علائم افتادگی لگن

افتادگی لگن؛ علائم و راهکارهای درمانی

افتادگی لگن؛ علائم و راهکارهای درمانی

افتادگی لگن در خانم‌ها زمانی اتفاق می‌افتد، که عضلات و بافت‌هایی که از اندام‌های درون لگن (رحم، مثانه و راست روده) محافظت می‌کند، ضعیف شود. این شرایط منجر به آن می‌شود که یک یا چند عضو از لگن به داخل واژن راه پیدا کند یا به این قسمت فشار بیاورد.

خوشبختانه این عارضه در خانم‌ها توسط متخصص زنان و زایمان در کرج کاملا قابل درمان است. اگر اطلاع کافی در رابطه با این بیماری ندارید، در ادامه با ما همراه باشید تا هر آن چیزی را که لازم است در خصوص آن بدانید، برای شما ذکر کنیم.

منظور از افتادگی لگن چیست؟

عضلات و بافت‌های لگن از اندام‌های لگن پشتیبانی می‌کنند. اندام‌های لگن شامل مثانه، رحم و دهانه رحم، واژن و راست روده است. افتادگی لگن زمانی ایجاد می‌شود که عضلات و بافت‌های لگن دیگر نمی‌توانند از این اندام‌ها پشتیبانی کنند؛ چراکه، این عضلات و بافت‌ها ضعیف شده‌اند یا آسیب دیده‌اند.

افتادگی لگن منجر به اختلالاتی در کف لگن نیز می‌شود که این موارد به شرح زیر است:

  • بی اختیاری ادرار
  • بی اختیاری مدفوع
  • افتادگی اندام لگن

انواع افتادگی لگن

متداول‌ترین آنها به شرح زیر است:

افتادگی مثانه (سیستوسل)

این مورد متداول‌ترین نوع افتادگی لگن است، زمانی رخ می‌دهد که مثانه به داخل واژن به‌سمت پایین کشیده شود.

راهکارهایی برای درمان افتادگی لگن
افتادگی مثانه (سیستوسل)

رکتوسل

چنین عارضه‌ای زمانی ایجاد می‌شود که راست روده به داخل واژن می‌رود.

افتادگی رحم

این اتفاق زمانی ایجاد می‌شود که رحم به داخل واژن می‌رود یا کمی از واژن خارج می‌شود. افتادگی رحم گاهی با افتادگی روده کوچک (آنتروسل) همراه است.

افتادگی لگن چه علائمی دارد؟

فشار ناشی از افتادگی لگن می‌تواند باعث برجستگی در واژن شود، گاهی اوقات بیماران این برجستگی را به راحتی مشاهده و لمس می‌کنند. خانم‌هایی که دچار افتادگی لگن هستند، ممکن است هنگام فعالیت بدنی یا رابطه جنسی احساس فشار در واژن داشته باشند.

علائم دیگری که ناشی از این بیماری در افراد مشاهده می‌شود به شرح زیر است:

  • مشاهده یا احساس برآمدگی (به‌طور مثال رحم) از واژن
  • احساس فشار، ناراحتی، درد و پر بودن لگن
  • افزایش فشار لگن هنگام ایستادن یا سرفه کردن
  • بی اختیاری ادرار یا مشکلاتی هنگام دفع مدفوع

برخی از خانم‌ها اینگونه گزارش می‌کنند که علائم آنها در برخی از روزها، هنگام فعالیت بدنی یا پس از ایستادن طولانی مدت بدتر می‌شود.

عواملی که منجر به افتادگی لگن می‌شود

شایع‌ترین عواملی که منجر به افتادگی لگن می‌شود به شرح زیر است:

زایمان طبیعی

زایمان طبیعی می‌تواند منجر به کشیده شدن و فشار در لگن شود. اگر تجربه چندین زایمان طبیعی را داشته باشید، احتمال ایجاد چنین مشکلی افزایش خواهد یافت. اما، این نکته را در نظر داشته باشید که اگر زایمان سزارین انجام داده باشید یا حتی اگر بچه‌دار نباشید، احتمال افتادگی مثانه باز هم وجود خواهد داشت. اما در مورد اینکه آیا زایمان طبیعی بهتر است یا سزارین در مقالات گذشته صحبت شده است.

فشار طولانی مدت به شکم

فشار وارد شده به شکم می‌تواند ناشی از چاقی، سرفه مزمن یا فشار آوردن هنگام دفع مدفوع باشد.

