بایگانی دسته ی مقالات

تنها در ایالات متحده، سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) یا تنبلی تخمدان بیش از ۵ میلیون زن در سنین باروری را تحت تاثیر قرار می‌دهد و آن را به یکی از شایع‌ترین اختلالات غدد درون ریز تشخیص داده شده، تبدیل می‌کند. متأسفانه، اطلاعات نادرست زیادی در مورد این بیماری وجود دارد که منجر به افسانه‌های فراگیر بسیاری در مورد PCOS و باروری می‌شود.

بیایید شش مورد از رایج‌ترین افسانه‌ها در مورد سندرم تخمدان پلی کیستیک را بررسی کنیم.

سندرم تخمدان پلی کیستیک چیست؟

قبل از اینکه وارد بحث شویم، اجازه دهید تعریف کنیم که در واقع سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) چیست، علائم معمول PCOS چیست و اگر مشکوک به این بیماری هستید با چه کسی صحبت کنید.

سندرم تخمدان پلی کیستیک یک بیماری شایع زنان در سنین باروری است که باعث‌عدم تعادل هورمونی می‌شود که می‌تواند باعث ایجاد علائم چالش برانگیز و مرتبط شود: هیرسوتیسم (رشد موهای ناخواسته)، آکنه، افزایش وزن، ریزش مو، مقاومت به انسولین، و ناباروری (مشکل در بارداری).

سه علامت اصلی PCOS عبارتند از:

• دوره‌های نامنظم یا نامنظم
• آندروژن بالا (هورمون مردانه)
• تخمدان‌های کیستیک

توجه: در حالی که هر بیمار هر سه نشانگر را ندارد، اما برای تشخیص سندرم تخمدان پلی کیستیک باید دو علامت از سه علامت فوق را نشان دهد.

اگر PCOS به درستی مدیریت نشود، می‌تواند باعث مشکلات سلامتی طولانی مدت، مانند دیابت، بیماری قلبی، فشار خون بالا و کلسترول بالا شود. علاوه بر این، زنان مبتلا به PCOS در معرض خطر بیشتری برای اضطراب و افسردگی هستند. برای جلوگیری از این مشکلات جسمی و روانی، مهم است که به دنبال مراقبت‌های حرفه‌ای باشید تا علائم را تحت کنترل داشته باشید.

۶ افسانه رایج در مورد سندرم تخمدان پلی کیستیک و باروری

اگر مبتلا به PCOS تشخیص داده شده‌اید، یکی از بهترین کارهایی که می‌توانید انجام دهید این است که با کسب دانش درباره ان موضوع و بررسی اطلاعات مبتنی بر شواهد خود را آموزش دهید و به خودتان قدرت دهید تا بتوانید زندگی طولانی و سالمی داشته باشید.

چه به تازگی مبتلا به PCOS تشخیص داده شده باشید، چه سال‌ها با آن زندگی کرده‌اید، یا صرفاً می‌خواهید از یکی از عزیزان مبتلا به این بیماری حمایت کنید، جداسازی افسانه از واقعیت برای بهزیستی و مدیریت این سندرم پیچیده، ضروری است.

در اینجا شش مورد از رایج‌ترین تصورات غلط در مورد PCOS وجود دارد:

افسانه شماره ۱: اگر تنبلی تخمدان دارید نمی‌توانید باردار شوید

برخلاف تصور رایج، خوشبختانه این افسانه برای افراد مبتلا به PCOS صادق نیست.

در حالی که سندرم تخمدان پلی کیستیک یکی از شایع‌ترین علل ناباروری است، اما این موضوع به خاطر اختلال در تخمک‌گذاری است که در اکثر بیماران به راحتی قابل رفع است.

بسیاری از افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک به تنهایی قادر به باردار شدن هستند معمولاً به درمان‌های اولیه باروری مانند القای تخمک‌گذاری و تلقیح داخل رحمی (IUI) به خوبی پاسخ می‌دهند. همچنین درمان‌های پیشرفته‌ای مانند لقاح آزمایشگاهی (IVF) در صورت نیاز وجود دارد.

مطمئن باشید: داشتن سندرم تخمدان پلی کیستیک بطور خودکار به این معنی نیست که شما نابارور هستید، و اگر برای باردار شدن مشکل دارید، درمان‌های زیادی برای برای شما در دسترس هستند.

