر دردناک است؟

کولپوسکوپی نسبتا بدون درد است. هنگامی که اسپکولوم وارد واژن شما می‌شود ممکن است فشار کمی احساس کنید. هنگامی که محلول با دهانه رحم تماس پیدا می‌کند، ممکن است احساس سوزش خفیفی داشته باشید. اگر نیاز به بیوپسی دارید، ممکن است هنگام برداشتن نمونه بافت، یک نیشگون گرفتن یا احساسی مانند گرفتگی پریود احساس کنید. مصرف مسکن‌های بدون نسخه قبل از معاینه می‌تواند به کاهش درد کمک کند.

بعد از کولپوسکوپی چه اتفاقی می‌افتد؟

شما باید بتوانید بلافاصله پس از آن، فعالیت‌های عادی خود را از سر بگیرید. اگر بیوپسی انجام ندادید، ممکن است در دو روز آینده متوجه لکه بینی شوید.

اگر بیوپسی انجام دادید، ممکن است موارد زیر را تجربه کنید:

  • خونریزی خفیف واژینال که چند روز طول می‌کشد.
  • درد خفیف در واژن که ممکن است چند روز طول بکشد.
  • ترشحات واژن که ممکن است سیاه یا قهوه‌ای (از محلول استیک) به نظر برسد.

شما می‌توانید از پدها برای کنترل هرگونه ترشح یا خونریزی واژن استفاده کنید. در ضمن از وارد کردن چیزی به واژن خودداری کنید. با اجتناب از رابطه جنسی و دخول، تامپون یا دوش، به دهانه رحم خود فرصت دهید تا بهبود یابد. از پزشک خود بپرسید که چه مدت باید از این فعالیت‌ها اجتناب کنید تا از زمان بهبودی کافی اطمینان حاصل کنید.

نتایج کولپوسکوپی من به چه معناست؟

نتایج کولپوسکوپی و بیوپسی شما مشخص خواهد کرد که آیا شما به درمان نیاز دارید یا خیر. حدود 40٪ از افراد نتایجی دریافت می‌کنند که هیچ نشانه‌ای از سلول‌های غیرطبیعی را گزارش نمی‌کند. حدود 60 درصد برای رفع یک ناهنجاری نیاز به درمان دارند. نمونه‌هایی از ناهنجاری‌ها شامل توده‌های روی دهانه رحم، واژن یا فرج است.

اگر کولپوسکوپی غیرطبیعی باشد چه اتفاقی می‌افتد؟

اگر نتیجه کولپوسکوپی نرمال باشد، ده الی دوازده ماه بعد تست پاپ اسمیر و HPV را تکرار کنید، اگر مبتلا به درجات خفیف بدخیمی دهانه رحم (CIN1) باشید، میبایست شش ماه بعد مجددا کولپوسکوپی را تکرار کنید، همچنین میتوانید به وسیله کولپولیزر نقاط مشکوک را از بین ببرید.

اگر مبتلا به درجات بالاتر بدخیمی باشید، میبایست از درمان‌های پیشرفته‌تر استفاده کنید. درمان‌های سلول‌های پیش سرطانی پیشرفته‌ عبارتند از:

روش برش الکتریکی حلقه (LEEP). یک حلقه سیمی که با برق کار می‌کند، سلول‌های غیرعادی را از بین می برد.

  • بیوپسی مخروطی. نمونه‌ای مخروطی شکل از بافت که شامل سلول‌های غیرطبیعی است از دهانه رحم برداشته می‌شود.
  • کرایوتراپی. مواد شیمیایی سرد، مانند نیتروژن مایع، سلول‌های غیرطبیعی را از بین می‌برند.
  • جراحی لیزری. پرتو لیزر گرم شده، سلول‌های غیرطبیعی را از بین می‌برد.

در موارد جدی‌تر، ممکن است برای برداشتن کل رحم به جراحی نیاز داشته باشید. از پزشک خود در مورد هرگونه آزمایش بعدی که پس از جراحی لازم است، بپرسید.

کولپوسکوپی در کرج

چه زمانی باید از نتایج آزمایش مطلع شوم؟

نتایج بیوپسی معمولاً در عرض دو تا 10 روز می‌رسد. از پزشک خود بپرسید که چه زمانی باید انتظار نتایج را داشته باشید و یافته‌های کلیدی چگونه با شما در میان گذاشته می‌شود.

چه زمانی باید با متخصص زنان و زایمان تماس بگیرم؟

کولپوسکوپی در کرج یک روش نسبتا بی‌خطر با عوارض جانبی کمی است. اما در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر باید با پزشک خود تماس بگیرید:

  • درد شدید در لگن یا پایین شکم.
  • خونریزی شدید (از دست دادن خون بیشتر از آنچه معمولاً در طول قاعدگی خود تجربه می‌کنید).
  • علائم عفونت، مانند ترشحات بدبو ترشحات واژن
  • که غلیظ‌تر از حد معمول است، تب و لرز

تماس با دکتر ملیحه قدس روحانی

سرکلاژ

سرکلاژ دهانه رحم

سرکلاژ دهانه رحم

سرکلاژ دهانه رحم چیست؟

سرکلاژ دهانه رحم راهی برای بسته نگه داشتن دهانه رحم در دوران بارداری است تا از زایمان زودرس به دلیل ناتوانی (ضعیف شدن) دهانه رحم جلوگیری شود، این برای ایمن نگه داشتن جنین در داخل رحم، تا زمان زایمان است.

چرا سرکلاژ دهانه رحم انجام می‌شود؟

دلایل مختلفی وجود دارد که چرا پزشک ممکن است سرکلاژ دهانه رحم را در دوران بارداری توصیه کند. برخی از دلایل آن عبارتند از:

  • دهانه رحم ناتوان (ضعیف شده). این می‌تواند به دلیل جراحی‌های گذشته باشد.
  • سابقه سقط جنین‌ در گذشته.
  • سقط جنین گذشته در سه ماهه دوم بارداری که نشان دهنده ضعیف شدن دهانه رحم است.

مهم است که با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج درباره بارداری‌ها، سقط جنین‌ها و روش‌هایی که در گذشته داشته‌اید، صحبت کنید. در صورت نیاز به سرکلاژ دهانه رحم، پزشک آن را در حدود 12 تا 14 هفته بارداری، قبل از نازک شدن دهانه رحم انجام می‌دهد.

جزئیات رویه

قبل از عمل سرکلاژ دهانه رحم چه اتفاقی می‌افتد؟

قبل از انجام عمل سرکلاژ دهانه رحم، پزشک سابقه سلامتی شما را بررسی می‌کند و در مورد عوارض بارداری یا جراحی‌هایی که قبلا روی دهانه رحم داشته‌اید، با شما صحبت کند.

پزشک دهانه رحم شما را قبل از عمل معاینه می‌کند. همچنین ممکن است سونوگرافی ترانس واژینال انجام دهد. او احتمالاً از شما می‌خواهد تا یک هفته قبل از عمل از رابطه جنسی خودداری کنید.

طی عمل چه اتفاقی می‌افتد؟

در طول عمل سرکلاژ دهانه رحم:

  • روی تخت معاینه دراز می‌کشید و پاهایتان باز است و هر دو پایتان در رکاب شبیه به معاینه واژینال هستند.
  • پزشک به شما داروهای بی‌حس‌کننده‌ای می‌دهد تا در طول عمل هیچ گونه درد یا ناراحتی احساس نکنید.
  • پس از اثربخشی بی‌حس‌ی، پزشک دهانه رحم شما را با بخیه‌های قوی بخیه می‌زند و آن را محکم می‌کند.

سرکلاژ دهانه رحم

آیا عمل سرکلاژ دهانه رحم دردناک است؟

این طبیعی است که چند روز بعد از عمل کمی گرفتگی و خونریزی خفیف یا لکه‌بینی داشته باشید.

پس از انجام عمل سرکلاژ دهانه رحم نباید درد زیادی احساس کنید (نه بیشتر از یک دوره متوسط ​​قاعدگی) برای کاهش هرگونه گرفتگی یا ناراحتی می‌توانید از استامینوفن استفاده کنید. اگر گرفتگی یا درد شدید شکمی دارید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

بعد از این روش چه اتفاقی می‌افتد؟

پس از انجام عمل، چند ساعت در مطب پزشک یا بیمارستان خواهید ماند تا مطمئن شوید که هیچ عارضه‌ای ندارید و همان روز به خانه می‌روید. پزشک ممکن است به شما آنتی بیوتیک دهد تا از هرگونه عفونت دهانه رحم جلوگیری شود.