افزایش سن

اختلالات کف لگن بیشتر در خانم‌های مسن، در خانم‌ها بالای ۶۰ سال چنین مشکلاتی مشاهده می‌شود.

تغییرات هورمونی در یائسگی

کاهش استروژن در یائسگی می‌تواند خطر ابتلا به افتادگی لگن را افزایش دهد.

سابقه خانوادگی

ژنتیک از دیگر مواردی است که احتمال این عارضه را در افراد افزایش می‌دهد. اگر خانواده و نزدیکان شما مبتلا به افتادگی لگن هستند، احتمال اینکه دچار شوید، بیشتر خواهد شد.

دلیل افتادگی لگن چیست؟
افتادگی لگن

افتادگی لگن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

زمانی که به پزشک مراجعه می‌کنید، ابتدا در خصوص علائم شما سوالاتی را خواهد پرسید و معاینه لگنی انجام می‌دهد. در طول معاینه ممکن است از شما خواسته شود که سرفه کنید تا متوجه عارضه‌هایی مانند نشت ادرار شود.

علاوه بر این ممکن است انجام آزمایش‌های دیگری را به شما توصیه کند تا متوجه شود که آیا می‌توانید هنگام رفتن به سرویس بهداشتی مثانه خود را کاملا تخلیه کنید یا خیر. اقدامات دیگری که برای تشخیص در نظر گرفته می‌شود:

  • استفاده از اشعه ایکس برای دستگاه ادراری
  • سی تی اسکن لگن
  • سونوگرافی از لگن
  • اسکن MRI از لگن

افتادگی لگن چگونه درمان می‌شود؟

درمان افتادگی لگن به عوامل مختلفی اعم از نوع افتادگی، علائم، سن، سایر مشکلات جسمی و فعالیت جسمی شما بستگی خواهد داشت. به طور کلی درمان‌هایی که برای بیماران در نظر گرفته می‌شود به شرح زیر است:

پساری

پساری وسیله‌ درمانی است که قابلیت جابه‌جایی دارد، از این وسیله برای محافظت و نگهداری از اندام‌های لگن در داخل واژن استفاده می‌کنند. پساری در شکل و اندازه‌های مختلفی وجود دارد، معمولا اولین درمانی که برای بیماران در نظر گرفته می‌شود، پساری است.

انواع مختلف پساری جهت درمان افتادگی و بی اختیاری ادرار موثر است.

فیزیوتراپی کف لگن

پزشک ممکن است تمرینات مناسب برای تقویت عضلات لگن را به شما نشان دهد یا شما را به فیزیوتراپیست ارجاع دهد تا تمریناتی برای تقویت عضلات لگن انجام گیرد.

درمان افتادگی لگن
فیزیوتراپی کف لگن

تغییر عادت غذایی

اگر به مشکلات روده مبتلا هستید، پزشک غذاهای حاوی فیبر را به شما پیشنهاد خواهد داد. مصرف فیبر می‌تواند به جلوگیری از یبوست و فشار هنگام دفع مدفوع جلوگیری کند.

جراحی

در حین جراحی پزشک ممکن است از بافت بدن یا با استفاده از بافت مصنوعی، افتادگی لگن را ترمیم کند و برای کف لگن تکیه گاهی ایجاد کند. این جراحی برای خانم‌هایی که رابطه جنسی فعالی دارند یا دچار افتادگی جدی رحم هستند، توصیه می‌شود. جراحی ممکن است از طریق واژن یا شکم انجام گیرد.

جراحی بستن واژن

با بستن دهانه واژن افتادگی لگن را درمان می‌کنند. این جراحی می‌تواند برای خانم‌هایی که قصد رابطه جنسی ندارند، گزینه مناسبی باشد.

آیا استفاده از مش برای ترمیم جلوگیری از افتادگی رحم بی خطر است؟

بافت مصنوعی یا مش که در عمل جراحی برای ترمیم افتادگی رحم مورد استفاده قرار می‌گیرد، خطری ندارد؛ اما از این بافت مصنوعی برای ترمیم، درمان از طریق واژن امکان‌پذیر نیست. اگر عمل جراحی شما با این بافت مصنوعی انجام شده است، در صورت مشاهده علائمی مانند خونریزی، ترشحات واژن، درد لگن یا درد در حین رابطه جنسی به پزشک خود حتما اطلاع دهید.