افسانه شماره ۲: ابتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک تقصیر شماست

این یکی دیگر از فرضیات مضر و نادرست است که می‌تواند سلامت روان بسیاری از افراد مبتلا به PCOS را بدتر کند. مبتلایان به این عارضه هرگز نباید احساس کنند که کاری برای ایجاد سندرم تخمدان پلی کیستیک انجام داده‌اند یا اینکه تقصیر آن‌هاست که با علائم PCOS دست و پنجه نرم می‌کنند.

همانطور که محققان به مطالعه اجزای ژنتیکی PCOS ادامه می‌دهند، تأثیر سابقه خانوادگی و سایر عوامل آشکارتر می‌شود. حدود ۱۰ درصد از بانوان به این سندرم مبتلا هستند و برای افرادی که یکی از خویشاوندان نزدیک آن‌ها مبتلا به این بیماری باشند، احتمال ابتلا می‌تواند دو برابر سایر افراد باشد.

با این حال، از آنجایی که این یک سندرم پیچیده با عوامل مؤثر بسیاری است، تعیین علت دقیق PCOS می‌تواند دشوار باشد. با این حال، یک چیز صادق است: شما باعث آن نشدید و نباید خود را به خاطر داشتن این بیماری سرزنش کنید.

افسانه شماره ۳: کاهش وزن سندرم تخمدان پلی کیستیک را درمان می‌کند

یکی از اولین توصیه‌هایی که اکثر افراد مبتلا به PCOS دریافت می‌کنند، کاهش وزن است. در حالی که کاهش وزن می‌تواند علائم خاصی را کاهش دهد (از جمله کاهش مقاومت به انسولین)، کاهش وزن راه درمان نیست.

همانطور که گفته شد، PCOS به تغییرات وزن بدن – هم بالا و هم پایین – بسیار حساس است.

ابتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک می‌تواند کاهش وزن را با کند کردن متابولیسم، ایجاد هوس شدیدتر و سایر عوامل چالش برانگیز دشوارتر کند. توصیه‌های کاهش وزن، به‌ویژه زمانی که متناسب با فردی نباشند، اغلب می‌توانند بیشتر از اینکه مفید باشند، ضرر داشته باشند.

رژیم غذایی شدید و ورزش شدید در واقع می‌تواند برای متابولیسم شما مضر باشد و سطح کورتیزول (هورمون استرس) را افزایش دهد که کاهش وزن را حتی سخت‌تر می‌کند. کاهش وزن آهسته و حفظ شده (0.5 تا 1 کیلو در هفته) سالم‌تر و پایدارتر است.

همیشه با پزشک خود در مورد مسیر درست پیش روی خود صحبت کنید.

افسانه شماره ۴: همه افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک اضافه وزن دارند

اگرچه اکثر افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک در دسته دارای اضافه وزن هستند، بخش کوچک اما قابل توجهی از بیماران (۲۰٪) در واقع دارای شاخص توده بدنی (BMI) در محدوده «طبیعی» هستند.

این موارد به عنوان «PCOS ناب» نامیده می‌شوند و در واقع تشخیص آن‌ها دشوارتر است.

افسانه شماره ۵: PCOS برگشت‌پذیر است

متأسفانه، علیرغم ادعای برخی از «متخصصان» PCOS، این افسانه کاملاً نادرست است. سندرم تخمدان پلی کیستیک در طول عمر مدیریت می‌شود، اما درمان نمی‌شود.

هیچ مکمل یا رژیم غذایی جادویی نمی‌تواند PCOS شما را معکوس کند.

همانطور که گفته شد، علائم را می‌توان با درمان مناسب و تغییر سبک زندگی به طور چشمگیری کاهش داد. با درک خطرات، یافتن راه‌هایی برای مدیریت علائم و مشاوره با بهترین متخصص زنان و زایمان در کرج  که در PCOS تخصص دارند، می‌توانید زندگی سالم و شادی داشته باشید.