شما باید برای استراحت در روز عمل برنامه‌ریزی کنید و در خانه بمانید. پزشک از شما می‌خواهد که برای بهبود بخیه‌ها حدود 10 روز، از انجام هرگونه ورزش شدید یا مقاربت جنسی خودداری کنید. پیروی از دستورالعمل‌های مراقبت‌های بعدی و نگه داشتن قرار ملاقات‌های بعدی با پزشک بسیار مهم است تا  بارداری شما تحت نظارت باشد.

مزایای سرکلاژ دهانه رحم چیست؟

اگر در معرض خطر زایمان زودرس هستید، همیشه عاقلانه است که به طور کامل با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج در مورد این موضوع صحبت کنید. اما اگر دهانه رحم ضعیفی دارید، عمل سرکلاژ دهانه رحم بهترین راه برای جلوگیری از زایمان زودرس است.

خطرات یا عوارض

پزشک فقط در صورتی عمل سرکلاژ را توصیه می‌کند که فواید آن بیشتر از خطرات باشد. اما، مانند هر روش پزشکی، در مورد روش این روش نیز خطراتی وجود دارد که باید از آنها آگاه بود. این شامل:

  • عفونت.
  • صدمه به دهانه رحم
  • خونریزی
  • پارگی زودرس کیسه آب
  • زایمان زودرس
  • تنگی دهانه رحم (تنگی دائمی دهانه رحم).
  • بافت اسکار روی دهانه رحم شما
  • پاره شدن دهانه رحم یا رحم در صورت پیشرفت زایمان در حالی که بخیه‌ها هنوز سالم هستند.

بعد از عمل سرکلاژ دهانه رحم چه کارهایی را نباید انجام داد؟

طی یک هفته تا 10 روز پس از عمل سرکلاژ، برای شما مهم است که دستورالعمل‌های زیر را دنبال کنید.

  • از آمیزش جنسی یا قرار دادن هر چیزی در داخل واژن خود مانند دوش یا سایر محصولات زنانه خودداری کنید.
  • از ورزش های شدید یا بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید.

بعد از سرکلاژ دهانه رحم چه زمانی می توانم به محل کار برگردم؟

این یک روش سرپایی است که معمولاً توسط متخصص زنان و زایمان در کرج در مطب یا بیمارستان انجام می‌شود. افراد می‌توانند روز بعد به فعالیت‌های عادی بازگردند.

سرکلاژ دهانه رحم

چه زمانی سرکلاژ دهانه رحم برداشته می‌شود؟

سرکلاژ شما تا زمانی که حاملگی شما به هفته آخر یا حدوداً هفته سی و هفتم بارداری برسد در جای خود باقی خواهد ماند. هنگامی که زمان برداشتن سرکلاژ فرا می‌رسد، بسیاری از مراحل مشابه زمانی که سرکلاژ خود را گذاشته‌اید انجام خواهد شد.

  • روی تخت معاینه دراز می‌کشید و پاهایتان باز است و هر دو پایتان در رکاب شبیه به معاینه واژینال هستند.
  • پزشک بخیه‌ها را از دهانه رحم شما برمی‌دارد.

مراحل حذف فقط باید چند دقیقه طول بکشد. اگر کیسه آب شما پاره شود یا شروع به زایمان کنید، سرکلاژ شما زودتر برداشته می‌شود.

چه زمانی باید با پزشک تماس بگیرم؟

در صورت تجربه هر یک از موارد زیر فوراً با پزشک خود تماس بگیرید:

  • تب شدید (بیش از 37.7 درجه سانتیگراد).
  • انقباضات یا درد زیر شکم که در فواصل زمانی معین ایجاد می‌شود.
  • بوی بد ترشحات واژن.
  • پارگی کیسه آب.
  • خون‌ریزی بیش از حد.

یادداشتی از دکتر ملیحه قدس روحانی

طبیعی است که در صورت نیاز به انجام عمل سرکلاژ دهانه رحم احساس ترس کنید یا سؤالی داشته باشید. در حالی که ممکن است تصور سرکلاژ ترسناک باشد، این روش تقریبا در 90٪ موارد موفقیت آمیز است. اما افرادی که در بارداری دچار کوتاهی یا نارسایی دهانه رحم می‌شوند، می‌توانند در حاملگی‌های بعدی دچار این عارضه شوند. باپزشک خود در مورد چگونگی برنامه‌ریزی برای بارداری سالم به صراحت صحبت کنید. هر سوالی دارید از او بپرسید و در مورد نگرانی‌های خود صحبت کنید.

آنورگاسمی

آنورگاسمی

آنورگاسمی

آنورگاسمی چیست؟

آنورگاسمی زمانی است که فرد دچار مشکل است یا نمی‌تواند به ارگاسم برسد، حتی اگر از رابطه جنسی لذت می‌برد و برای او احساس خوبی دارد اما ارگاسم رخ نمی‌دهد. همچنین ممکن است فرد ارگاسم‌هایی را توصیف کند که آنقدر قوی نیستند یا تکرار نمی‌شوند. این نوعی اختلال جنسی است که همه جنسیت‌ها را تحت تاثیر قرار می دهد. این مورد می‌تواند بر سلامت روان فرد تأثیر بگذارد، باعث ناراحتی و اضطراب شود و حتی می‌تواند روابط فرد را مختل کند. به آنورگاسمی، اختلال ارگاسم نیز گفته می‌شود.

ارگاسم (که به اوج جنسی نیز گفته می‌شود) احساس لذت یا هیجان جنسی است که پس از برانگیختگی رخ می‌دهد. ممکن است احساس رها شدن داشته باشد و شامل حرکات بدنی خارج از کنترل شما باشد. آنها می‌توانند از نظر مدت و شدت متفاوت باشند. برخی از افراد برای رسیدن به ارگاسم به تحریک جنسی بیشتری نیاز دارند، در حالی که برخی دیگر نیاز کمتری دارند.

با آنورگاسمی، شما هنوز هم میل به رابطه جنسی دارید و احساس لذت می‌کنید. با این حال، ممکن است احساس ناراحتی یا ناراحتی عاطفی داشته باشید زیرا نمی‌توانید به ارگاسم برسید. پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج می‌تواند به تعیین علت آنورگاسمی کمک کرده و درمان مناسب را توصیه کند.

آنورگاسمی در زنان

آنورگاسمی در زنان(که به آن اختلال ارگاسم زنانه نیز گفته می‌شود) به چهار نوع طبقه‌بندی می‌شود:

  • اصلی (یا مادام العمر): شما هرگز ارگاسم نداشته‌اید.
  • ثانویه (یا اکتسابی): زمانی می‌توانستید ارگاسم داشته باشید، اما اکنون نمی‌توانید. این در یائسگی رایج است.
  • موقعیتی: فقط در موقعیت‌های خاص مانند خودارضایی (خودتحریکی) می‌توانید به ارگاسم برسید.
  • کلی: شما در هیچ شرایطی به ارگاسم نمی‌رسید، حتی زمانی که احساس می‌کنید برانگیخته یا هیجان‌زده هستید.

مشکلات ارگاسم با افزایش سن افزایش می‌یابد، اما می‌تواند افراد را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد. تا ۱۵ درصد از زنان یا افراد AFAB گزارش می‌دهند که هرگز به ارگاسم نرسیده‌اند.

آنورگاسمی در مردان

آنورگاسمی در مردان به عنوان نوعی اختلال عملکرد جنسی به نام انزال تأخیری یا انزال مهار شده طبقه‌بندی می‌شود. این باعث ایجاد مشکلاتی در عملکرد و لذت جنسی می‌شود که اغلب منجر به اضطراب و اجتناب از رابطه جنسی نیز می‌شود. آنورگاسمی در مردان دو نوع است:

  • اولیه: تا زمانی که به یاد دارید، هرگز ارگاسم یا انزال نداشته‌اید.
  • ثانویه: شما فقط تحت شرایط خاصی به ارگاسم یا انزال می‌رسید.

انزال فرآیند پیچیده‌ای است که هورمون‌ها، اعصاب و اندام‌ها و همچنین وضعیت روانی شما را درگیر می‌کند. اختلال در هر بخشی از این فرآیند می‌تواند در توانایی شما برای ارگاسم اختلال ایجاد کند. برخی شرایط پزشکی نیز می‌توانند بر ارگاسم تأثیر بگذارند.