چگونه می‌توان از افتادگی لگن جلوگیری کرد؟

چند راهکار وجود دارد که احتمال افتادگی را در خانم‌ها کاهش می‌دهد، این راهکارها شامل موارد زیر است:

داشتن وزن متعادل؛

اگر دچار اضافه وزن هستید، باید به وزن متعادل دست یابید. خانم‌هایی که دچار اضافه وزن هستند، بیش از سایر افراد دچار اختلالاتی در کف لگن می‌شوند.

درمان افتادگی لگن چیست؟
جلوگیری از افتادگی لگن

مصرف غذاهای حاوی فیبر؛

فیبر به جلوگیری از یبوست و فشار هنگام دفع مدفوع کمک می‌کند. جلوگیری از یبوست خطر ایجاد بسیاری از اختلالات در کف لگن را کاهش می‌دهد.

ترک مصرف سیگار؛

سیگار کشیدن منجر به سرفه مزمن می‌شود که در نهایت عضلات کف لگن تحت فشار قرار خواهند گرفت.

برخی از موارد دیگر که در ایجاد افتادگی لگن موثرند و راهی برای جلوگیری از این موارد وجود ندارد، به شرح زیر است:

  • سابقه خانوادگی
  • افزایش سن
  • سابقه انجام عمل هیسترکتومی

ورزش برای افتادگی لگن در خانم‌ها

برای تقویت عضلات لگن و کاهش عارضه‌های ناشی از افتادگی لگن ۵ تمرین ورزشی را به شما پیشنهاد خواهیم داد:

۱. تمرین کگل

در این تمرین باید عضلات کف لگن خود را منقبض و شل کنید. اگر دچار علائمی مانند نشت ادرار در اثر عطسه، خندیدن و سرفه شده‌اید، تمرینات کگل را انجام دهید.

تنها کافی است این تمرین روی عضلات صحیح لگن انجام شود تا تاثیر مثبت آن را شاهد باشید. برای شناسایی این اندام کافی است هنگام ادرار کردن جریان ادرار را متوقف کنید، عضله‌ای که جریان ادرار را متوقف می‌کند، عضله مورد نظر برای انجام این تمرین است. این تمرین را باید سه ست ۱۰ تایی در طول روز انجام دهید.

۲. اسکوات

انجام حرکت اسکوات بزرگترین عضلات بدن را درگیر می‌کند. جهت انجام تمرین باید به نکات زیر توجه کنید:

  • ابتدا بایستید، پاهای خود را کمی بیشتر از عرض شانه باز کنید.
  • زانوهای خود را خم کنید و باسن خود را به سمت عقب ببرید، به گونه‌ای که می‌خواهید روی صندلی بنشینید.
  • تا زمانی که ران‌های شما موازی با زمین باشد، باید به‌سمت پایین بیایید.
  • سپس پاهای خود را صاف کنید و بایستید.
  • ۱۵ بار این تمرین را تکرار کنید.

۳. حرکت پل

اگر این تمرین به درستی انجام گیرد، برای تقویت عضلات کف لگن بسیار مفید و موثر خواهد بود.

  • روی زمین دراز بکشید، به گونه‌ای که کمر شما کاملا روی زمین قرار داشته باشد. زانوهای خود را ۹۰ درجه خم کنید. دستان خود را در دو طرف خود قرار دهید.
  • پاشنه پای خود را به زمین فشار دهید و باسن خود را از سطح زمین بلند کنید.
  • ۱ الی ۲ ثانیه هنگام بالا رفتن مکث کنید و سپس به حالت اولیه خود باز گردید.
  • ۱۰ الی ۱۵ بار این حرکت را در ۲ الی ۳ ست کامل انجام دهید و بین هر ست ۳۰ تا ۶۰ ثانیه مکث کنید.
علت افتادگی لگن
ورزش برای افتادگی لگن در خانم‌ها

۴. حرکت اسپلیت

  • به پشت بخوابید و زانوهای خود را خم کنید.
  • پس از آن به آرامی پاهای خود را باز کنید، در زاویه ۹۰ به سمت بالا ببرید.
  • زانوهای خود را حرکت دهید، به‌طوری که زانوهای شما به سمت بیرون حرکت کند. پاهای خود را باز و بسته کنید.
  • ۱۰ الی ۱۵ در سه ست این تمرین را انجام دهید.

