هموروئید یک واقعیت زندگی برای بسیاری از افراد، به خصوص در دوران بارداری است اما معمولا کسی تمایل به صحبت درباره‌ی آن ندارد. هموروئید (بواسیر) در تعریف ساده، سیاهرگ‌هایی در داخل یا خارج مقعد شما هستند که بزرگ و متورم شده‌اند. زمانی که خارج از بدن شما هستند می‌توانند شبیه رگ‌های واریسی به نظر برسند. هموروئید به طور مکرر در دوران بارداری به خصوص در سه ماهه سوم بارداری ایجاد می‌شود. شما ممکن است فقط در دوران بارداری و یا در سایر دوران زندگی خود نیز به آن مبتلا شوید. علل هموروئید ممکن است منحصر به دوران بارداری باشد. شما اغلب می‌توانید هموروئید را با درمان‌های خانگی و تغییر شیوه زندگی، درمان یا از آن پیشگیری کنید.

دو نوع هموروئید وجود دارد: هموروئید داخلی و هموروئید خارجی. هر نوع هموروئید می‌تواند علائم متفاوتی داشته باشد.

هموروئید داخلی

هموروئیدهای داخلی در داخل بدن و در داخل راست روده تشکیل می‌شوند. از آنجایی که آنها در رکتوم پنهان هستند، تشخیص آنها دشوارتر است. برخی از هموروئیدهای داخلی می‌توانند پرولاپس داشته باشند، به این معنی که در خارج از دهانه مقعد گسترش یابند. اگرچه هموروئید داخلی می‌تواند باعث خونریزی شود، اما معمولاً باعث ایجاد درد نمی‌شود. این به این دلیل است که آن‌ها در منطقه‌ای قرار دارند که انتهای عصبی ندارد. با این حال، می‌تواند بسیار دردناک باشد.

هموروئید خارجی

هموروئید خارجی در خارج از بدن شما شکل می‌گیرد. آن‌ها در نزدیکی مقعد قرار دارند و توسط پوست پوشیده شده‌اند. این پوست فوق العاده حساس است و می‌تواند ملتهب شود. اگر هموروئید خارجی متورم شود یا لخته خون ایجاد شود، می‌تواند باعث درد ناگهانی و شدید شود. درد اغلب در 48 ساعت اول بدتر می‌شود، سپس طی چند روز بهبود می‌یابد.

علائم هموروئید چیست؟

علائم بسته به نوع هموروئید می‌تواند متفاوت باشد.

نشانه‌های شایع هموروئید عبارتند از :

• خونریزی (ممکن است بعد از اجابت مزاج متوجه خون شوید)
• حرکات دردناک روده
• یک ناحیه برجسته از پوست در نزدیکی مقعد
• خارش
• سوزش
• ورم

به طور کلی، این علائم را در هموروئید خارجی تجربه خواهید کرد. هموروئید داخلی ممکن است هیچ علامتی نداشته باشد. همچنین ممکن است در یک هموروئید خارجی لخته خون ایجاد شود. این به عنوان هموروئید ترومبوز شناخته می‌شود. آن‌ها به طور کلی سفت، ملتهب و دردناک‌تر هستند. امکان دارد هنگام اجابت مزاج، هموروئید داخلی را بیرون برانید. اگر این اتفاق بیفتد، احتمالا دچار خونریزی و ناراحتی خواهید شد.

علت هموروئید در دوران بارداری چیست؟

تا 50 درصد از زنان باردار به هموروئید مبتلا می‌شوند. علل این امر عبارتند از:

• افزایش حجم خون که منجر به بزرگتر شدن وریدها می‌شود
• فشار وارده بر وریدهای نزدیک مقعد از طرف نوزاد و رحم در حال رشد
• تغییرات هورمونی
• یبوست

ممکن است در دوران بارداری بیشتر از سایر دوران زندگی مستعد ابتلا به یبوست باشید. یک مطالعه در سال 2014 نشان داد که از بین 280 زن باردار، 45.7 درصد یبوست را تجربه کرده‌اند. این یبوست ممکن است به دلایل زیر باشد:

• نشستن‌های طولانی
• تغییرات هورمونی
• مصرف آهن یا مکمل‌های دیگر

آیا هموروئید بعد از بارداری از بین می‌رود؟

هموروئید ممکن است پس از بارداری و زایمان بدون هیچ درمانی به طور کامل ناپدید شود، زیرا سطح هورمون، حجم خون و فشار داخل شکمی شما پس از زایمان کاهش می‌یابد. شایع‌ترین زمان ایجاد هموروئید در دوران بارداری در سه ماهه سوم بارداری، در حین زایمان و بلافاصله پس از آن است. اگر در مرحله دوم زایمان دچار زور زدن طولانی مدت شوید، ممکن است به هموروئید مبتلا شوید.

گزینه های مداوا برای هموروئید چیست؟

شما می‌توانید بسیاری از درمان‌های خانگی و اصلاح شیوه زندگی را برای کاهش هموروئید امتحان کنید، با این حال، بهتر است آن‌ را نادیده نگیرید. هموروئیدهای درمان نشده ممکن است با گذشت زمان بدتر شوند، و عوارضی مانند افزایش درد یا در موارد نادر، کم خونی ناشی از خونریزی ایجاد کنند. ممکن است لازم باشد برای تشخیص و درمان هموروئید با پزشک تماس بگیرید. از آن‌جایی که هموروئید تنها علت خونریزی در نزدیکی مقعد نیست، اگر متوجه خونریزی جدید شدید، همیشه با پزشک مشورت کنید.

درمان‌های خانگی هموروئید

اقدامات زیادی وجود دارد که می‌توانید در خانه برای تسکین و پیشگیری از هموروئید انجام دهید. در اینجا به چند ایده در این رابطه اشاره می‌کنیم:

• هنگام اجابت مزاج از دستمال مرطوب و قابل شستشو استفاده کنید. (از دستمال‌های کاغذی استفاده نکنید)
• چند بار در روز به مدت 10 دقیقه در آب گرم تمیز بنشینید.
• حمام نمک اپسوم را امتحان کنید.
• چند بار در روز یک کیسه یخ را برای چند دقیقه روی آن ناحیه نگه دارید.
• به طور مکرر به اطراف حرکت کنید و سعی کنید برای جلوگیری از فشار اضافی بر مقعد خود، زیاد ننشینید.
• برای نرم نگه داشتن مدفوع، مقدار زیادی آب بنوشید و غذاهای دارای فیبر مصرف کنید.
• هنگام اجابت مزاج یا نشستن طولانی مدت روی توالت از زور زدن خودداری کنید.
• تمرینات کگل را برای تقویت عضلات انجام دهید.