متخصصان تغذیه PCOS تغییرات رژیم غذایی زیر را توصیه می‌کنند:

• غذاهای کم چرب را انتخاب کنید
• گوشت بدون چربی یا ماهی و لبنیات کم چرب را انتخاب کنید
  با خوردن سبزیجات تازه و میوه‌های تازه، غذاهای پرفیبر را در رژیم خود بگنجانید
  چربی‌های سالم برای قلب را انتخاب کنید
• از کربوهیدرات‌های فرآوری شده و قندهای اضافه شده خودداری کنید، شیرینی‌ها را محدود کنید

سایر موارد مربوط به سبک زندگی که باید در نظر بگیرید:

• هر روز ۳۰ تا ۶۰ دقیقه به فعالیت بدنی داشته باشید
• سیگار و مواد مخدر را حذف کنید
• وعده‌های غذایی منظم (و متعادل) بخورید
• ابزار یا روش‌هایی برای مدیریت استرس خود بیابید
• برای بهبود کیفیت خواب خود، بهداشت خواب خوب را رعایت کنید

افسانه شماره ۶: اگر PCOS داشته باشید، به دیابت مبتلا خواهید شد

در حالی که افراد مبتلا به PCOS اغلب با مقاومت به انسولین دست و پنجه نرم می‌کنند، که می‌تواند منجر به پیش دیابت و دیابت شود، کارهای زیادی وجود دارد که می‌توانید برای جلوگیری از این پیشرفت انجام دهید.

چرا توجه به قند خون اینقدر مهم است؟ محققان دریافته‌اند افرادی که قند خون و مقاومت به انسولین بالا دارند در معرض خطر بیشتری برای چالش‌های باروری هستند.

به طور خاص، سطوح هموگلوبین A۱c (قند خون) کنترل نشده با مسائل زیر برای کسانی که سعی در باردار شدن دارند مرتبط است:

• زمان طولانی‌تری برای رسیدن به بارداری
• احتمال سقط جنین بیشتر است
• افزایش خطر نقایص مادرزادی در اوایل بارداری

با این حال، با رژیم غذایی مناسب و ورزش (و در برخی موارد دارو)، می‌توانید سطح قند خون خود را در محدوده سالم نگه دارید و برای جلوگیری از دیابت به تلاش کنید.

راه‌های زیادی برای مدیریت علائم PCOS، بهبود شانس باردار شدن، کاهش خطر ابتلا به مشکلات مربوط به سلامت بیشتر و داشتن یک زندگی سالم و رضایت‌بخش با PCOS وجود دارد.

انجام اقداماتی برای کاهش سطح استرس، افزایش تحرک و بهبود رژیم غذایی به شما کمک می‌کند تا احساس اطمینان بیشتری کنید که در مسیر بهینه‌سازی سلامت خود و دستیابی به موفقیت در ساخت خانواده هستید!

سقط جنین پایان خود به خودی بارداری است و به آن سقط خودبخودی نیز می‌گویند. سقط جنین یا از دست دادن بارداری یک مشکل بسیار شایع بارداری است و بیشتر در سه ماهه اول بارداری اتفاق می‌افتد. تنها ۱ تا ۲ درصد از سقط‌ها بعد از هفته ۲۰ بارداری اتفاق می‌افتند. سقط‌های جنین زیادی وجود دارد که حتی قبل از اینکه زن بداند باردار است اتفاق می‌افتد.

علل سقط جنین

ناهنجاری‌های کروموزومی علت اصلی تقریبا نیمی از سقط‌های جنین (از دست دادن بارداری) در سه ماهه اول است. این ناهنجاری‌های کروموزومی ممکن است ارثی یا خود به خود در اسپرم پدر یا تخمک مادر باشد. مشکلات کروموزومی بیشتر به صورت تصادفی رخ می‌دهد و ارتباط مستقیمی بین از دست دادن بارداری و سلامت مادر یا پدر نیست.

برخی از عوامل رایج از دست دادن بارداری عبارتند از:

• رژیم غذایی ضعیف
• عفونت
• قرار گرفتن در معرض تشعشعات سطح بالا
• بی‌نظمی در هورمون‌ها
• سن مادر (۱۲ تا ۱۵ درصد موارد سقط در بارداری در سنین بیست تا سی سالگی و برای زنان چهل ساله به ۲۵ درصد افزایش می‌یابد.)
• ناهنجاری‌های رحمی
• عوامل سبک زندگی مانند نوشیدن الکل، سیگار کشیدن و غیره.
• دیابت کنترل نشده
• تیروئید درمان نشده
• ضربه

علائم از دست دادن بارداری

برخی از علائم رایج عبارتند از:

• گرفتگی شدید
• درد شکم
• کمردرد خفیف یا شدید
• خونریزی خفیف تا شدید

در صورت مشاهده هر گونه ناهنجاری و مشاهده علائمی مانند ناراحتی خفیف، تب، لرز یا درد، بلافاصله با متخصص زنان و زایمان در کرج مشورت کنید.