۵. تمرین سگ پرنده (bird dog)

این تمرین به فعال شدن همه عضلات کمک می‌کند و منجر به درگیر شدن عضلات کف لگن می‌شود. جهت انجام این تمرین باید به نکات زیر توجه داشته باشید:

  • به حالت چهار دست و پا قرار بگیرید. پشت شما باید کاملا صاف باشد و همچنین نباید گردن خود را حین انجام تمرین تکان ندهید.
  • برای شروع حرکت باید دست و پای مخالف را به‌عنوان مثال پای چپ و دست راست را صاف کنید و بالا بیاورید. لگن و شانه همانند سر و گردن نباید هیچ حرکتی داشته باشد. در هر حرکت باید به مدت ۲ ثانیه به همان حالت نگه دارید.
  • سپس جهت ادامه انجام تمرین دست و پای دیگر را تمرین دهید.
  • این تمرین را در سه ست ۱۰ تایی انجام دهید.
رابطه جنسی در بارداری

نکات مهمی که در خصوص رابطه جنسی در بارداری نمی دانید

در مورد رابطه جنسی در بارداری

رابطه جنسی در بارداری یکی از دغدغه‌های مهم زوجین است. اغلب افراد تصور می‌کنند که ممکن است رابطه داشتن در این دوران برای آنها خطرات زیادی داشته باشد؛ اما، در حقیقت اینگونه نیست. اگر در بارداری شرایط مطلوبی به سر می‌برید، نگران رابطه جنسی در بارداری نباشید.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید رابطه جنسی در بارداری هم برای جنین و هم برای مادر مفید است. تحقیقات انجام شده در این زمینه نشان می‌دهد که رابطه در بارداری منجر به بهتر خوابیدن مادر، کاهش فشار خون در بارداری (تنظیم فشار خون) و حتی باعث بهبود خلق‌وخو خواهد شد. 

در این مقاله قصد داریم دغدغه‌های ذهنی والدین را در این باره برطرف کنیم و در خصوص هر آن چیز که لازم است، بدانید توضیحات لازم را بدهیم.

آیا رابطه جنسی در بارداری خطری ندارد؟

اگر بخواهیم به‌طور کلی به این سوال پاسخ دهیم باید بگوییم که رابطه در بارداری خطری ندارد. اما، بسیار مهم است که در این باره با پزشک خود مشورت داشته باشید. اگر سابقه سقط جنین دارید یا در معرض خطرات دیگری هستید، ممکن است پزشک توصیه‌های دیگری برای شما داشته باشد.

گاهی ممکن است در این مواقع پزشک صلاح بداند که زوجین در چند ماه اول از رابطه جنسی در بارداری خودداری کنند.

آیا رابطه جنسی در بارداری به جنین آسیب می‌رساند؟

اگر پزشک به شما اجازه رابطه در بارداری را داده است، نگران هیچ چیز نباشید. کیسه آمنیوتیک از کودک شما محافظت می‌کند و او را کاملا محفوظ نگه می‌دارد. 

اگر استرس زیادی در این باره دارید، باید این نکته را بدانید که جنین حین رابطه جنسی تحت تاثیر هیچ یک از مراحل رابطه قرار نخواهد گرفت. اگر پس از ارگاسم متوجه حرکات جنین شده‌اید، نگران نباشید این واکنش طبیعی به فعالیت رحم است.

متخصص زنان و زایمان علاوه بر مراقبت‌ها طی بارداری، اعمال زیبایی پس از بارداری را از جمله درمان ترک های شکم در بارداری و لابیاپلاستی با لیزر را با بهترین تجهیزات انجام می‌دهد.

نکات مهمی که در خصوص رابطه جنسی در بارداری نمی دانید
در خصوص رابطه جنسی در بارداری

با فواید رابطه جنسی در بارداری آشنا شوید

رابطه جنسی در بارداری می‌تواند فواید زیادی داشته باشد که در ادامه چند مورد از آنها را برای شما ذکر خواهیم کرد:

نزدیک‌تر شدن روابط زوجین؛

دوران بارداری یک دوره بسیار شیرین برای زوجین است. رابطه جنسی در این دوره می‌تواند در صمیمی‌تر و نزدیک‌تر شدن روابط زوجین نقش بسیار مهمی داشته باشد.

سلامت جسمی؛

رابطه جنسی در بارداری برای سلامت جسمی بسیار موثر است. در واقع یک رابطه ۳۰ دقیقه‌ای حدود ۵۰ کالری می‌سوزاند و فشار خون را نیز کاهش می‌دهد.