بهتر است قبل از درمان هموروئید در خانه با یک پزشک صحبت کنید. این امر به شما اطمینان می‌دهد که تشخیص درست را دریافت کرده و درمان مناسب را انجام می‌دهید.

درمان دارویی برای هموروئید

در دوران بارداری، همیشه قبل از مصرف هر‌گونه دارویی، با پزشک خود صحبت کنید. تا اطمینان حاصل کنید که خطری برای کودک شما ندارد. درمان‌های موضعی بدون نسخه یا نسخه‌ای ممکن است به هموروئید کمک کند. این داروها اغلب شامل ترکیبات ضد درد یا ضد التهاب هستند. کرم‌ها یا پمادهای حاوی هیدروکورتیزون-پراموکسین می‌توانند به ویژه برای کاهش درد، التهاب و خارش ناشی از هموروئید موثر باشند. اما این مواد ممکن است برای بارداری بی‌خطر نباشند. حتما آنها را با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج در میان بگذارید. همچنین ممکن است پزشک یک ملین یا شیاف بی‌خطر برای رفع یبوست توصیه کند. برخی از درمان‌های خوراکی تجویزی، مانند روتو سایدزT برای درمان هموروئید در دسترس هستند، اما ممکن است در دوران بارداری یا در صورت شیردهی بی‌خطر نباشند. سایر گزینه‌های درمانی پزشکی برای هموروئید عبارتند از:

بستن نوار لاستیکی:

در طول بندکشی، یک نوار لاستیکی کوچک در اطراف پایه هموروئید قرار می‌گیرد. این نوار جریان خون را به داخل هموروئید متوقف می.کند و در نهایت هموروئید می.افتد. این معمولاً 10 تا 12 روز طول می‌کشد. بافت اسکار در طول این فرآیند تشکیل می‌شود که به جلوگیری از عود هموروئید در همان محل کمک می‌کند.

اسکلروتراپی:

یک محلول شیمیایی مستقیماً به هموروئید تزریق می‌شود، که باعث کوچک شدن آن و تشکیل بافت اسکار می‌شود. این امکان وجود دارد که هموروئید پس از این درمان عود کند.

هموروئیدکتومی:

هموروئیدکتومی یک روش جراحی برای برداشتن هموروئید است. این کار با چندین خطر از جمله بیهوشی عمومی، خطر آسیب به ماهیچه‌های مقعد، درد بیشتر و زمان بهبودی طولانی‌تر همراه است. در نتیجه این درمان فقط برای هموروئیدهای شدید یا زمانی که عوارضی مانند هموروئیدهای متعدد یا هموروئید پرولاپس وجود دارد، توصیه می‌شود.

چگونه می توان از هموروئید در دوران بارداری جلوگیری کرد؟

شما می‌توانید سعی کنید بواسیر را کاهش دهید، یا به روش‌های مختلف از ایجاد آنها جلوگیری کنید.

نکات پیشگیری عبارتند از:

• یک رژیم غذایی پر از غذاهای غنی از فیبر مانند سبزیجات و میوه‌ها داشته باشید.
• مقدار زیادی آب بنوشید تا مدفوع شما نرم بماند و حرکات روده شما منظم باشد.
• هنگام استفاده از توالت از زور زدن خودداری کنید.
• از نشستن طولانی مدت روی توالت پرهیز کنید.
• به محض احساس اجابت مزاج آن را دفع کنید و از به تاخیر انداختن یا نگه داشتن آن بپرهیزید.
• تا جایی که می‌توانید ورزش و تحرک داشته باشید، و از نشستن طولانی مدت خودداری کنید.
• با پزشک خود در مورد افزودن مکملی به رژیم غذایی خود صحبت کنید، که به جلوگیری از یبوست کمک می‌کند.

 

چه زمانی  باید با پزشک تماس بگیرید

اگر باردار هستید و فکر می‌کنید هموروئید دارید، حتماً با متخصص زنان و زایمان در کرج در مورد علائمی که دارید، صحبت کنید. در صورت داشتن علائم زیر حتما با پزشک تماس بگیرید:

• علائمی از هموروئید که پس از دریافت درمان بهبود نمی‌یابند
• هموروئیدهای عود کننده
• تب و لرز
• چرک در محل هموروئید
• خونریزی شدید یا خونریزی که متوقف نمی‌شود
• درد شدید

کلام پایانی

هموروئید در دوران بارداری شایع است. در صورتی که احتمال می‌دهید به هموروئید مبتلا شده‌اید، دنبال درمان پزشکی باشید، زیرا ممکن است بدتر شوند.

ده مشکل رایج زنانه که هر زن باید بداند

اختلالات زنانه چیست؟

به آن دسته از مشکلاتی گفته می‌شود، که بر دستگاه تناسلی زنان تأثیر می‌گذارد. اندام‌های دستگاه تناسلی عبارتند از سینه‌ها، رحم، لوله فالوپ، تخمدان‌ها و اندام تناسلی خارجی. هر زن در مقطعی از زندگی خود از برخی اختلالات زنانه رنج می‌برد، که تأثیر بسیار مهمی بر عملکرد جنسی زنان دارد. این‌ مشکلات را نباید ساده انگاشت، زیرا می‌تواند بر توانایی زنان در فرزندآوری تأثیر منفی گذارد، یا در برخی موارد ممکن است زندگی آن‌ها را تهدید کند.