انواع سقط جنین

انواع از دست دادن بارداری به علائم و مرحله بارداری بستگی دارد.

1. سقط جنین کامل: زمانی که تمام بافت‌های حاملگی از بدن زن باردار خارج شده باشد.

2. سقط جنین ناقص: زمانی که فقط برخی از بافت‌های حاملگی یا بافت جفت از بین رفته‌اند و بخشی از آن هنوز در بدن وجود دارد.

3. سقط از دست رفته: زمانی که جنین دیگر رشد نمی‌کند و بدون اطلاع زنان باردار مرده است.

4. تهدید به سقط جنین: هنگامی که علائم خونریزی و گرفتگی است، می‌تواند نشانه احتمالی از دست دادن بارداری در آینده باشد.

5. سقط جنین اجتناب ناپذیر: هنگامی که علائمی مانند خونریزی، گرفتگی عضلات و گشاد شدن دهانه رحم وجود دارد، نشان دهنده این است که سقط جنین اجتناب ناپذیر است.

6. سقط سپتیک: از دست دادن بارداری که به دلیل عفونت در رحم رخ می‌دهد

7. سقط مکرر: برخی از زنان با سقط مکرر مواجه می‌شوند. هنگامی که سومین یا بیشتر سقط جنین مداوم وجود داشته باشد، باید با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج صحبت کنید تا بتواند علت اصلی را عمیقا بررسی کند و بر اساس آن درمان کند. برخی از روش‌های تشخیصی مورد استفاده برای ارزیابی علت اصلی چنین سقط جنین عبارتند از: بیوپسی آندومتر، هیستروسالپینوگرام (اشعه ایکس از رحم و لوله‌های فالوپ)، هیستروسکوپی و لاپاراسکوپی.

درمان

درمان سقط جنین بستگی به نوع آن دارد. زمانی که از دست دادن بارداری کامل باشد، نیازی به درمان بیشتر در این زمینه نیست. در صورت سقط جنین ناقص، انواع مختلفی از درمان موجود است:

1. مدیریت انتظاری یا طبیعی: در اوایل بارداری که پزشک می‌تواند از بیمار بخواهد منتظر بماند و مراقب خروج طبیعی بافت‌های باقی‌مانده از رحم باشد، این کار ممکن است طی چند روز تا چند هفته اتفاق بیفتد.

2. مدیریت پزشکی: در این فرآیند، پزشک داروهایی را تجویز می‌کند تا به بیمار کمک کند تا بافت‌های جفت باقیمانده از رحم خارج شود. گاهی اوقات می‌توان به بیمار توصیه کرد تا زمانی که بافت به طور کامل از بین برود در بیمارستان بماند.

3. جراحی: در این فرآیند بافت باقیمانده با جراحی برداشته می‌شود. این جراحی جزئی دیلاتاسیون و کورتاژ (D&C) نامیده می‌شود. هنگامی که مدیریت پزشکی ناموفق بوده و خونریزی شدید، درد حاد و عفونت وجود دارد، این روش توسط پزشک ترجیح داده می‌شود.

مراقبت‌های بعد از سقط

پس از سقط جنین، بدن نیاز به بازیابی دارد. بهبودی بستگی به مدت بارداری در زمان از دست دادن بارداری دارد. لکه بینی و ناراحتی شکمی از علائم شایع پس از سقط جنین است. توصیه می‌شود بلافاصله پس از سقط جنین به مدت دو تا سه هفته از تحریک فیزیکی یا استفاده از تامپون خودداری کنید.

باردار شدن بعد از سقط جنین

اکثر زنان این سوال را از متخصص زنان خود می پرسند: آیا می توانم دوباره باردار شوم؟ و پاسخ مثبت است”. بیش از 85 درصد از زنانی که تجربه سقط دارند، حاملگی و زایمان طبیعی مجدد خواهند داشت. سقط نشانه ناباروری نیست. پزشکان معتقدند که سقط جنین تا حدودی با پاسخ خود ایمنی مرتبط است. متخصص زنان و زایمان ممکن است درمان با پروژسترون (هورمونی که به لانه گزینی رحم کمک می‌کند) به شما توصیه کند. زمان انتظار مناسب بین سقط جنین و بارداری بعدی به شما کمک می‌کند تا از نظر جسمی و روحی بهبود پیدا کنید. از دست دادن بارداری معمولاً یک پدیده طبیعی در اکثر زنان است، اما زمانی که دو یا سه بار متوالی اتفاق می افتد، متخصصان زنان آزمایشات و معاینه‌هایی را به شرح زیر توصیه می‌کنند:

