شپش تناسلی چیست؟

شپش تناسلی که به نام خرچنگ نیز شناخته می‌شود، حشرات بسیار کوچکی هستند که ناحیه تناسلی را آلوده می‌کنند.

انواع شپش

سه نوع شپش وجود دارد که انسان را آلوده می‌کند:

• pediculus humanus capitis: شپش سر
• pediculus humanus corporis: شپش بدن
• phthirus pubis: شپش شرمگاهی

شپش از خون انسان تغذیه می‌کند، و باعث خارش شدید در نواحی آسیب دیده می‌شود. این شپش‌ها در ناحیه تناسلی معمولاً روی موها زندگی می‌کنند، و از طریق تماس جنسی پخش می‌شوند. در موارد نادر، آنها را می‌توان در مژه‌ها، موهای زیر بغل و موهای صورت یافت. شپش ناحیه تناسلی اغلب کوچکتر از شپش بدن و سر است. آلودگی به شپش ناحیه تناسلی در بین افرادی که عفونت‌های مقاربتی دارند، شایع‌تر است.

چگونه ممکن است به شپش تناسلی مبتلا شوید؟

شپش ناحیه تناسلی معمولاً از طریق تماس نزدیک از جمله رابطه جنسی منتقل می‌شود. همچنین با استفاده از پتو، حوله، ملحفه یا لباس افرادی که شپش ناحیه تناسلی دارند، می‌توان به این بیماری مبتلا شد. شپش‌های بالغ تخم‌های خود را روی ساقه مو، نزدیک پوست می‌گذارند. به این تخم‌ها nits می‌گویند. این تخم‌ها هفت تا 10 روز بعد شروع به تغذیه از خون شما می‌کنند. شپش‌ها می‌توانند یک تا دو روز بدون مواد غذایی زندگی کنند. برخلاف تصور رایج، احتمال ابتلا به شپش شرمگاهی از روی صندلی توالت بسیار کم است. شپش‌های تناسلی معمولاً از میزبان خود نمی‌افتند، مگر اینکه مرده باشند. آن‌ها همچنین نمی‌توانند مانند کک‌ها از فردی به فرد دیگر بپرند. در صورت ابتلا به شپش شرمگاهی به فرزندان‌تان اجازه ندهید در رخت‌خواب شما بخوابند. کودکان ممکن است پس از خوابیدن در یک تخت با فردی که شپش شرمگاهی دارد، دچار عفونت شوند. در کودکان، شپش معمولا در مژه‌ها یا ابروهای آن‌ها زندگی می‌کند. وجود شپش شرمگاهی در کودک نیز ممکن است نشان‌دهنده آزار جنسی باشد.

شناخت علائم شپش تناسلی

افراد مبتلا، معمولاً حدود پنج روز پس از آلودگی اولیه خارش را در ناحیه تناسلی یا مقعد خود تجربه می‌کنند. در شب، خارش شدیدتر می‌شود. سایر علائم شایع شپش شرمگاهی عبارتند از:

• تب با درجه پایین
• تحریک پذیری
• کمبود انرژی
• لکه‌های آبی کم‌رنگ در نزدیکی محل گزش‌ها

خارش بیش از حد ممکن است باعث زخم یا عفونت در نواحی آسیب دیده شود. کودکان مبتلا به شپش، در مژه‌های خود نیز در معرض خطر ابتلا به ورم ملتحمه (چشم صورتی) هستند.

تشخیص شپش تناسلی

معمولاً می‌توانید با معاینه کامل ناحیه شرمگاهی خود آن را تشخیص دهید. اگر مشکوک به آلودگی هستید، اما به اندازه کافی خوب نمی‌بینید تا مطمئن شوید، می‌توانید از ذره‌بین برای جست‌جوی شپش شرمگاهی استفاده کنید. شپش‌ها معمولا خاکستری کم‌رنگ هستند، اما ممکن است پس از نوشیدن خون، رنگ آن‌ها تیره شود. اگر مشاهده کنید که حشرات کوچک و خرچنگی شکل در موهای ناحیه تناسلی شما حرکت می‌کنند، احتمالاً به شپش آلوده شده‌اید. تخم شپش یکی دیگر از شاخص‌های آلودگی است. تخم‌ها ریز و سفید هستند و معمولاً در اطراف ریشه موهای ناحیه تناسلی، یا سایر موهای بدن یافت می‌شوند. اگر علائم آلودگی به شپش شرمگاهی را نشان دادید با پزشک متخصص زنان در کرج خود تماس بگیرید.