ده مورد از اختلالات زنانه

شایع‌ترین اختلالات زنانه در این مقاله به اختصار بیان خواهد شد. این اختلالات عبارتند از:

• دیسمنوره یا قاعدگی دردناک
• آمنوره یا عدم قاعدگی
• سندرم تخمدان پلی کیستیک(PCOS)
• فیبروم ها
• اندومتریوز
• بیماری التهابی لگن
• واژینیت
• یائسگی
• لوکوره(Leucorrhea) یا ترشحات اضافی واژن
• درد هنگام رابطه جنسی

علائم رایجی که باید درباره‌ی آن‌ها با متخصص زنان مشورت کنید، چیست؟

خونریزی و ترشح واژینال معمولاً در هر زنی در دوران قاعدگی اتفاق می‌افتد. با این حال، اگر متوجه چیز متفاوتی شدید، نباید آن را نادیده بگیرید و باید با متخصص زنان و زایمان در کرج مشورت کنید. علائم خفیف قابل درمان هستند، اما موارد شدید و مواردی که برای مدت طولانی نادیده گرفته می‌شوند، ممکن است منجر به ناباروری شوند. برخی از علائم ممکن است نشان دهنده بیماری‌های مقاربتی یا حتی سرطان دهانه رحم باشد. در صورت داشتن علائم زیر باید با متخصص زنان و زایمان در کرج مشورت کنید.

• خیلی زود یا خیلی دیر پریود شدن
• خونریزی غیرطبیعی واژینال در طول قاعدگی یا در بین قاعدگی
• درد در ناحیه لگن که مربوط به دردهای قاعدگی نیست
• احساس درد در سینه و وجود توده در سینه
• سوزش در هنگام دفع ادرار
• خونریزی واژینال هنگام رابطه جنسی یا بعد از رابطه جنسی
• رابطه جنسی دردناک
• خارش، تورم یا قرمزی در ناحیه واژن
• هر توده در ناحیه تناسلی
• افزایش ترشحات واژن
• ترشحات واژن با بوی نامطبوع یا رنگ غیر معمول مانند سبز، زرد یا قهوه ای

 بیماری‌های رایج زنان:

1. دیسمنوره یا پریودهای دردناک

به قاعدگی‌های دردناکی گفته می‌شود که موجب ناتوانی در فعالیت‌های معمول روزانه شود. این بیماری بر دو نوع است، دیسمنوره اولیه و ثانویه.

دیسمنوره اولیه

در این بیماری هیچ بیماری لگنی مرتبطی وجود ندارد. این حالت بیشتر در نوجوانان و در دوره‌های تخمک‌گذاری محدود می‌شود. پس از باردار شدن یا پس از زایمان، درد خود‌ به خود فروکش می‌کند. این مشکل معمولاً در عرض 2 سال پس از قاعدگی ظاهر می‌شود. سابقه خانوادگی مانند مادر یا خواهری که شرایط مشابهی داشته‌اند، ممکن است تاثیرگذار باشد. دیسمنوره در دختران متعلق به جامعه مرفه بیشتر شایع است. درد معمولاً چند ساعت قبل یا فقط با شروع قاعدگی شروع می‌شود، و معمولاً چند ساعت طول می‌کشد، که ممکن است کل روز ادامه یابد. درد اسپاسمودیک است، یعنی بیمار انقباضات دردناکی را در قسمت تحتانی شکم تجربه می‌کند که ممکن است به پشت و قسمت داخلی ران‌ها منتشر شود.

درمان: درمان دیسمنوره شامل بهبود سلامت عمومی و روان درمانی و آرام سازی است. در طول قاعدگی، روده‌ها باید خالی بماند و از یبوست اجتناب شود. قرص‌های ساده ضد اسپاسم، ممکن است تسکین دهنده باشد. مفنامیک اسید 250-500 میلی‌گرم هر 8 ساعت یا ایبوپروفن 400 میلی‌گرم هر 8 ساعت برای آرام کردن درد مفید هستند.

 دیسمنوره ثانویه

این بیماری در ارتباط با بیماری زمینه‌ای لگن رخ می‌دهد. علل شایع عبارتند از:

• عفونت مزمن لگن
• اندومتریوز 
• فیبروم رحمی
• قرار دادن IUD در رحم
• و غیره

افراد مبتلا به این بیماری معمولاً در 30 سالگی هستند و بچه‌دار شده‌اند. مشخصه‌ی معمول درد این است که کسل کننده و کند است. در پشت و جلو قرار دارد، و حالت انتشاری ندارد. 3 تا 5 روز قبل از پریود رخ می‌دهد و با شروع خونریزی تسکین می‌یابد.

درمان: درمان بر روی علت متمرکز است نه بر روی علامت.

2. آمنوره

این حالت به معنای عدم قاعدگی است، و بر دو نوع فیزیولوژیک و پاتولوژیک است.

آمنوره فیزیولوژیک:

قبل از بلوغ یعنی قبل از شروع قاعدگی، در دوران بارداری، در دوران شیردهی و بعد از یائسگی رخ می‌دهد.

آمنوره پاتولوژیک:

زمانی رخ می‌دهد که برخی بیماری‌های مرتبط وجود داشته باشد، و به کریپتومنوره، آمنوره اولیه و آمنوره ثانویه تقسیم می‌شود.

کریپتومنوره:

در آن ریزش و خونریزی دوره‌ای آندومتر اتفاق می‌افتد، اما خون قاعدگی به دلیل وجود انسداد در مسیر، از واژن خارج نمی‌شود. شایع‌ترین علت، انسداد بر اثر پرده بکارت بدون سوراخ است.

آمنوره اولیه:

حد طبیعی آن بالای سن قاعدگی 15 سال است. دختری که تا سن 16 سالگی پریود نمی‌شود، دیگر قاعدگی تاخیری ندارد و به عنوان یک مورد آمنوره اولیه شناخته می‌شود.

علل ممکن است ناهنجاری‌های رشدی، مانند عدم وجود واژن و ناهنجاری‌های کروموزومی مانند سندرم ترنر، اختلال عملکرد تیروئید و آدرنال باشد.

درمان: درمان با توجه به نوع آمنوره متفاوت است به طور مثال در کریپتومنوره درمان از طریق ایجاد سوراخ یا برداشتن بکارت انجام گیرد.