آنورگاسمی

علائم و علل آنورگاسمی

علائم آنورگاسمی چیست؟

علامت اصلی آنورگاسمی نرسیدن به اوج جنسی (ارگاسم) است. علائم دیگر تاخیر در اوج گیری (زمان طولانی برای رسیدن به ارگاسم) یا عدم احساس رضایت از اوج جنسی است.

چه چیزی باعث آنورگاسمی می‌شود؟

عوامل زیادی می‌توانند رسیدن به ارگاسم را دشوار کنند. این عوامل می‌توانند جسمی، ذهنی، عاطفی یا پزشکی (مربوط به یک بیماری یا شرایط خاص) باشند. در بسیاری از موارد، ترکیبی از عوامل، ارگاسم را دشوار می‌کنند و گاهی اوقات تعیین علت ریشه‌ای آنورگاسمی دشوار است.

علل پزشکی و فیزیکی

  • سن (به ویژه زنان در دوره یائسگی).
  • شرایط پزشکی مانند ابتلا به MS به دیابت.
  • خشکی واژن
  • اعمال جراحی بر روی اندام تناسلی و اندام‌های نزدیک یا متصل به دستگاه تناسلی.
  • عوارض ناشی از سرطان یا پرتودرمانی.
  • اختلال عملکرد کف لگن یا ضربه به لگن.
  • خودارضایی.
  • شرایط هورمونی.
  • اختلالات مادرزادی
  • واژینیسموس
  • گشادی واژن

آنورگاسمی

علل روانی

  • افسردگی، استرس یا اضطراب.
  • سوء استفاده یا تجاوز جنسی قبلی
  • عوامل فرهنگی یا مذهبی
  • خجالتی بودن یا ناتوانی در بیان خود از طریق رابطه جنسی.
  • عدم اعتماد به نفس.
  • مسائل مربوط به رابطه، اعتماد یا صمیمیت با شریک زندگی خود.
  • نداشتن معاشقه کافی

آیا تستوسترون پایین می تواند باعث آنورگاسمی شود؟

تستوسترون پایین ممکن است بر توانایی ارگاسم در مردان تأثیر بگذارد. اغلب با اختلال نعوظ، تاخیر در انزال یا مشکلات مشابه ارتباط دارد. هورمون‌های دیگر مانند پرولاکتین نیز می‌توانند بر عملکرد جنسی تأثیر بگذارند.

آیا SSRI ها باعث آنورگاسمی می شوند؟

بله، بسیاری از SSRI ها (داروهای مهارکننده انتخابی بازجذب سروتونین)، که اغلب برای درمان افسردگی یا اضطراب استفاده می‌شوند، می‌توانند بر عملکرد جنسی تأثیر بگذارند. اگر از این نوع دارو استفاده می‌کنید، با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج در مورد علائم خود  و همچنین داروهای جایگزین صحبت کنید. برخی از SSRIها کمتر باعث آنورگاسمی می‌شوند و انواع دیگری از داروهای ضد افسردگی نیز وجود دارند که ممکن است، کمک کنند.

آنورگاسمی

داروهایی که ممکن است بر ارگاسم تأثیر بگذارد

علاوه بر SSRI ها، سایر داروها ممکن است بر توانایی شما برای ارگاسم تأثیر بگذارند. چند نمونه از این موارد عبارتند از:

  • داروهای ضد افسردگی سه حلقه‌ای (TCAs).
  • مهارکننده های مونوآمین اکسیداز (MAOIs).
  • داروهای ضد روان پریشی.
  • داروهای ضد شیدایی

داروهای مورد استفاده برای درمان فشار خون بالا نیز می‌توانند باعث اختلال نعوظ شوند. برخی آنتی هیستامین‌ها و ضد احتقان‌ها نیز می‌توانند باعث اختلال نعوظ یا مشکلات انزال شوند.

آنورگاسمی چگونه درمان می شود؟

درمان، بستگی به علت زمینه‌ای آن دارد. هیچ روشی وجود ندارد که مناسب همه موارد باشد و درمان ممکن است شامل ترکیبی از رویکردها باشد. برخی از درمان‌های آنورگاسمی عبارتند از:

  • تغییر داروها
  • مشاوره یا روان درمانی برای رسیدگی به مسائل مربوط به رابطه، شرایط سلامت روان یا آسیب های جنسی گذشته.
  • سکس درمانی برای رفع نیازهای جنسی یا عوامل زمینه‌ای برای جلوگیری از اوج گرفتن.
  • استفاده از هورمون درمانی برای افزایش جریان خون و افزایش حساسیت.
  • RF واژینال و تحریک نقطه G
  • PRP 
  • واژینوپلاستی
  • هودکتومی
  • لابیاپلاستی

درمان آنورگاسمی چقدر طول می‌کشد؟

بستگی به علت دارد. در مورد سکس درمانی یا مشاوره زوجین، ممکن است چندین ماه طول بکشد تا به نقطه‌ای برسید که ارگاسم ممکن است. اگر علت احتمالی داروها هستند، باید زمان بگذارید تا دارو از بدن شما خارج شود (که ممکن است هفته‌ها طول بکشد). خبر خوب این است که اکثر افراد با درمان مناسب می‌توانند دوباره به ارگاسم برسند. در صورت درمان با روش‌های جوانسازی واژن ممکن است بلافاصله پس از درمان و طی دوره نقاهت آنورگاسمی رفع شود.

 

چه زمانی باید به پزشک خود مراجعه کنم؟

اگر در مورد توانایی خود برای رسیدن به ارگاسم نگرانی دارید با متخصص زنان و زایمان در کرج صحبت کنید تا بفهمید چرا رسیدن به ارگاسم دشوار است و راه حلی برای مشکل خود بیابید. در مورد سابقه جنسی و پزشکی خود، از جمله رابطه با شریک زندگی خود، با پزشک صحبت کنید. از مراجعه به پزشک و درمان نترسید و خجالت نکشید. این بهترین راه برای ریشه‌یابی مشکل و لذت بردن از رابطه جنسی  است.

 

 

آسم در بارداری

آسم در بارداری

آسم در بارداری

آسم در بارداری چیست؟

آسم یک بیماری مزمن است که باعث تنگ شدن و باریک شدن راه‌های هوایی فرد می‌شود و تنفس را سخت‌تر می‌کند. تنگی نفس یک علامت رایج بارداری است، حتی در بین افراد بدون آسم. اگر مبتلا به آسم هستید، که شامل علائم دیگری مانند خس خس سینه، دوره‌های سرفه و سفتی قفسه سینه می‌شود، ممکن است نفس کشیدن دشوارتر باشد. علاوه بر نگرانی در مورد سلامتی خود، ممکن است نگران این باشید که جنین اکسیژن کافی دریافت نمی‌کند.

اگر آسم دارید و باردار شده‌اید، ادامه درمان برای جلوگیری از حملات آسم یا تشدید آن مهم است. آسم کنترل نشده می‌تواند خطرات عمده‌ای برای سلامتی شما و جنین ایجاد کند.

از سوی دیگر، اگر برنامه درمانی خود را دنبال کنید و تمام داروهای تجویز شده را مصرف کنید، دلیلی ندارد که نتوانید بارداری سالم و نوزاد سالمی داشته باشید.

آیا بارداری آسم را بدتر می‌کند؟

ممکن است، اما بستگی به مورد منحصر به فرد شما دارد. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که آسم حدود 40 درصد از افراد، در دوران بارداری تشدید می‌شود. اکثر افرادی که علائم آنها بدتر می‌شود، قبل از بارداری آسم شدید (نه خفیف یا متوسط) دارند. 60 درصد دیگر یا متوجه تغییرات نمی‌شوند یا علائم آسم آنها در واقع بهبود می‌یابد.

محققان همچنین دریافته‌اند که:

  • آسمی که بدتر می‌شود معمولاً بین هفته‌های 29 تا 36 بارداری رخ می‌دهد.
  • آسمی که بهبود می‌یابد، معمولاً در طول بارداری به تدریج بهبود می‌یابد.
  • علائم آسم معمولاً در طول زایمان بدتر نمی‌شود.
  • علائم آسم که در دوران بارداری تغییر می‌کنند معمولاً در سه ماه اول پس از تولد نوزاد به حالت عادی باز می‌گردند.
  • افرادی که در بارداری گذشته تغییراتی را در علائم آسم تجربه می‌کنند، تغییرات مشابهی را در بارداری‌های آینده تجربه می‌کنند.

آیا آسم در دوران بارداری روی جنین تاثیر می‌گذارد؟

در صورت عدم کنترل آسم می‌تواند خطراتی برای سلامتی جنین ایجاد کند. مدیریت هر گونه شرایط پزشکی در طول بارداری برای سلامت شما و جنین حیاتی است. آسم کنترل نشده می‌تواند میزان اکسیژن موجود در خون را برای جنین در حال رشد کاهش دهد. می‌تواند خطر عوارض بارداری را افزایش دهد.