• آزمایش خون برای عدم تعادل هورمونی
• آزمایشات کروموزومی با استفاده از بافت یا خون
• معاینات رحم یا لگن
• سونوگرافی کامل شکم
• سونوگرافی اندواژینال یا سونوگرافی لگن
• بیوپسی آندومتر
• هیستروسکوپی
• هیستروگرام

در از دست دادن بارداری چیزی برای خجالت کشیدن وجود ندارد. همیشه بهتر است با مشاور بارداری خود صحبت کنید. احساس از دست دادن و اندوه نیز یک پدیده طبیعی پس از آن است. در صورت سقط مکرر، بدون مشورت با بهترین متخصص زنان و زایمان در کرج، تلاش برای بارداری را متوقف کنید. متخصص زنان و زایمان علت دقیق سقط را ارزیابی و بررسی می‌کند و درمان مناسب پزشکی را برای بارداری موفق به شما ارائه می‌دهد.

بارداری شیمیایی چیست؟

بارداری شیمیایی یک سقط جنین بسیار زودرس است که در پنج هفته اول بارداری رخ می‌دهد. در این بارداری یک جنین تشکیل می‌شود و حتی ممکن است در پوشش رحم شما فرو رود (لانه گزینی)، اما پس از آن، رشد جنین متوقف می‌شود. حاملگی‌های شیمیایی آنقدر زود اتفاق می‌افتد که بسیاری از افرادی که سقط می‌کنند، متوجه آن نمی‌شوند.

گاهی اوقات، از دست دادن یک حاملگی شیمیایی ویران کننده است، به خصوص اگر برای بچه‌دار شدن تلاش زیادی کرده باشید. با این حال، داشتن یک حاملگی شیمیایی به این معنا نیست که نمی‌توانید یک نوزاد را بیاورید. بسیاری از افرادی که سقط‌های زودرس را تجربه کرده‌اند، حاملگی‌های موفقی دارند.

تفاوت بین بارداری شیمیایی و بارداری بالینی چیست؟

«شیمیایی» نامیدن حاملگی ممکن است سرد به نظر برسد. اما این نام مربوط به تجربه بارداری نیست. در عوض، حاملگی‌های شیمیایی نام خود را از مواد شیمیایی موجود در بدن شما یا هورمون‌هایی گرفته‌اند که در تست بارداری در پنج هفته اول نتیجه مثبت می‌دهند. جنین هورمون گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) تولید خواهد کرد. سطح هورمون hCG شما تنها سرنخ واقعی از باردار بودن شما در این مرحله را ارائه می‌دهد زیرا هنوز برای دیدن علائم رشد جنین در سونوگرافی زود است. هنگامی که رشد جنین متوقف می‌شود، سطح hCG کاهش می‌یابد.

با بارداری بالینی، سطح hCG شما افزایش می‌یابد. پزشک می‌تواند ساک بارداری را در سونوگرافی ببیند و در هفته ششم یا هفتم ضربان قلب را بشنود.

آیا حاملگی شیمیایی یک بارداری واقعی است؟

بارداری شیمیایی زود به پایان می‌رسد زیرا رشد جنین متوقف می‌شود. این با بارداری بالینی که در آن شواهدی از جنین وجود دارد، متفاوت است. اما این بدان معنا نیست که حاملگی شیمیایی واقعی نیست. گاهی اوقات، یادگیری اینکه باردار هستید چیزی است که این تجربه را واقعی می‌کند. اینکه چقدر این تجربه واقعی به نظر می‌رسد به هر فرد بستگی دارد. هر تجربه متفاوت است.

 

بارداری شیمیایی چه کسانی را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

هرکسی که می‌تواند باردار شود می‌تواند حاملگی شیمیایی را تجربه کند. اگر می‌خواهید از طریق لقاح آزمایشگاهی (IVF) باردار شوید، ممکن است متوجه حاملگی شیمیایی شوید، زیرا این حاملگی‌ها به دقت نظارت می‌شوند. اگرچه IVF به تنهایی یک عامل خطر برای بارداری شیمیایی نیست.