آمنوره ثانویه:

عدم قاعدگی در زنی به مدت 6 ماه یا بیشتر که قاعدگی طبیعی در او ثابت شده است. برخی از علل آن اندومتریوز، سل، بیماری تخمدان پلی کیستیک، تومورهای تخمدان، استرس، کم کاری تیروئید، سوءتغذیه، دیابت و غیره است.

درمان: درمان با توجه به علت انجام می‌شود.

3. سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

سبک زندگی پر استرس و کم‌تحرک علت اصلی تخمدان پلی کیستیک است. این یک سندرم است که با آمنوره، هیرسوتیسم و ​​چاقی همراه با تخمدان‌های بزرگ و دارای کیست‌های متعدد مشخص می‌شود. مشخصه آن تولید بیش از حد تستوسترون توسط تخمدان‌‌ها است. تخمدان‌ها بزرگ شده و کیست‌های فولیکولی متعدد به قطر 2 تا 9 میلی‌متر در تخمدان وجود دارد. بیماران از چاقی به ویژه چاقی شکمی، اختلالات قاعدگی، ناباروری، هیرسوتیسم و ​​آکنه شکایت دارند. مبتلایان همچنین دچار مقاومت به انسولین می‌شوند و بیشتر مستعد ابتلا به دیابت هستند.

درمان: هر مورد خاص است. تمرکز بر کاهش وزن، رژیم غذایی متعادل، یوگا و ورزش منظم است. داروها ممکن است باعث تسکین علائم شوند. ناباروری نیز ممکن است با روش‌های کمک باروری برطرف شود.

4. فیبروم

فیبروم‌ها شایع‌ترین تومور خو‌ش‌خیم رحم و همچنین شایع‌ترین تومور خوش‌خیم در زنان هستند. حداقل، بیست درصد از زنان در سن سی سالگی فیبروم رحمی دارند. خوشبختانه اکثر آنها (پنجاه درصد) بدون علامت هستند. این مشکل در زنانی که بچه ندارند یا در زنانی که بعد از یک فرزند نابارور شده‌اند، بیشتر دیده می‌شود. بیشترین شیوع در سنین 35-45 سال است. علائم فیبروم رحمی شامل موارد زیر است:

• خونریزی شدید قاعدگی
• دیسمنوره
• خونریزی نامنظم
• ناباروری
• مقاربت جنسی دردناک
• سقط مکرر بارداری به شکل سقط جنین یا زایمان زودرس
• درد زیر شکم یا لگن
• بزرگ شدن شکم

درمان : عمدتا جراحی است، که ممکن است به سن بیمار و شدت بیماری بستگی داشته باشد.

5. اندومتریوز

به شرایطی اطلاق می‌شود که پوشش داخلی رحم (آندومتر) در مکان‌های غیرطبیعی مانند لایه ماهیچه‌ای رحم، تخمدان‌ها، لوله‌ها و گاهی اوقات خارج از لگن وجود دارد. علائم شامل:

• پریودهای دردناک
• رابطه جنسی دردناک
• خونریزی بیش از حد واژینال در قاعدگی و در فاصله بین دو قاعدگی
• ناباروری
• حالت تهوع، اسهال یا یبوست
• خستگی در طول دوره پریودی

درمان: پس از تشخیص بیماری، درمان شامل داروهای ضد درد، هورمون درمانی مانند قرص‌های ضد بارداری، چسب‌ها و حلقه‌های واژینال، قرص‌های حاوی پروژسترون و  استروئید مصنوعی است. اگر درمان دارویی ناموفق باشد، ممکن است به جراحی محافظه کارانه برای برداشتن بافت آندومتریوز نیاز باشد. روش‌های کمک باروری به زنان مبتلا به ناباروری کمک می‌کند. در موارد شدید، برداشتن رحم (هیسترکتومی) ممکن است به عنوان آخرین راه حل در طول سال‌های باروری انجام شود ،زیرا بارداری بعد از هیسترکتومی امکان‌پذیر نیست.

 

6. بیماری التهابی لگن

این بیماری مربوط به دستگاه تناسلی فوقانی است. در این حالت طیفی از عفونت و التهاب در اندام‌های دستگاه تناسلی فوقانی می‌باشد، که معمولاً رحم، لوله‌های فالوپ و ساختارهای اطراف را درگیر می‌کند. بیماری التهابی لگن یک خطر برای سلامت و همچنین یک مشکل عمده در سلامت باروری زنان جوان است. عوامل خطر شامل داشتن چندین شریک جنسی، عدم استفاده از قرص‌های ضدبارداری، سابقه قبلی بیماری التهابی لگن و استفاده از IUD است. علائم شامل:

• درد زیر شکم و لگن
• تب
• بی‌حالی و سردرد
• خونریزی نامنظم و بیش از حد واژن
• مقاربت جنسی دردناک
• ترشحات غیر طبیعی واژن

درمان: شامل درمان فشرده با آنتی بیوتیک است.

7. واژینیت

این بیماری عفونت و التهاب واژن است. واژینیت در دوران کودکی به علت کمبود استروژن شایع می‌باشد. بر اثر این بیماری دفاع استروژنی واژن از بین می‌رود و عفونت به راحتی رخ می‌دهد. شایع‌ترین علت واژینیت در سنین باروری عفونت توسط ارگانیسم‌‌های میکروسکوپی است. واژینیت تریکوموناس توسط ارگانیسم تریکوموناس واژینالیس ایجاد می‌شود. علائم عبارتند از:

• ترشحات ناگهانی فراوان و آزاردهنده واژن(ترشحات رقیق، زرد مایل به سبز و کف آلود، با بوی بسیار بد است)
• سوزش و خارش در اطراف واژن
• ادرار دردناک و افزایش تکرر ادرار

درمان: قرص مترونیدازول 200 میلی گرم سه بار در روز به مدت یک هفته تجویز می‌شود.

واژینیت کاندیدا یا مونیلیازیس :

توسط ارگانیسم کاندیدا آلبیکنس ایجاد می‌شود. علائم شامل:

• ترشحات واژن همراه با خارش شدید ولوواژینال (این ترشحات غلیظ، به رنگ سفید کشکی است، که اغلب به دیواره‌ی واژن می‌چسبد)
• مقاربت جنسی دردناک

درمان: شامل استفاده از داروهایی مانند نیستاتین، کلوتریمازول یا میکونازول به شکل کرم واژینال یا پساری است. یک پساری باید به مدت دو هفته متوالی هنگام خواب در واژن وارد شود.