اکثر افراد باردار مبتلا به آسم که عوارضی را تجربه می کنند، نمی‌دانند که چگونه آسم خود را در دوران بارداری مدیریت کنند. به عنوان مثال، ممکن است نگران باشند که داروی آسم آنها ممکن است به جنین آسیب برساند، بنابراین مصرف آن را قطع می‌کنند. اما عدم مدیریت آسم خطرات قابل توجهی بیشتر از هر روش درمانی برای جنین دارد.

از سوی دیگر، انجام اقدامات مناسب برای مدیریت آسم (مانند مصرف تمام داروهای تجویز شده) شانس شما را برای داشتن یک بارداری طبیعی و به دنیا آوردن یک نوزاد سالم افزایش می‌دهد.

علائم و علل

علائم آسم در بارداری چیست؟

علائم آسم در دوران بارداری مانند علائم آسم است. ممکن است علائم دائمی داشته باشید که باید از آنها دوری کنید. یا ممکن است گاه به گاه حملات آسم داشته باشید، که از حالت نرمال به مشکل تنفسی می‌رسد.

علائم عبارتند از:

  • تنگی نفس.
  • سرفه (به خصوص در شب).
  • سفتی قفسه سینه، درد یا فشار.
  • خس خس سینه (صدای خش خش یا خشنی که وقتی راه هوایی شما تا حدی مسدود می‌شود، می‌شنوید).

آنچه در بارداری متفاوت است، شدت علائم است. علائم ممکن است در دوران بارداری بهتر یا بدتر شوند. یا ممکن است اصلاً تغییر نکنند.

آسم در بارداری

چه چیزی باعث آسم در بارداری می‌شود؟

بارداری باعث آسم نمی‌شود. اما تغییرات مرتبط با بارداری در بدن شما می‌تواند باعث شود که شرایط متفاوتی را تجربه کنید. تغییراتی که بر تنفس شما تأثیر می‌گذارند، عبارتند از:

  • افزایش اندازه رحم. طی بارداری رحم منبسط می‌شود تا یک جنین در حال رشد را در خود جای دهد. با بزرگ شدن رحم، دیافراگم (عضله ای که به شما کمک می‌کند هوا را به داخل ریه‌های خود بکشید و آن را آزاد کنید) تغییر مکان می‌دهد. دیافراگم ممکن است نتواند آنقدر آزادانه حرکت کند که به شما اجازه دهد نفس کامل بکشید.
  • افزایش هورمون‌های بارداری. افزایش ناگهانی هورمون‌های بارداری می‌تواند سینوس‌های شما را خشک کرده و باعث ملتهب شدن آنها شود. ممکن است باعث شود بینی شما «سفت» شود و تنفس را سخت‌تر کند. به ویژه، افزایش در پروژسترون باعث تحریک تنفس سریع‌تر می‌شود.
  • بارداری ضربان قلب شما را افزایش می‌دهد. قلب شما باید بیشتر کار کند تا خون شما و جنین را تامین کند. کار اضافی ممکن است خسته کننده باشد و شما را دچار تنگی نفس کند.

اگر آسم برای شما تشخیص داده نشده است و به طور ناگهانی در تنفس مشکل دارید، ممکن است به دلیل این تغییرات دچار تنگی نفس شوید. این همان آسم نیست، که یک بیماری مزمن است و علائم دیگری نیز دارد. یا ممکن است آسم خفیف و تشخیص داده نشده‌ای داشته‌اید که تغییرات مرتبط با بارداری آن را بدتر کرده است.

آیا آسم در دوران بارداری یا زایمان عوارضی ایجاد می‌کند؟

آسم کنترل نشده می‌تواند خطر برخی از عوارض بارداری را افزایش دهد. همچنین، افراد مبتلا به آسم شدید، نسبت به افراد مبتلا به آسم خفیف یا متوسط، بیشتر احتمال دارد، عوارض را تجربه کنند. عوارض عبارتند از:

  • پره اکلامپسی: یک بیماری فشار خون جدی که می‌تواند اندام‌های شما را تحت فشار قرار دهد و خطرات جدی برای جنین ایجاد کند.
  • زایمان زودرس: زمانی که نوزادی قبل از هفته 37 بارداری به دنیا می‌آید. نوزادانی که خیلی زود به دنیا می‌آیند ممکن است مشکلات سلامتی مرتبط با مشکلات رشد داشته باشند.
  • سن حاملگی کم یا وزن کم هنگام تولد. نوزادانی که کوچکتر از حد طبیعی هستند ممکن است سیستم‌های توسعه نیافته‌ای داشته باشند که می‌تواند باعث مشکلات سلامتی شود.

چه آسم خفیف، متوسط ​​یا شدید باشد، داشتن یک برنامه درمانی برای پیشگیری و مدیریت حملات خطر ابتلا به مشکلاتی را که بر شما یا جنین تأثیر می‌گذارد، کاهش می‌دهد.

چه عواملی ممکن است خطر عوارض بارداری مرتبط با آسم را افزایش دهد؟

عوامل خاصی ممکن است خطر بدتر شدن آسم را در دوران بارداری افزایش دهند، از جمله:

  • سیگار کشیدن.
  • داروهای آسم خود را مصرف نکنید یا برنامه درمانی خود را طبق تجویز انجام ندهید.
  • داشتن اضافه وزن (BMI بین 25 تا 29) یا چاقی (BMI 30 یا بالاتر).

نحوه تشخیص

اکثر افراد باردار مبتلا به آسم، قبل از بارداری متوجه بیماری خود هستند . چه باردار باشید چه نباشید روند تشخیص مشابه است. پزشک شما فقط آزمایش‌هایی را انجام می‌دهد که برای شما و جنین بی‌خطر باشد.

تشخیص ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بررسی سابقه پزشکی، شامل شرح علائم شما
  • معاینه بدنی
  • اسپیرومتری، آزمایشی که جریان هوا را در سراسر ریه‌های شما اندازه‌گیری می‌کند.

همچنین ممکن است به آزمایش خون و روش‌های تصویربرداری برای رد کردن شرایطی غیر از آسم که بر تنفس شما تأثیر می‌گذارد نیاز باشد.

آسم در بارداری

مدیریت و درمان

شما باید برنامه مدیریت آسم خود را در دوران بارداری دنبال کنید. این شامل مصرف داروهای آسم طبق تجویز می‌شود. پزشک شما ابتدا مطمئن می‌شود که داروها برای شما و جنین بی‌خطر هستند.

مدیریت آسم به این معنی است که شما:

  • حداقل علائم را در طول روز داشته باشید.
  • تمام شب بدون علائم آسم بخوابید.
  • می‌توانید فعالیت‌های روزمره را انجام دهید.
  • به ندرت نیاز به استفاده از داروهای استنشاقی تسکین دهنده نیاز است.
  • عملکرد ریه طبیعی یا تقریباً طبیعی داشته باشد.

بر وضعیت خود نظارت کنید

نظارت بر وضعیت شما شامل مراقبت از سلامت خود و جنین است. در این نظارت موارد زیر بررسی می‌شوند:

  • بررسی ریه‌ها و تنفس ممکن است برای بررسی تنفس به آزمایشات منظم نیاز داشته باشید. همچنین ممکن است برای بررسی عملکرد ریه‌ها به اسپیرومتری نیاز داشته باشید. این آزمایش را در مطب یا بیمارستان انجام می‌دهید.
  • بررسی وضعیت رشد جنین برای بررسی رشد جنین به آزمایشاتی نیاز دارید. سونوگرافی منظم بارداری نحوه رشد جنین را بررسی می‌کند. اگر آسم متوسط ​​تا شدید دارید یا آسم ضعیفی دارید، ممکن است پس از هفته 32 بارداری به سونوگرافی و بررسی ضربان قلب جنین نیاز داشته باشید.

از محرک ها اجتناب کنید

باید مراقب «محرک‌ها» یا موادی که می‌توانند باعث حمله آسم شوند، باشید و تا حد امکان از آنها دوری کنید. محرک‌های رایج عبارتند از:

  • دود سیگار و دخانیات
  • فضولات آفات (سوسک و موش).
  • بوی شدید شیمیایی (مانند محصولات پاک کننده).
  • رایحه‌های قوی (مانند عطر یا ادکلن).
  • گرد و غبار خانگی.
  • بیمار شدن (سرماخوردگی، آنفولانزا).
  • شوره حیوانات خانگی
  • گرده گلها.