تسکین درد و ناراحتی؛

به‌دنبال ارگاسم، هورمون اکسی توسین ترشح می‌شود. اکسی توسین هورمونی است که آستانه تحمل درد را افزایش می‌شود و می‌تواند به رفع عارضه‌هایی مانند کمردرد در بارداری کمک کند.

بهبود خواب؛

رابطه جنسی علاوه بر اینکه منجر به آرامش شما می‌شود، باعث خواب بهتر شما هم خواهد شد.

روحیه بهتر در بارداری؛

حتی اگر در بارداری خود مشکلی ندارید و هیجان زده باشید، ممکن است برخی از هورمون‌های بارداری منجر به استرس و اضطراب در بارداری شود. پس از رابطه جنسی و ترشح هورمون اکسی توسین باعث شادی و رفع استرس در بارداری می‌شود.

کمک به روند بهبودی پس از زایمان.

از آنجایی که رابطه جنسی در بارداری به تقویت عضلات کف لگن کمک می‌کند، بر همین اساس بدن شما را برای زایمان بهتر و همچنین تسریع بهبودی پس از زایمان آماده می‌کند.

بهترین پوزیشن رابطه جنسی در بارداری

هر حالتی که برای رابطه در بارداری راحت هستید، هیچ مشکلی وجود نخواهد داشت. به‌طور کلی بهترین حالت‌هایی که برای بارداری مناسب است به شرح زیر است:

  • به پهلو دراز بکشید تا فشار و وزنی روی شکم شما قرار نگیرد، بهتر است یک بالشت را بین زانوهای خود قرار دهید، همسرتان باید در پشت شما قرار گیرد.
  • در حالت بعدی خانم باید روی شریک جنسی خود باشد، در این حالت به شکم فشاری وارد نمی‌شود و همچنین کنترل دخول و رابطه به دست خانم خواهد بود.
  • در حالت‌های مختلفی که خودتان تمایل دارید، رابطه جنسی را از پشت داشته باشید. می‌توانید به‌صورت چهار دست و پا باشید یا اینکه به‌صورت ایستاده به پشت بایستید و همسرتان پشت شما قرار بگیرد.
  • حالت دیگر به این صورت است که شریک جنسی شما روی شما قرار بگیرد؛ اما، نباید وزنی روی شما وارد کند. این نکته را به یاد داشته باشید پس از ماه چهارم این مدل برای رابطه جنسی مناسب نیست.
فواید رابطه جنسی در بارداری

آیا در بارداری میل جنسی تغییر می‌کند؟

تغییرات میل جنسی در هر فردی متفاوت است. گاهی برخی از خانم‌ها به‌دلیل افزایش سطح استروژن میل جنسی آنها در بارداری افزایش پیدا می‌کند. همچنین از طرفی افزایش جریان خون به سینه‌ها باعث حساسیت بیشتر می‌شود و ارگاسم را با شدت بیشتری به همراه خواهد داشت.

گاهی ممکن است برخی از خانم‌ها دچار کاهش میل جنسی شوند که کاملا طبیعی است، اگر علائمی مانند حالت تهوع، خستگی یا نفخ شکم دارید، بهتر است با همسر خود رابطه‌ای به‌صورت نوازش داشته باشید.

آیا رابطه جنسی باعث زایمان زودرس می‌شود؟

اگر متخصص زنان و زایمان در کرج شرایط شما را بررسی کند و از نظر جفت و سایر عوامل مشکلی نباشد، ارگاسم در خانم‌ها می‌تواند منجر به انقباضات رحم شود؛ اما، باعث زایمان زودرس نخواهد شد.

چگونگی عملکرد غده تیروئید در بارداری

تیروئید در بارداری را جدی بگیرید

اختلالات مرتبط با تیروئید در بارداری یکی از مشکلات مهمی است که باید در این دوره به آن توجه داشته باشید. تیروئید غده‌ای کوچک و پروانه‌ای شکل است، که در جلوی گردن وجود دارد و هورمون‌های تیروئید را تولید می‌کند.

هورمون‌های تیروئید به گونه‌ای هستند که در چگونگی مصرف انرژی شما نقش دارند. به همین جهت در نحوه عملکرد هر عضو از بدن شما به‌عنوان مثال ضربان قلب تاثیرگذار است.