8. یائسگی

یائسگی به معنای قطع دائمی قاعدگی در پایان عمر باروری به دلیل از دست دادن فعالیت تخمدان است، سن یائسگی بین 45 تا 55 سال متغیر است.

به دنبال یائسگی:

• اندام‌های دستگاه تناسلی کوچک می‌شوند.
• از دست دادن توده استخوانی در حدود 3-5٪ در سال وجود دارد.
• زنان مستعد پوکی استخوان می‌شوند.
• خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی بالا می‌رود.

علامت شاخص یائسگی گرگرفتگی است. گرگرفتگی با احساس ناگهانی گرما و به دنبال آن تعریق زیاد مشخص می‌شود. همچنین ممکن است اضطراب، سردرد،بی‌خوابی، تحریک پذیری و افسردگی وجود داشته باشد.

سایر علائم شامل:

مقاربت جنسی دردناک، کمبود میل جنسی، عفونت و خشکی واژن، ادرار دردناک، بی‌اختیاری استرسی و عفونت‌های مکرر دستگاه ادراری است. تمام این تغییرات به دلیل کمبود استروژن پس از یائسگی رخ می‌دهد.

درمان: علائم واژینال بهتر است با هورمون درمانی موضعی (HT) درمان شوند، زیرا با عوارض جانبی کمتری همراه است. علائم وازوموتور ممکن است نیاز به HT سیستمیک داشته باشد و میبایست دستورالعمل های توصیه شده به شدت رعایت شود. برای جلوگیری از عوارض جانبی جدی مانند تشکیل لخته (ترومبوآمبولی وریدی) و سرطان سینه، درمان باید در کوتاه ترین مدت ممکن و با کمترین دوز انجام شود.

9. لوکوره Leucorrhea

به طور دقیق به عنوان ترشح بیش از حد طبیعی واژن تعریف می‌شود. این بدان معنی است که ترشحات سفید بیش از حد است، اما عفونی نیست. ترشح اضافی از لک شدن لباس زیر (زرد قهوه ای در هنگام خشک شدن) یا نیاز به پوشیدن پد مشهود است. غیر عفونی است و بوی بدی هم ندارد. غیر تحریک کننده است و باعث خارش نمی‌شود. ممکن است از نظر فیزیولوژیکی در دوران بلوغ، تخمک گذاری و در حدود تاریخ چرخه قاعدگی رخ دهد. همچنین در دوران بارداری و هیجانات جنسی، یا در موارد افتادگی رحم، برگشت رحم، التهاب مزمن لگن و استفاده از قرص‌های ضد بارداری خوراکی رخ می‌دهد.

درمان: موردی خاص است و رعایت بهداشت محلی توصیه می‌شود.

10. آمیزش جنسی دردناک

مقاربت جنسی دردناک که به آن دیسپارونی نیز می‌گویند، به این معنی است که عمل مقاربتی دشوار یا دردناک است. دیسپارونی شایع‌ترین اختلال عملکرد جنسی است.

علل عبارتند از :

• تنگی واژن
• پرده بکارت سخت
• عفونت فرج
• بیماری مجرای ادرار
• واژینیت
• آندومتریوز
• بیماری التهابی لگن
• و غیره

درمان: بستگی به علت دارد.

رابطه‌ی جنسی در بارداری هم برای شما و هم برای جنین مفید است. رابطه‌ی جنسی موجب خواب بهتر، پیشگیری از افزایش فشارخون در بارداری و روحیه شادتر می‌شود در این مقاله برخی از فواید مهم رابطه‌ی جنسی در بارداری آورده شده است. احتمالا شما و همسرتان در طول تلاش برای بچه دار شدن، اوقات زیادی را در اتاق خواب سپری کرده باشید. اما اکنون که باردار هستید، ممکن است احساسات شما نسبت به رابطه‌ی جنسی چندان ساده نباشد. اگر در دوران بارداری از داشتن رابطه‌ی جنسی ناراحت هستید، کاملاً طبیعی است، و همچنین اگر سوالات زیادی داشته باشید، قابل درک است. سوالاتی مثل اینکه آیا داشتن رابطه‌ی جنسی امن است؟ آیا می‌توان آن را به راحتی انجام داد؟ و…

آیا رابطه‌ی جنسی در بارداری بی‌خطر است؟

پاسخ کوتاه: بله. با این حال، همیشه بهتر است که ابتدا از پزشک خود برای اطمینان از اینکه هیچ عارضه‌ای ندارد، تاییدیه بگیرید. دلیل دیگر برای مشورت در مورد رابطه‌ی جنسی با پزشکتان، این است که در صورتیکه سابقه سقط جنین دارید یا در معرض خطر بیشتری برای سقط جنین هستید، توصیه می‌شود که در سه ماهه اول بارداری از رابطه‌ی جنسی خودداری کنید و به طور کلی بهترین زمان برای رابطه جنسی سه ماهه دوم است که خطر سقط جنین و زایمان زودرس وجود ندارد و از حدود هفته سی الی سی و دوم به بعد به بعد به علت بزرگ شدن کیسه آب و احتمال پارگی زودرس کیسه آب توصیه می‌شود که رابطه جنسی محدود شود.

درحالی که کیسه آمنیوتیک از جنین‌تان در برابر ارگانیسم‌های عفونی محافظت می‌کند، اما عفونت‌های مقاربتی خطر قابل توجهی برای سلامتی در دوران بارداری ایجاد می‌کنند. برخی از بیماری‌های مقاربتی که می‌تواند برای جنین خطرناک باشد کلامیدیا، سوزاک و HIV می‌باشد. بنابراین اگر فکر می‌کنید در معرض خطر هستید، با متخصص زنان و‌ زایمان در کرج در مورد انجام آزمایش صحبت کنید.

آیا رابطه دهانی در بارداری بی‌خطر است؟

رابطه‌ی جنسی دهانی تا زمانی که رضایت پزشک خود را برای ارگاسم دارید، کاملاً خوب است.