چگونه می توانم خطر عوارض مرتبط با آسم را در دوران بارداری کاهش دهم؟

بهترین راه برای کاهش خطر این است که برنامه درمانی خود را دنبال کنید، که شامل اجتناب از محرک‌ها و مصرف منظم داروها می‌شود. بسیاری از افراد مصرف داروهای آسم خود را در دوران بارداری متوقف می‌کنند زیرا نگران تأثیر آن بر جنین هستند.

مدیریت ضعیف آسم نسبت به اکثر عوارض جانبی رایج درمان، خطر بیشتری برای جنین دارد. همچنین، پزشک شما بر داروهای شما نظارت می‌کند تا مطمئن شود که ایمن‌ترین درمان ممکن را دریافت می‌کنید.

پره اکلامپسی

پره اکلامپسی

پره اکلامپسی

پره اکلامپسی چیست؟

پره اکلامپسی یک بیماری فشار خون جدی است که در دوران بارداری ایجاد می‌شود. افراد مبتلا به این بیماری اغلب دارای فشار خون بالا  و سطوح بالای پروتئین در ادرار هستند. پره اکلامپسی معمولاً بعد از هفته بیستم بارداری ایجاد می‌شود. همچنین می‌تواند سایر اندام‌های بدن را تحت تأثیر قرار دهد و هم برای مادر و هم برای جنین در حال رشد او خطرناک باشد.

وقتی پره اکلامپسی دارید چه اتفاقی می‌افتد؟

هنگامی که پره اکلامپسی دارید، فشار خون شما افزایش می‌یابد (بیشتر از 140/90 میلی متر جیوه)، و ممکن است سطح بالایی از پروتئین در ادرار داشته باشید. این بیماری به قلب و سایر اندام‌ها فشار وارد می‌کند و می‌تواند عوارض جدی ایجاد کند. همچنین می‌تواند بر جریان خون جفت تأثیر بگذارد، عملکرد کبد و کلیه را مختل کند یا باعث تجمع مایع در ریه‌ها شود. پروتئین موجود در ادرار نشانه‌ای از اختلال عملکرد کلیه است.

پره اکلامپسی چقدر شایع است؟

پره اکلامپسی یک بیماری منحصر به فرد در دوران بارداری است که تا 8 درصد از تمام زایمان‌ها در سراسر جهان را شامل می‌شود. در ایالات متحده، علت حدود 15 درصد از زایمان‌های زودرس (زایمان قبل از هفته 37 بارداری) پره اکلامپسی است.

چه کسانی به این بیماری مبتلا می‌شوند؟

این بیماری ممکن است در مادران بار اول شایع‌تر باشد. محققان کاملاً مطمئن نیستند که چرا برخی افراد به این بیماری مبتلا می‌شوند. برخی از عواملی که ممکن است فرد را در معرض خطر بیشتری قرار دهند، عبارتند از:

  • سابقه فشار خون بالا، بیماری کلیه یا دیابت
  • سابقه خانوادگی
  • ابتلا به بیماری‌های خود ایمنی مانند لوپوس
  • چاقی

علائم پره اکلامپسی چیست؟

بسیاری از افراد مبتلا هیچ علامتی ندارند. برای کسانی که این کار را انجام می‌دهند، برخی از اولین نشانه‌های این بیماری عبارتند از فشار خون بالا، پروتئین در ادرار و احتباس آب (این می‌تواند باعث افزایش وزن و تورم شود).

سایر علائم عبارتند از:

  • سردرد
  • تاری دید یا حساسیت به نور
  • لکه های تیره‌ای که در دید شما ظاهر می شوند
  • درد سمت راست شکم
  • ورم دست و صورت (ادم)
  • تنگی نفس

ضروری است که تمام علائم بارداری خود را با پزشک خود در میان بگذارید. بسیاری از افراد تا زمانی که فشار خون و ادرار آنها در یک ویزیت قبل از تولد بررسی نشود، از ابتلا به پره اکلامپسی بی‌اطلاع هستند.

در موارد شدید ممکن است، شامل علائم زیر باشد:

  • فشار خون بالا اورژانسی (فشار خون 160/110 میلی متر جیوه یا بالاتر است).
  • کاهش عملکرد کلیه یا کبد.
  • وجود مایع در ریه‌ها.
  • سطح پلاکت خون پایین (ترومبوسیتوپنی).
  • کاهش تولید ادرار

اگر بیماری شما شدید باشد، ممکن است برای بررسی دقیق‌تر در بیمارستان بستری شوید یا نیاز به زایمان در اسرع وقت داشته باشید. پزشک شما ممکن است داروهایی برای فشار خون بالا یا کمک به رشد ریه‌های جنین قبل از زایمان به شما بدهد.

چه چیزی باعث پره اکلامپسی می‌شود؟

هیچکس کاملا مطمئن نیست. اعتقاد بر این است که این بیماری ناشی از مشکل در سلامت جفت (ارگانی است که در دوران بارداری در رحم رشد می‌کند و مسئول تامین اکسیژن و مواد مغذی برای جنین است). خون رسانی به جفت ممکن است در پره اکلامپسی کاهش یابد و این می‌تواند منجر به مشکلاتی برای شما و جنین شود.

آیا استرس باعث پره اکلامپسی می‌شود؟

در حالی که استرس ممکن است بر فشار خون تأثیر بگذارد، استرس یکی از علل مستقیم این وضعیت نیست. در حالی که برخی از استرس ها در دوران بارداری اجتناب ناپذیر است، اجتناب از موقعیت های پر استرس یا یادگیری مدیریت استرس ایده خوبی است.

پره اکلامپسی از چه هفته بارداری شروع می‌شود؟

این بیماری معمولاً بعد از هفته 20 بارداری رخ می‌دهد، اما ممکن است زودتر رخ دهد. این بیماری در اغلب اوقات نزدیکهفته 37 بارداری رخ می‌دهد. پره اکلامپسی ممکن است بعد از زایمان نیز ایجاد شود که معمولا بین چند روز اول تا یک هفته پس از زایمان اتفاق می‌افتد. در موارد نادر، ممکن است هفته‌ها پس از زایمان شروع می‌شود.

تاثیر پره اکلامپسی بر جنین

این بیماری می‌تواند باعث زایمان زودرس شود. نوزادان نارس در معرض افزایش خطر عوارض سلامتی مانند وزن کم هنگام تولد و مشکلات تنفسی هستند.

نحوهتشخیص

پره اکلامپسی اغلب در طول ویزیت‌های معمول قبل از تولد، زمانی که ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی افزایش وزن، فشار خون و ادرار شما را بررسی می‌کند، تشخیص داده می‌شود.

اگر فرد مشکوک باشد، پزشک ممکن است:

  • برای بررسی عملکرد کلیه و کبد، آزمایش خون را پیشنهاد کند.
  • برای مشاهده پروتئینوری، کشت ادرار توصیه کند.
  • برای بررسی اندازه جنین و ارزیابی حجم مایع آمنیوتیک، یک سونوگرافی انجام شود.

روش‌های مدیریت و کاهش عوارض پره اکلامپسی

متخصص زنان و زایمان در کرج به شما بهترین راه برای درمان پره اکلامپسی توصیه می‌کند. درمان به طور کلی بستگی به این دارد که بیماری شما چقدر شدید است و در هفته چندم بارداری قرار دارید.

اگر به پایان دوره بارداری نزدیک شده‌اید (هفته 37 بارداری یا بیشتر)، احتمالاً نوزادتان باید زودتر به دنیا بیاید. البته هنوز هم می‌توانید زایمان طبیعی داشته باشید، اما گاهی اوقات زایمان سزارین توصیه می‌شود. پزشک شما ممکن است دارویی برای کمک به رشد ریه‌های جنین و مدیریت فشار خون شما تا زمانی که نوزاد به دنیا بیاید، تجویز کند.

هنگامی که پره اکلامپسی در دوران بارداری زودتر ایجاد می‌شود، برای طولانی شدن بارداری و اجازه رشد و تکامل جنین، شما به دقت تحت نظر خواهید بود و لازم است بررسی‌های لازم از جمله سونوگرافی، آزمایش ادرار و خون گیری به طور زمانبندی شده انجام شود. ممکن است از شما خواسته شود فشار خون خود را در خانه چک کنید. اگر تشخیص داده شد که پره اکلامپسی شدید دارید، می‌توانید تا زمان زایمان در بیمارستان بمانید.