از بین بردن شپش تناسلی

درمان شپش شرمگاهی شامل ضدعفونی کردن پوست، لباس‌ها و ملافه‌هایتان است. لوسیون‌ها و شامپوهای بدون نسخه موضعی می‌توانند برای از بین بردن شپش ناحیه تناسلی استفاده شوند. در صورت بارداری یا شیردهی ، از پزشک متخصص زنان در کرج بپرسید که کدام محصولات برای استفاده بی‌خطر هستند. دستورالعمل‌ها را بخوانید تا بدانید دقیقا چطور باید از محصول استفاده کنید. اگر راه‌حل‌های موضعی مؤثر واقع نشدند، ممکن است داروی تجویزی نیز ضروری باشد.

حتی پس از درمان موفقیت آمیز، ممکن است چند تخم شپش سرسخت به موهای شما بچسبد. با استفاده از موچین، گرده‌های باقی مانده را بردارید. درمان‌های خانگی، مانند اصلاح و حمام آب گرم، برای درمان شپش شرمگاهی موثر نیستند. شپش می‌تواند به راحتی از آب و صابون معمولی زنده بماند. اگر چند نفر در خانواده شما به شپش شرمگاهی مبتلا شده‌اند، همه را همزمان درمان کنید. این کار به جلوگیری از عفونت مجدد کمک می‌کند.

همچنین باید خانه خود را ضد‌عفونی کنید. کل خانه را جاروبرقی بکشید و حمام را با محلول سفید‌کننده تمیز کنید. تمام حوله‌ها، ملافه‌ها و لباس‌ها را با آب داغ بشویید و با ماشین خشک کنید. اگر نمی‌توانید لباس خاصی را بشویید یا خشک کنید، آن را به مدت 72 ساعت در یک کیسه پلاستیکی دربسته ببندید.

درمان‌های قوی تر

اگر شپش از این تلاش‌ها جان سالم به در ببرد، ممکن است به داروی قوی‌تری نیاز داشته باشید. این محصولات عبارتند از:

• مالاتیون (Ovide): یک لوسیون موضعی که به مدت 8 تا 12 ساعت روی نواحی آسیب دیده می‌گذارید.
• ایورمکتین (استرومکتول): یک دوز دو قرصی است که به صورت خوراکی مصرف می‌کنید. ممکن است 10 روز بعد به دوز بعدی نیاز داشته باشید.
• لیندان: قوی‌ترین و سمی‌ترین محصول در میان داروهای رایج برای شپش شرمگاهی است.

اگر در دوران شیردهی یا بارداری هستید از این محصول برای نوزاد یا خودتان استفاده نکنید. برای شپش شرمگاهی در مژه‌ها، ممکن است بتوانید شپش‌ها را با موچین یا یک شانه جدا کنید. اما بهترین گزینه برای هجوم نزدیک چشم مراجعه به پزشک است. پزشک شما ممکن است داروی مخصوص شپش، مناسب برای ناحیه چشم را تجویز کند. از شامپوهای معمولی شپش دور چشم استفاده نکنید.

خارش ممکن است برای یک یا دو هفته ادامه یابد. در صورت مشاهده تورم، تغییر رنگ پوست یا تخلیه زخم‌ها، با پزشک خود تماس بگیرید.

چگونه از ابتلا به شپش تناسلی جلوگیری کنیم؟

برای جلوگیری از آلودگی به شپش شرمگاهی، باید از به اشتراک گذاشتن لباس، رخت‌خواب یا حوله با افرادی که شپش شرمگاهی دارند، خودداری کنید. همچنین تا زمان کامل و موفقیت آمیز شدن درمان باید از تماس جنسی خودداری شود. پس از تشخیص شپش شرمگاهی، باید به تمام شرکای جنسی فعلی و گذشته اطلاع دهید تا آنها نیز درمان شوند.