اما از دمیدن به واژن در دوران بارداری جدا خودداری کنید، زیرا می‌تواند منجر به آمبولی هوا شود، که هم برای مادر و هم برای جنین خطرناک است. (زمانی که حباب هوا وارد ورید یا سرخرگ می‌شود، آن را مسدود می‌کند که می‌تواند باعث حمله قلبی، سکته مغزی یا نارسایی تنفسی شود). تحریک دهانی آلت تناسلی مرد نیز در دوران بارداری بی‌خطر است.

 چه زمانی رابطه‌ی جنسی در بارداری ایمن نیست؟

بسته به شرایط شما ، پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج ممکن است محدودیت‌هایی را برای رابطه‌ی جنسی در بارداری اعمال کند. اگر حاملگی پرخطر باشد، این محدودیت‌ها می‌تواند برای یک دوره زمانی خاص یا تا 9 ماه کامل ادامه داشته باشد. برخی از دلایل رایجی که موجب می‌شود پزشک توصیه کند از رابطه‌ی جنسی خودداری کنید یا آن را با محدودیت انجام دهید، عبارتند از:

• داشتن سابقه زایمان زودرس
• تشخیص نارسایی دهانه رحم یا جفت سرراهی، خونریزی، ترشح یا گرفتگی واژینال بی دلیل
• نشت مایع آمنیوتیک در حاملگی چندقلویی
• انقباضات یا پاره شدن کیسه‌ ی آب

برای اطمینان کامل از پزشک خود بپرسید که دقیقا انجام چه کاری و  در چه زمانی بی‌خطر است. به این ترتیب شما و همسرتان می‌توانید بدون استرس فعالیت‌های لذت‌بخش جنسی داشته باشید.

آیا رابطه‌ی جنسی در بارداری می‌تواند به جنین آسیب برساند؟

اگر پزشک به شما اجازه برقراری رابطه‌ی جنسی در بارداری را داده است، این امر کاملاً بی‌خطر است. کیسه آمنیوتیک، جنین شما را در شرایط ایده‌آل نگه می‌دارد و از او محافظت می‌کند . اگر نگران این هستید که  در رابطه‌ی جنسی ممکن است آلت مرد با جنین برخورد داشته باشد، بهتر است بدانید جنین شما به جایی که رویداد جنسی رخ می‌دهد، نزدیک نیست. حتی اگر بعد از ارگاسم، جنین طوفانی به پا کند، این واکنشی به لذت شما نیست، بلکه این فقط یک واکنش طبیعی جنین به فعالیت رحم است.

آیا رابطه‌ی جنسی در بارداری می تواند باعث زایمان زودرس شود؟

خیر، مگر اینکه پزشک شما بگوید که شما در معرض خطر بالای زایمان زودرس هستید یا مشکل جفت دارید. در‌حالی که ارگاسم می‌تواند باعث انقباض رحم شما شود، اما باعث زایمان نمی‌شود. با این‌ حال، برخی از متخصصین، زنان را در مراحل پایانی بارداری تشویق می‌کنند تا به عنوان راهی برای شروع سریع زایمان، رابطه‌ی جنسی داشته باشند.

آیا خونریزی بعد از رابطه‌ی جنسی در بارداری طبیعی است؟

ممکن است بعد از رابطه‌ی جنسی لکه‌بینی داشته باشید. در حالی که نباید باعث نگرانی شود، بهتر است برای آرامش خاطر خود با پزشک متخصص زنان و زایمان در کرج مشورت کنید.

اگر حین رابطه‌ی جنسی، گرفتگی‌های دردناکی که به سرعت فروکش نمی‌کنند یا هر گونه نشت مایع آمنیوتیک احساس کردید، فوراً با پزشک خود تماس بگیرید.

 فواید رابطه‌ی جنسی در بارداری چیست؟

رابطه‌ی جنسی در بارداری می‌تواند مزایای بسیار شیرینی داشته باشد. بارداری یک ترن هوایی احساسی هم برای شما و هم برای همسرتان است. صمیمی بودن با یکدیگر راهی عالی برای حفظ ارتباط با هم در این دوران هیجان‌انگیز است. چند مورد از این فواید عبارتند از:

• کاهش فشار خون: یک سکس 30 دقیقه ای می‌تواند حدود 50 کالری بسوزاند و فشار خون شما را نیز کاهش دهد!
• افزایش تحمل درد: ترشح اکسی‌توسین ناشی از ارگاسم می‌تواند تحمل درد را افزایش دهد، و به رفع کمردرد و سایر دردهای مرتبط با بارداری کمک کند.
• بهبود خواب: رابطه‌ی جنسی در بارداری نه تنها به آرامش شما کمک می‌کند، بلکه هورمون‌های احساس خوب را نیز ترشح می‌کند.
• تقویت کننده خلق و خو: حتی اگر در مورد بارداری خود بسیار هیجان زده هستید، هورمون‌های مزاحم همچنان می‌توانند باعث اضطراب شوند. ترشح اکسی‌توسین که با ارگاسم همراه است نه تنها برای درد فیزیکی مفید است، بلکه می‌تواند به افزایش احساس عشق و شادی شما کمک کند و شما را به همسرتان نزدیکتر کند. (همچنین ممکن است باعث شود زایمان آسان‌تر صورت گیرد.)
• تسهیل در بهبودی پس از زایمان: از آنجایی که رابطه‌ی جنسی در بارداری می‌تواند به تقویت کف لگن کمک کند، بدن هم برای زایمان و هم برای بهبودی آماده می شود.

 آیا رابطه‌ی جنسی در بارداری متفاوت خواهد بود؟

احتمالا رابطه جنسی در بارداری متفاوت خواهد بود، زیرا شما با افزایش هورمون ها و تغییر سریع شکل بدن روبه‌رو هستید. این می‌تواند احساس ناراحتی، عصبانیت یا لذت زیاد ایجاد کند. به دلیل افزایش ترشح هورمون استروژن در این دوران میل جنسی خانم بیشتر می‌شود همچنین برخی از مادران باردار به دلیل مرطوب شدن اندام تناسلی تحریک بیشتری را تجربه می‌کنند که می‌تواند منجر به ارگاسم شدیدتر شود. در بعضی دیگر جریان خون اضافی به فرج و سینه‌ها باعث حساس‌تر شدن آن‌ها می‌شود که می‌تواند منجر به احساسات شدیدتر و ارگاسم شود. اما برای سایر زنان، این تغییرات فیزیکی باعث می‌شود که احساس رضایت کمتری نسبت به معمول داشته باشند.