اگر وضعیت بدتر یا شدیدتر شود، نوزاد شما نیاز به زایمان دارد. در طول زایمان و بعد از زایمان، به افراد مبتلا به این بیماری اغلب منیزیم داخل وریدی داده می‌شود تا از ایجاد تشنج ناشی از پره اکلامپسی جلوگیری شود.

آیا درمانی برای پره اکلامپسی وجود دارد؟

نه، هیچ درمانی برای این وضعیت وجود ندارد. این بیماری فقط با زایمان قابل درمان است. پزشک شما ممکن است همچنان چند هفته پس از زایمان شما را تحت نظر داشته باشد، تا مطمئن شود علائم شما از بین می‌رود.

جلوگیری

چگونه می توانم خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهم؟

برای افراد دارای عوامل خطر، اقداماتی وجود دارد که می‌توان قبل و در طول بارداری برای کاهش احتمال ابتلا به پره اکلامپسی، انجام داد. این مراحل می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • کاهش وزن در صورت داشتن اضافه وزن یا چاقی
  • کنترل فشار خون و قند خون (اگر قبل از بارداری فشار خون یا دیابت داشتید)
  • حفظ یک برنامه ورزشی منظم
  • خواب کافی
  • خوردن غذاهای سالم و کم نمک و پرهیز از کافئین.

روش‌های پیشگیری

ثابت شده است که مصرف روزانه آسپرین خطر ابتلا به پره اکلامپسی را تا حدود 15 درصد کاهش می‌دهد. اگر فاکتورهای خطر این بیماری را دارید، ممکن است پزشک شروع به مصرف آسپرین را در اوایل بارداری (در هفته 12 بارداری) توصیه کند.

عوارض

در صورت عدم درمان، این بیماری می‌تواند برای مادر و جنین کشنده باشد.

قبل از زایمان، شایع‌ترین عوارض زایمان زودرس، وزن کم هنگام تولد یا جدا شدن جفت است.

پره اکلامپسی می‌تواند باعث سندرم HELLP (همولیز، افزایش آنزیم‌های کبدی و تعداد کم پلاکت‌ها) شود. این زمانی اتفاق می‌افتد که  به کبد و گلبول‌های قرمز شما آسیب برساند و در لخته شدن خون اختلال ایجاد کند. سایر علائم سندرم HELLP تاری دید، درد قفسه سینه، سردرد و خونریزی بینی است.

بعد از اینکه نوزاد خود را به دنیا آوردید، ممکن است در معرض خطر ابتلا به موارد زیر باشید:

  • بیماری کلیوی
  • حمله قلبی
  • سکته
  • ایجاد پره اکلامپسی در بارداری‌های آینده

آیا پره اکلامپسی بعد از زایمان از بین می‌رود؟

این وضعیت معمولاً طی چند روز تا چند هفته پس از زایمان از بین می‌رود. گاهی اوقات، فشار خون شما می‌تواند تا چند هفته پس از زایمان بالا بماند و نیاز به درمان با دارو داشته باشید. پزشک شما پس از بارداری برای مدیریت فشار خون توصیه‌های لازم را به شما خواهد کرد. افراد مبتلا به این بیماری به ویژه آنهایی که در اوایل بارداری به این عارضه مبتلا می‌شوند، در معرض خطر فشار خون بالا و بیماری قلبی قرار دارند.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم؟

پره اکلامپسی می‌تواند یک بیماری کشنده در دوران بارداری باشد. اگر برای این عارضه تحت درمان هستید، حتماً به طور دوره‌ای به پزشک مراجعه کنید و آزمایشات لازم را انجام بدهید. اگر هر گونه نگرانی یا سوالی در مورد علائم خود دارید با متخصص زنان و زایمان در کرج تماس بگیرید.

اگر باردار هستید و علائم زیر را تجربه می‌کنید فورا به نزدیکترین بیمارستان بروید.

  • تشنج
  • تنگی نفس
  • درد شدید در شکم (مخصوصاً سمت راست)
  • تاری دید
  • سردرد شدیدی که از بین نمی‌رود
  • نقاط تاریکی در بینایی که از بین نمی‌روند

پره اکلامپسی Pre-eclampsia

چه سوالاتی باید از پزشک بپرسم؟

اگر پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج شما را مبتلا به پره اکلامپسی تشخیص داده باشد، طبیعی است که نگرانی داشته باشید. برخی از سوالات رایجی که باید از او بپرسید، عبارتند از:

  • آیا باید دارو مصرف کنم؟
  • آیا باید فعالیت‌هایم را محدود کنم؟
  • چه تغییراتی باید در رژیم غذایی خود ایجاد کنم؟
  • هر چند وقت یکبار نیاز به نظارت بر سلامت من در دوران بارداری است؟
  • آیا باید زودتر زایمان کنم؟
  • چگونه می‌توانم پره اکلامپسی را به بهترین نحو مدیریت کنم؟

پره اکلامپسی پس از زایمان چیست؟

پره اکلامپسی پس از زایمان زمانی است که پس از تولد نوزاد، مادر به این بیماری مبتلا می‌شود. معمولاً در عرض دو روز پس از زایمان اتفاق می‌افتد، اما می‌تواند چندین هفته بعد نیز ایجاد شود. علائم پره اکلامپسی پس از زایمان شبیه پره اکلامپسی است و شامل تورم در اندام‌ها، سردرد، دیدن لکه‌ها، درد معده و حالت تهوع است. این یک بیماری جدی است که می‌تواند باعث تشنج، سکته مغزی و آسیب به اندام شود.

یادداشتی از کلینیک متخصص زنان و زایمان در کرج

پره اکلامپسی یک بیماری جدی است که ممکن است حتی از ابتلا به آن آگاه نباشید. مهم است که به تمام قرارهای قبل از زایمان با پزشک خود بروید و در مورد همه علائمی که در دوران بارداری احساس می‌کنید، صحبت کنید. هنگامی که این بیماری زود تشخیص داده شود، می‌توان آن را درمان و مدیریت کرد تا هم شما و هم جنین ایمن و سالم بمانید.

کم خونی در بارداری

کم خونی در بارداری

کم خونی در بارداری

کم خونی در بارداری چیست؟

کم خونی در بارداری زمانی است که شما گلبول‌های قرمز کافی برای حمل اکسیژن در بدن خود ندارید. وقتی بدن شما اکسیژن کافی از خون دریافت نکند، نمی‌تواند به درستی عمل کند.

گلبول‌های قرمز خون (RBC) حاوی پروتئین مهمی به نام هموگلوبین هستند. این پروتئین اکسیژن را نگه می‌دارد و به گلبول‌های قرمز کمک می‌کند تا اکسیژن را از ریه‌ها به بدن منتقل کنند. همچنین به انتقال دی اکسید کربن از سایر اعضای بدن به ریه‌ها کمک می‌کند تا بتوانید آن را خارج کنید.

برای تولید گلبول‌های قرمز و هموگلوبین، بدن به منبع ثابتی از آهن و ویتامین‌ها نیاز دارد. بدون این منبع، بدن هموگلوبین کافی برای حمل صحیح اکسیژن به اندام‌ها را تولید نمی‌کند. کم خونی زنان در دوران بارداری رایج است زیرا به مقدار کافی آهن و سایر ویتامین‌ها را کافی ندارند.

انواع کم خونی زنان باردار چیست؟

بیش از 400 نوع کم خونی وجود دارد. برخی از آنها در طول بارداری شایع تر هستند، از جمله:

  • کم خونی ناشی از فقر آهن.
  • کم خونی ناشی از کمبود فولات.
  • کم خونی ناشی از کمبود ویتامین B12.

چه کسانی بیشتر در معرض کم خونی در دوران بارداری هستند؟

در طول بارداری، میزان خون در بدن شما بین 20 تا 30 درصد افزایش می‌یابد. این بدان معناست که بدن شما برای گلبول‌های قرمز بیشتر به آهن بیشتری نیاز دارد. موارد زیر می‌توانند موجب فقر آهن و کم خونی شوند:

  • بارداری چندقلویی
  • مصرف نکردن آهن کافی
  • داشتن بارداری پشت سر هم با حداقل فاصله زمانی بین آنها.
  • تجربه جریان قاعدگی شدید قبل از بارداری.
  • اغلب به دلیل تهوع صبحگاهی.

آیا کم خونی در بارداری طبیعی است؟

بله. از آنجایی که حجم خون در دوران بارداری افزایش می‌یابد، کم خونی خفیف طبیعی است. کمبود آهن در بارداری شایع است، به طوری که تا 52 درصد از زنان باردار در کشورهای در حال توسعه آهن کافی دریافت نمی‌کنند.