شانس شما برای تجربه سقط جنین زودرس افزایش می‌یابد اگر:

• ۳۵ سال یا بیشتر دارید.
• یک رحم غیر معمولی دارید.
• سطح هورمون شما خیلی بالا یا خیلی پایین است.
• یک عفونت مقاربتی (STI) دارید.
• اختلالات تیروئید، دیابت یا  (PCOS) سندرم تخمدان پلی کیستیک دارید

در مورد عوامل خطر بالقوه با متخصص زنان و زایمان در کرج صحبت کنید. با هم، می‌توانید یک برنامه مراقبتی برای رسیدگی به هر مشکل اساسی که ممکن است بر باروری شما تأثیر منفی بگذارد، ارائه دهید.

حاملگی شیمیایی چقدر شایع است؟

بارداری شیمیایی بسیار رایج هستند حدود یک چهارم تمام بارداری‌ها قبل از ۲۰ هفته اول به پایان می‌رسد. و حدود ۸۰ درصد از این سقط‌ها زود اتفاق می‌افتد. با این حال، دانستن اینکه حاملگی‌های شیمیایی تا چه حد شایع هستند، می‌تواند سخت باشد. بسیاری از افراد احتمالاً زودتر سقط جنین می‌کنند بدون اینکه متوجه شوند.

علائم و نشانه‌های بارداری شیمیایی چیست؟

دانستن علائم شایع بارداری شیمیایی می‌تواند مفید باشد.

• عادت ماهانه شما حدود یک هفته دیرتر از حد معمول می‌آید.
• تست بارداری شما مثبت است، اما بعد از آن پریود می‌شوید.
• تست بارداری شما مثبت است و چند هفته بعد تست بارداری منفی است.
• قاعدگی شما سنگین‌تر از حد معمول است و دردهای قاعدگی شدیدتری دارید.
• شما تست بارداری مثبت دارید، اما متوجه علائم معمول بارداری اولیه نمی‌شوید.
• بدون انجام آزمایش بارداری (با استفاده از آزمایش ادرار یا خون) نمی‌توان فهمید که آیا حاملگی شیمیایی داشته‌اید یا خیر.

خونریزی ناشی از بارداری شیمیایی چگونه است؟

خونریزی ناشی از حاملگی شیمیایی ممکن است برای افراد مختلف، متفاوت به نظر برسد. قاعدگی شما ممکن است طبیعی به نظر برسد، یا ممکن است متوجه شوید که سنگین‌تر از حد معمول است و با درد بیشتری همراه است. گاهی اوقات، خونریزی به صورت لکه بینی شروع می‌شود و سپس با لخته شدن خون بسیار شدید می‌شود.

چه چیزی باعث بارداری شیمیایی می‌شود؟

با حاملگی شیمیایی، جنین hCG، هورمونی که برای رشد به آن نیاز دارد، تولید می‌کند. همچنین این هورمونی است که آزمایش‌های بارداری آن را بررسی می‌کنند تا ببینند باردار هستید یا خیر. اگر رشد جنین متوقف شود، دیگر hCG تولید نمی‌کند.

هیچ کس دقیقاً نمی‌داند که چرا رشد جنین در طول این نوع بارداری متوقف می‌شود. به احتمال زیاد، رشد جنین به دلیل مشکلی در ساختار ژنتیکی یا DNA آن متوقف می‌شود. گاهی اوقات، جنین آنطور که برای رشد لازم است، در لایه داخلی رحم محکم نمی‌شود یا لانه گزینی نمی‌کند. در نتیجه، سطح hCG شما کاهش می‌یابد و تست‌های بارداری منفی می‌شوند.

چگونه می‌توانم از بارداری شیمیایی جلوگیری کنم؟

شما نمی‌توانید از این نوع بارداری جلوگیری کنید. اغلب حاملگی‌های شیمیایی زمانی اتفاق می‌افتد که مشکلی در DNA جنین وجود داشته باشد که مانع از رشد آن شود. این احتمال وجود دارد که جنین بعدی و جنین‌های بعدی بدون مشکل رشد کنند.

چه زمانی بعد از بارداری شیمیایی تخمک‌گذاری می‌کنید؟

بسیاری از افراد بلافاصله پس از از دست دادن بارداری زودرس، اقدام به بارداری دیگری می‌کنند. می‌توانید تخمک‌گذاری کنید دو هفته پس از این نوع بارداری، احتمال باردار شدن دارید.