این کاهش میل جنسی در بارداری کاملا طبیعی است. اگر متوجه شدید که دچار علائمی مانند حالت تهوع، خستگی یا نفخ هستید می‌توانید از طریق فعالیت‌های غیرجنسی مانند در آغوش گرفتن، بوسیدن یا صحبت کردن، با شریک زندگی خود در ارتباط باشید.

بهترین پوزیشن های جنسی در دوران بارداری چیست؟

در بیشتر موارد، هر چیزی که برای شما احساس راحتی می‌کند در دوران بارداری مشکلی ندارد، اما این ممکن است به این معنی باشد که شما باید موقعیت‌های جدیدی را امتحان کنید تا با بزرگ شدن شکم خود سازگار شوید.

چند چیز وجود دارد که می‌توانید امتحان کنید: از آن‌جایی که واژن و فرج در حال حاضر متورم‌تر هستند، اگر در حین دخول احساس ناراحتی می‌کنید، روان‌کننده‌ها می‌توانند کمک کنند. شما همچنین می‌توانید از این زمان برای چاشنی کردن کارهای دیگر در اتاق خواب با استفاده از یک رویکرد جدید استفاده کنید، که می‌تواند رابطه‌ی جنسی دهانی، تحریک دستی یا پوزیشن‌های مختلف باشد. با این حال، اگر دردی دارید، حتما با متخصص زنان و زایمان در کرج تماس بگیرید.

آیا می‌توان مایع منی را داخل واژن ریخت؟

طبق تحقیقات انجام شده مایع منی انقباضات رحم را افزایش می‌دهد بنابراین بهتر است مایع منی داخل واژن ریخته نشود به خصوص در زنانی که احتمال بیشتری برای زایمان زودرس دارند.

در عین حال در هفته‌های آخر بارداری که بدن آماده زایمان می‌شود توصیه به انجام مکرر رابطه جنسی می‌شود و بهتر است مایع منی داخل ریخته شود.

چند اخطار

در سه ماهه دوم، مطمئن شوید که در موقعیت‌هایی قرار نمی‌گیرید که بر روی شکم شما وزن ایجاد می‌کند، یا برای مدت طولانی روی کمرتان قرار بگیرید.

برخی از بهترین پوزیشن‌های جنسی در دوران بارداری عبارتند از:

• دراز کشیدن به پهلو (یک گزینه عالی ، زیرا وزن را هم از کمر و هم روی شکم شما برمی‌دارد)
• قرار گرفتن خانم باردار در بالا (به زن این امکان را می‌دهد هم عمق نفوذ و هم تحریک کلیتورال را کنترل کنید)
• رابطه جنسی دهانی (بدون دمیدن هوا و تا زمانی که همسرتان وزن خود را از شما دور نگه دارد)

 آیا می‌توانم هنوز در هفته 40 و بعد از آن رابطه‌ی جنسی داشته باشم؟

بله، مگر اینکه پزشکتان به طور خاص چیز دیگری به شما گفته باشد. گفته می‌شود، رابطه‌ی جنسی در هفته 40 بارداری و بعد از آن ممکن است با چند مورد همراه باشد. به عنوان مثال، اکنون که دهانه رحم شروع به نرم شدن کرده است، ممکن است بعد از رابطه‌ی جنسی نفوذی، لکه بینی خفیفی را تجربه کنید. اما نگران نباشید زیرا طبیعی است.

 

پس از اینکه متوجه شدید باردار هستید، برای حفظ سلامت جنین میبایست سبک زندگی سالم‌تری را انتخاب کنید. یکی از موارد روتین روزانه که ممکن است سلامت جنین را تحت تاثیر قرار دهد، آرایش در بارداری است. در این دوره حتما باید توجه کنید محصولات پوستی  و آرایشی مورد استفاده شما حاوی مواد مضر برای جنین نباشد.

اگر شما هم یک روتین پوستی روزانه دارید یا عاشق استفاده از لوازم آرایشی هستید، میبایست درباره‌ی ادامه استفاده از آن‌ها در دوران بارداری تجدید نظر کنید. نیاز نیست به طور کامل آنها را کنار بگذارید فقط باید مطمئن شوید حاوی ترکیبات مضر نیستند. بر اساس پژوهش‌های صورت گرفته، برخی از مواد شیمیایی می‌توانند در رشد شناختی جنین خطراتی ایجاد کنند.

اگر می‌خواهید در مورد خطرات احتمالی و جنبه‌های ایمنی  آرایش در بارداری بیشتر بدانید؟ این مقاله را به طور کامل مطالعه کنید. ما  در این مقاله در مورد تغییرات پوستی در بارداری و ترکیبات شیمیایی مضر صحبت میکنیم.

تغییرات پوستی در بارداری

تغییرات هورمونی، عروقی، متابولیک و ایمنی در دوران بارداری می‌تواند بر سلامت پوست شما تأثیر گذارد. در اینجا پنج مورد از شایع‌ترین شکایات پوستی زنان باردار، آورده شده است:

• تغییرات فیزیولوژیکی پوست در بارداری
• اختلالات پوستی منحصر به فرد در دوران بارداری
• تومورهای پوستی مهم در بارداری
• عفونت‌های پوستی با اهمیت پری ناتال
• درماتوزهای تحت تأثیر بارداری

به علت تغییراتی که در دوران بارداری روی پوست ایجاد می‌شود، طبیعی است که خانم‌ها برای پوشاندن این تغییرات پوستی در دوران بارداری و همچنین حفظ زیبایی و احساس بهتر به لوازم آرایشی روی آورند.

 

آرایش در بارداری

برخی ترکیبات شیمیایی ممکن است روی جنین اثر سو داشته باشند. لازم است در دوره بارداری توجه کنید که محصولات مورد استفاده شما حاوی موارد چه ترکیباتی هستند. در اینجا برخی از ترکیبات استفاده شده در محصولات آرایشی را بررسی می‌کنیم.