با این حال، کم خونی خفیف و شدید، برای محافظت از سلامت شما و جنین نیاز به درمان دارند.

کم خونی چه تاثیری بر جنین در دوران بارداری دارد؟

جنین در حال رشد برای دریافت کافی آهن، ویتامین B12 و اسید فولیک به شما متکی است. کم خونی می‌تواند رشد جنین را به ویژه در سه ماهه اول تحت تاثیر قرار دهد.

اگر کم خونی درمان نشود، کودک شما در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به کم خونی پس از تولد قرار دارد که می‌تواند منجر به مشکلات رشدی شود. همچنین، کم خونی خطر زایمان زودهنگام و داشتن نوزاد کم وزن را افزایش می‌دهد.

آیا کم خونی در دوران بارداری می‌تواند باعث سقط جنین شود؟

خیر. کم خونی در دوران بارداری مستقیماً باعث سقط جنین نمی‌شود، اما کم خونی شدید می‌تواند باعث عوارض بارداری شود.

علائم و علل

علت کم خونی در بارداری چیست؟

بارداری به خودی خود دلیل کم خونی به دلیل افزایش حجم خون است. از دیگر علل کم خونی در دوران بارداری می‌توان به عدم مصرف کافی آهن، ویتامین B12 یا اسید فولیک اشاره کرد.

سایر علل کم خونی که در افراد غیر باردار رخ می‌دهد نیز می‌تواند باعث کم خونی در دوران بارداری شود:

  • بیماری های خاص، از جمله کم خونی داسی شکل و تالاسمی .
  • اهدای خون.
  • قاعدگی شدید (قبل از بارداری).
  • زخم و پولیپ.

علائم کم خونی در بارداری چیست؟

ممکن است در ابتدا متوجه علائم کم خونی خفیف نشوید. با گذشت زمان، ممکن است موارد زیر را احساس کنید:

  • خستگی.
  • سرد
  • تنگی نفس.

علائم دیگر عبارتند از:

  • سرگیجه یا ضعف.
  • ضربان قلب سریع.
  • سردرد.
  • پوست رنگ پریده، خشک یا به راحتی کبود می شود.
  • درد زبان
  • حرکت ناخواسته در ساق پا (سندرم پاهای بی قرار).

کم خونی در بارداری

تشخیص و آزمایشات

کم خونی در دوران بارداری چگونه تشخیص داده می‌شود؟

آزمایش خون به نام شمارش کامل خون (CBC) می‌تواند کم خونی را تشخیص دهد. این آزمایش خون اغلب در یکی از اولین قرارهای قبل از زایمان شما انجام می‌شود.

متخصص زنان و زایمان در کرج برای تشخیص موارد زیر را بررسی می‌کند:

  • تعداد گلبول‌های قرمز خون، اندازه و شکل آنها (که می‌تواند نشان دهنده شرایط خاصی مانند کم خونی داسی شکل باشد).
  • بدن شما چقدر آهن ذخیره کرده است.
  • اگر ویتامین B12 و B9 کمی دارید.

کم خونی شدید در بارداری چیست؟

کم خونی شدید زمانی است که نتایج CBC هموگلوبین را 6.5 تا 7.9 گرم در دسی لیتر (گرم در دسی لیتر) نشان دهد. اگر نتایج شما نشان دهد که کم خونی شدید دارید، پزشک شما ممکن است تزریق خون را انجام دهد، به احتمال زیاد در یک محیط سرپایی. تزریق خون مقدار مناسبی گلبول قرمز به شما میدهد.پ

مدیریت و درمان

کم خونی در بارداری چگونه درمان می‌شود؟

  • کم خونی خفیف تا متوسط: ارائه دهنده شما معمولاً آن را با ویتامین قبل از تولد یا آهن روزانه درمان میکند. مصرف مکمل به بدن شما مقادیر سالم آهن، ویتامین B12 و اسید فولیک میدهد.
  • کم خونی شدید: در این موارد شما ممکن است نیاز به تزریق خون داشته باشید.

چگونه می‌توانم در دوران بارداری، کم خونی را در خانه درمان کنم؟

بهترین راه برای درمان رایج‌ترین انواع کم خونی، اطمینان از دریافت کافی آهن، B12 و اسید فولیک است. هر روز یک ویتامین دوران بارداری مصرف کنید. با پزشک خود در مورد ویتامین‌های دوران بارداری که آنها توصیه می‌کنند صحبت کنید.

تغییر رژیم غذایی نیز میتواند کمک کننده باشد. از غذاهای سرشار از آهن مانند اسفناج، گوشت گاو بدون چربی و بوقلمون بیشتر استفاده کنید. غذاهایی که سرشار از ویتامین هستند و به جذب آهن در بدن کمک می کنند (مانند ویتامین C) نیز مهم هستند، از جمله مرکبات، گوجه فرنگی و فلفل.

چه مدت بعد از درمان کم خونی متوجه تغییر خواهم شد؟

اگر دچار کم خونی فقر آهن، کمبود B12 یا کمبود فولات هستید، باید ظرف چند روز پس از مصرف مکمل، احساس بهتری داشته باشید.

کم خونی درمان نشده با بدن چه می‌کند؟

کم خونی درمان نشده می‌تواند با گذشت زمان بدتر شود. وجود اکسیژن بسیار کم در خون می‌تواند به اندام‌های شما آسیب برساند. همچنین قلب را مجبور می‌کند تا سخت‌تر کار کند و خطر ابتلا به موارد زیر را افزایش می‌دهد:

  • آریتمی (ضربان قلب نامنظم).
  • قلب بزرگ شده.
  • نارسایی قلبی.

جلوگیری

چگونه می‌توانم از کم خونی در بارداری جلوگیری کنم؟

بهترین کاری که می‌توانید برای پیشگیری از کم خونی انجام دهید، خوردن حداقل 30 میلی گرم (سه وعده) آهن در روز است. اگر نمی‌توانید آنقدر آهن در رژیم غذایی خود دریافت کنید، با پزشک خود در مورد مصرف مکمل آهن صحبت کنید.

همچنین باید روزانه یک ویتامین قبل از تولد مصرف کنید. در صورت امکان، قبل از بارداری باید مصرف ویتامین‌های دوران بارداری را شروع کنید. برخی از ویتامین‌های دوران بارداری آهن کافی ندارند. بنابراین، با زشک خود صحبت کنید تا تعیین کنید کدام نوع ویتامین دوران بارداری برای شما بهترین است.

به خاطر داشته باشید که می‌توانید تمام کارهای درست را انجام دهید و همچنان در دوران بارداری کم خونی خفیف داشته باشید. این به دلیل افزایش طبیعی حجم خون است. اگر احساس خستگی، سرگیجه یا علائم دیگری دارید، با متخصص زنان و زایمان در کرج صحبت کنید.

کم خونی در بارداری

چشم انداز

در صورت درمان، چشم انداز فردی که در دوران بارداری دچار کم خونی است، بسیار خوب است. شما به راحتی می‌توانید این بیماری را با مکمل‌ها و تنظیمات جزئی رژیم غذایی درمان کنید. پس از زایمان، حجم خون و سطح پلاسمای شما باید به حالت عادی برگردد.

چه زمانی باید نگران کم خونی در بارداری باشیم؟

اگر علائم زیر را تجربه کردید با پزشک خود صحبت کنید:

  • سرگیجه.
  • سردرد.
  • ضربان قلب سریع.
  • پوست رنگ‌پریده.
  • درد زبان
  • حرکت ناخواسته در ساق پا

اگر نگران هستید، از پزشک خود در مورد آزمایش کم خونی و اینکه چه کاری می‌توانید برای حفظ سطح گلبول‌های قرمز خون در طول بارداری انجام دهید، بپرسید.

وقتی در دوران بارداری کم خونی دارم چگونه از خودم مراقبت کنم؟

بهترین راه برای مراقبت از خود در هنگام کم خونی این است که سعی کنید یک رژیم غذایی سالم و غنی از آهن داشته باشید. استراحت کافی داشته باشید و مایعات زیادی بنوشید. یک مکمل ویتامین و یا آهن در دوران بارداری مصرف کنید. با پزشک خود در مورد بهترین مکمل برای شما صحبت کنید.

کم خونی در بارداری

عدم تخمک گذاری

عدم تخمک گذاری ، روش‌های درمان و پیشگیری

عدم تخمک گذاری

عدم تخمک گذاری چگونه درمان می‌شود؟

درمان این وضعیت به اصلاح عدم تعادل هورمونی ایجاد کننده آن بستگی دارد.

به طور کلی، تغییرات سبک زندگی که ممکن است عدم تخمک گذاری را درمان کنند، عبارتند از:

  • مدیریت استرس: اگر پزشک شما مشکوک است که استرس می‌تواند باعث عدم تخمک‌گذاری شما شود، احتمالاً محدود کردن عوامل استرس‌زا و استفاده از تکنیک‌هایی مانند مدیتیشن، یوگا یا تنفس عمیق برای مقابله بهتر با استرس می‌تواند موجب افزایش احتمال تخمک‌گذاری شود.
  • مدیریت وزن: اگر چاقی دارید،پزشک ممکن است تلاش برای کاهش وزن را برای درمان عدم تخمک‌گذاری توصیه کند. اگر شاخص توده بدنی (BMI) پایینی دارید، ممکن است پزشک شما افزایش وزن را برای درمان عدم تخمک گذاری توصیه کند. اگر هر یک از این شرایط در مورد شما صدق می‌کند، حتما با پزشک خود ویا یک متخصص تغذیه صحبت کنید تا وزن خود را به طور ایمن و به روشی که برای شما مناسب است، مدیریت کند.
  • کاهش دفعات و شدت ورزش: اگر پزشک شما مشکوک است که روال و شدت ورزش شما باعث نداشتن تخمک گذاری می‌شود، ممکن است توصیه کند مدت زمان و شدت ورزش را محدود کنید.

 

درمان‌های دیگر برای عدم تخمک گذاری عبارتند از:

  • داروهای خاصی برای درمان سایر بیماری‌ها: اگر شرایطی دارید که باعث انجام نشدن تخمک گذاری می‌شود که قابل درمان است، احتمالاً پزشک برای شما دارویی تجویز می‌کند که می‌تواند عدم تخمک گذاری را نیز درمان کند. به عنوان مثال، اگر کم کاری تیروئید دارید، مصرف دارو برای درمان کم‌کاری تیروئید نیز می‌تواند نداشتن تخمک گذاری را درمان کند.
  • تنظیم داروهای فعلی: برخی از داروها مانند داروهای ضد صرع و داروهای ضد روان پریشی می‌توانند باعث نبود تخمک گذاری شوند. اگر می‌خواهید باردار شوید، متخصص زنان و زایمان در کرج ممکن است داروهای فعلی شما را برای درمان عدم تخمک‌گذاری تنظیم کند. هرگز بدون مراجعه به پزشک، داروهای خود را تنظیم یا قطع نکنید. همیشه دستورالعمل‌های تجویز شده را دنبال کنید.
  • کلومیفن سیترات (CC): این دارو به اصلاح بی‌نظمی‌های تخمک‌گذاری کمک می‌کند.
  • تزریق گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG): این هورمون باعث می‌شود تخمدان تخمک آزاد کند. یک شکل مصنوعی از آن را می‌توان برای کمک به درمان عدم تخمک گذاری تزریق کرد. اغلب با کلومیفن سیترات مصرف می‌شود.
  • تزریق هورمون محرک فولیکول (FSH): اگر بدن شما به اندازه کافی FSH تولید نمی‌کند و سایر درمان‌ها برای نبود تخمک گذاری موثر نبوده است، ممکن است پزشک تزریق FSH مصنوعی را برای کمک به تخمدان شما در آزادسازی تخمک تجویز کند.
  • تزریق آگونیست ها و آنتاگونیست‌‌های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH): تزریق آگونیست ها و آنتاگونیست‌های GnRH به کنترل سطح هورمون لوتئینیزه کننده (LH) در بدن کمک می‌کند. این هورمون برای تخمک گذاری لازم است.

اگر هدف شما باروری و بارداری است و تغییرات سبک زندگی و یا داروها به درمان عدم تخمک گذاری شما کمکی نمی‌کند، هنوز راه‌هایی وجود دارد که بتوانید بارداری را تجربه کنید. در مورد لقاح آزمایشگاهی (IVF) یا لقاح داخل رحمی (IUI) با پزشک خود یا متخصص باروری صحبت کنید.

عدم تخمک گذاری

عوامل خطر

عوامل خطر برای عدم تخمک گذاری می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  • داشتن سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS): سندرم تخمدان پلی کیستیک یک بیماری شایع است که باعث 70 درصد موارد عدم تخمک گذاری می‌شود. PCOS باعث می‌شود بدن آندروژن‌های زیادی بسازد، و در نتیجه فولیکول‌های تخمدان شما به جای بلوغ و رشد، کوچک باقی بمانند.
  • چاقی: ابتلا به چاقی می‌تواند باعث شود بدن شما آندروژن‌های زیادی بسازد که بر توانایی تخمدان‌ها برای تولید فولیکول‌های بالغ تأثیر می‌گذارد.
  • داشتن وزن بدن کم و/یا انجام ورزش بیش از حد طولانی مدت: شاخص توده بدنی بسیار پایین (BMI) یا شرکت در تمرینات بدنی شدید معمولی می تواند بر غده هیپوفیز شما تأثیر بگذارد. که می تواند باعث شود هورمون لوتئینه کننده و/یا هورمون محرک فولیکول کافی تولید نکند. این هورمون ها برای تخمک گذاری منظم مورد نیاز هستند.
  • تجربه استرس بیش از حد: تجربه استرس بیش از حد می‌تواند باعث عدم تعادل در هورمون آزاد کننده گنادوتروپین بدن (GnRH)، هورمون لوتئینیزه کننده (LH) و هورمون محرک فولیکول (FSH) شود. که همه برای تخمک گذاری مورد نیاز هستند.
  • به‌تازگی شروع به پریود شدن یا آخرین قاعدگی کرده‌اید: در هر دوی این دوره‌های انتقالی، عدم تعادل در هورمون‌های بدن شما می‌تواند باعث عدم تخمک‌گذاری شود..

آیا می توانم با عدم تخمک گذاری باردار شوم؟

تغییرات سبک زندگی و یا داروها اغلب می‌توانند نبود تخمک گذاری را درمان کنند، به این معنی که شما فرصتی برای بارداری خواهید داشت. با این حال، بسیاری از عوامل دیگر در لقاح و بارداری موفق دخیل هستند.

اگر تحت درمان قرار گرفته‌اید و هنوز در دوران بارداری مشکل دارید، حتما با پزشک خود تماس بگیرید. آنها ممکن است لقاح آزمایشگاهی (IVF) یا لقاح داخل رحمی (IUI) را توصیه کنند.

عدم تخمک گذاری چقدر طول می‌کشد؟

بسته به علت، این وضعیت می‌تواند موقت یا مزمن باشد. داروها و یا تغییرات شیوه زندگی اغلب، اما نه همیشه  می‌توانند عدم تخمک‌گذاری را درمان کنند.

چه زمانی باید به پزشک متخصص زنان و زایمان مراجعه کنم؟

اگر دوره‌های نامنظم، سنگین یا بیش از حد دردناکی را تجربه می‌کنید که زندگی شما را مختل می‌کند، حتماً برای درمان به پزشک خود مراجعه کنید.

اگر مشکلی در بارداری دارید، با پزشک خود تماس بگیرید. ممکن است دچار عدم تخمک گذاری شده باشید.

اگر برای عدم تخمک گذاری تحت درمان قرار گرفته‌اید و هنوز مشکل باردار شدن دارید، با  متخصص ناباروری تماس بگیرید.

چه سوالاتی باید از پزشکم بپرسم؟

اگر عدم تخمک گذاری را تجربه می‌کنید، ممکن است سؤالات زیر را از پزشک خود بپرسید:

  • چه چیزی باعث نبود تخمک گذاری من می‌شود؟
  • برای درمان چه نوع تغییراتی در سبک زندگی خود ایجاد کنم؟
  • چه داروهایی را می‌توانم برای عدم تخمک گذاری مصرف کنم؟
  • درمان  چقدر طول می‌کشد؟
  • چه مدت باید قبل از اینکه IVF یا IUI را در نظر بگیرم، درمان عدم تخمک گذاری را امتحان کنم؟
  • آیا هنوز هم می‌توانم باردار شوم؟

یادداشتی از دکتر ملیحه قدس روحانی

تجربه عدم تخمک گذاری در حین تلاش برای باردار شدن می تواند ناامید کننده و ناراحت کننده باشد. خبر خوب این است که بسیاری از علل این وضعیت قابل درمان هستند. اگر علائم و نشانه‌های نداشتن تخمک گذاری را تجربه می کنید، حتما با متخصص زنان و زایمان در کرج تماس بگیرید.