هیدروکینون

هیدروکینون یک عامل روشن کننده پوست محبوب، هیچ گونه ناهنجاری در جنین ایجاد نمی‌کند. با این حال، از آنجایی که میزان جذب نسبتاً بالایی در خون دارد، بهتر است قرار گرفتن در معرض این ماده شیمیایی در دوران بارداری به حداقل برسد.

ترتینوئین

اگرچه میزان جذب «ترتینوئین» کم است، اما طبق چند گزارش پزشکی، استفاده موضعی از آن ممکن است منجر به نقایص مادرزادی شود.

فتالات

فتالات ها؛ ماده شیمیایی که در اکثر محصولات آرایشی مانند رژ لب، اسپری مو و لاک ناخن یافت می‌شود، با هورمون‌ها در دوران بارداری تداخل می‌کند. یک مطالعه نشان می‌دهد، قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی قبل از تولد، می‌تواند سطح IQ کودک را بیش از ۶ امتیاز کاهش دهد. نوزادان مادرانی که در دوران بارداری در معرض سطوح بالای فتالات قرار داشتند، در مقایسه با سایر کودکان تا سن ۱۱ سالگی، تا ۷۸ درصد بیشتر در معرض خطر ابتلا به آسم بودند.

اسید سالیسیلیک

اسید سالیسیلیک که یک عنصر کلیدی در محصولات ضد آکنه، و همینطور دی هیدروکسی استون که یک افزودنی رنگی در محصولات برنزه کننده هستند جذب ضعیفی توسط پوست دارند. بنابراین، این دو ماده شیمیایی هیچ تهدیدی برای نوزاد متولد نشده ایجاد نمی‌کنند.

کرم‌های ضد آفتاب از پوست

کرم‌های ضد آفتاب از پوست در برابر اشعه‌های مضر UV محافظت می‌کنند و به جلوگیری از ملاسما کمک می‌کنند. از این رو، اکثر مردم احساس می‌کنند که زنان می‌توانند با استفاده از لوازم آرایشی، بدون به خطر انداختن سلامت جنین به بهترین شکل ظاهر شوند.

آیا زنان باردار می‌توانند آرایش کنند؟

از آنجا که عمدتا لوازم پوستی و آرایشی مشمول هیچ مقرراتی نیستند. بنابراین میزان تاثیرات نامطلوب مواد شیمیایی موجود در لوازم آرایشی، یا ایمنی استفاده از آن در دوران بارداری هنوز مبهم است.

 

مواد آرایشی که در دوران بارداری باید از آن‌ها اجتناب کنید

برای ایمنی خود در بارداری، مراقب وجود این ترکیبات در هر یک از محصولات آرایشی و بهداشتی خود باشید و از آن دوری کنید. می‌توانید با متخصص زنان و زایمان در کرج مشورت کنید تا جایگزین‌های خاصی برای هر یک از آن‌ها پیشنهاد دهد.

ویتامین A

مصرف خوراکی مقدار کافی ویتامین A می‌تواند برای پوست شما معجزه کند. کرم‌ها و قرص‌هایی که حاوی «رتینوئید»؛یعنی شکل مصنوعی ویتامین A هستند، به مبارزه با آکنه و پسوریازیس و درمان اختلالات پوستی، پیری زودرس و زگیل کمک می‌کنند. با این حال، استفاده از «رتینوئیدها» در دوران بارداری می‌تواند بر رشد جنین تأثیر منفی بگذارد.

ویتامین K

ویتامین K یکی از اجزای اصلی هر کرم روشن کننده پوست است. همچنین به لخته شدن خون کمک می‌کند. در دوران بارداری، شما مستعد ایجاد لخته هستید. از این رو توصیه می‌شود ویتامین K موجود در محصولات آرایشی و بهداشتی به پوست نفوذ نکند، تا مبادا به جریان خون برسد و باعث عوارض جنینی شود.

سنتلا آسیاتیکا

سنتلا آسیاتیکا درمان موثری برای ترک‌های پوستی است. با این حال، Centella Asiatica حساسیت به اشعه خورشید را افزایش می‌دهد و می‌تواند باعث ایجاد کهیر در زنان باردار شود. مصرف خوراکی آن اثری شبیه به مواد مخدر دارد و حتی می‌تواند منجر به سقط جنین شود.

احتیاط

اگر دوست دارید در دوران بارداری با استفاده از لوازم آرایشی جذاب به نظر برسید، نکات زیر را به خاطر بسپارید:

با محدود کردن قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی، مانند سرب و جیوه، به خصوص در سه ماهه اول، از جنین در حال رشد خود محافظت کنید.

لاک ناخن، رنگ مو، ناخن مصنوعی و مواد دائمی مو مانند رنگ مو، کراتین و…، همگی حاوی مواد شیمیایی مضر هستند. اگرچه شواهد قطعی در مورد اثرات سوء این مواد شیمیایی بر جنین وجود ندارد، اما عاقلانه است که از مصرف مواد شیمیایی در دوران بارداری کاملاً خودداری شود، یا در  صورت نیاز حتما در اتاق‌هایی با تهویه مناسب استفاده شود.

 

در مجموع باید گفت بارداری تغییرات هورمونی زیادی در بدن در طول ۹ ماه به دنبال دارد و در نهایت روی پوست شما نیز تاثیر می‌گذارد. بنابراین، از محصولات آرایشی طبیعی استفاده کنید و از یک رژیم غذایی سالم و متعادل پیروی کنید، تا درخشندگی خود را در دوران بارداری و حتی پس از آن حفظ کنید. هنگام  آرایش در بارداری، توصیه می‌شود که مواد تشکیل دهنده به کار رفته در محصولات را بررسی کنید. همچنین، از استفاده از محصولاتی که ممکن است حاوی مواد بالقوه مضر مانند ویتامین A و سنتلا آسیاتیکا باشند، خودداری کنید، زیرا حاوی مواد شیمیایی مضری هستند که ممکن است به کودک آسیب برساند یا خطر سقط جنین را افزایش دهد.