گاهی ممکن است این غده بیش از حد یا کمتر از حد نرمال هورمون تولید کند. اگر هورمون زیادی تولید شود، به‌عنوان تیروئید پرکار شناخته شده و منجر به تسریع عملکرد بدن می‌شود.

تیروئید کم کار بالعکس است، سرعت عملکرد بدن را کاهش می‌دهد. اگر دچار این مشکل هستید، باید جهت درمان به پزشک مراجعه کنید تا با انجام آزمایش منظم بتوانید این بیماری را در بارداری کنترل کنید. 

پزشک زنان علاوه بر مراقبت‌های طی بارداری، اعمال زیبایی از جمله درمان ترک های پوستی پس زایمان و لابیاپلاستی با لیزر را نیز انجام می‌دهد. در ادامه هر آن چیزی را که لازم است خانم‌های باردار در خصوص اختلالات تیروئید بدانند، آورده‌ایم.

چرا عملکرد غده تیروئید در بارداری مهم است؟

هورمون‌های تیروئید جهت رشد مغز و سیستم عصبی جنین نقش بسیار مهمی دارد. در سه ماه اول بارداری جنین به هورمون تیروئید نیاز دارد، که از طریق جفت تامین می‌شود. حدود ۱۲ هفتگی، تیروئید جنین عملکرد خود را آغاز می‌کند.

دو هورمونی به نام گنادوتروپین (hcg) و استروژن که در بارداری وجود دارد، باعث افزایش میزان هورمون تیروئید در خون خانم‌های باردار می‌شود. تیروئید در خانم‌های سالم طی بارداری کمی بزرگ می‌شود؛ اما، در هر صورت می‌بایست شرایط شما توسط پزشک مورد بررسی قرار گیرد.

تشخیص این عارضه در بارداری کمی مشکل است؛ چراکه، تیروئید در بارداری به‌طور معمول بالاتر از حد عادی است و سایر علائم بارداری، تشخیص اختلال تیروئید را قطعا سخت خواهد کرد. به‌طور کلی پزشک با بررسی آزمایشات، کم کاری یا پرکاری تیروئید را تشخیص خواهد داد.

چگونگی عملکرد غده تیروئید در بارداری

تیروئید در بارداری باید چند باشد؟

میزان نرمالی که برای این هورمون در نظر گرفته شده به شرح زیر است:

  • در سه ماه اول بارداری باید میزان نرمال آن بین ۰.۱ تا ۲.۵ باشد.
  • در سه ماه دوم بارداری می‌بایست بین ۰.۲ تا ۳.۰ باشد.
  • در سه ماه سوم بارداری باید بین ۰.۳ تا ۳.۰ باشد.

آشنایی با علائم اختلال تیروئید

اختلالات تیروئید در بارداری می‌تواند به دو صورت پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید ایجاد شود که علائم هر یک از آنها را برای شما ذکر خواهیم کرد.

تیروئید پرکار:

  • افزایش ضربان قلب و ضربان‌های نامنظم
  • لرزش دستان
  • کاهش وزن یا عدم وزن طبیعی در بارداری

تیروئید کم کار:

  • خستگی شدید
  • مشکل داشتن در تمرکز کردن یا اختلال در حافظه
  • یبوست شدید
  • گرفتگی عضلات
  • عدم تحمل سرما
پرکای تیروئید
علت تیروئید در بارداری

علت تیروئید در بارداری چیست؟

علل بروز تیروئید کم کار و پرکار با یکدیگر متفاوت است که در ادامه هر یک از موارد را توضیح خواهیم داد:

پرکاری تیروئید در بارداری معمولا به‌دلیل بیماری «گریوز» ایجاد می‌شود، گریوز یک بیماری خود ایمنی است. با وجود این بیماری بدن شما آنتی بادی‌هایی تولید می‌کند که منجر به تولید بیش از حد هورمون تیروئید خواهد شد. در این مواقع است که غده تیروئید هورمون بیش از حدی تولید خواهد کرد.

کم کاری تیروئید در بارداری معمولا به‌دلیل بیماری «هاشیموتو» ایجاد می‌شود، هاشیموتو نیز یک اختلال خود ایمنی است. در این بیماری سیستم ایمنی بدن با تولید آنتی بادی به تیروئید حمله می‌کند و دچار آسیب‌دیدگی و التهاب می‌شود. در نهایت توانایی تولید هورمون‌های تیروئید کاهش خواهد یافت.

پرکاری تیروئید چه تاثیری بر مادر و جنین خواهد داشت؟

اگر پرکاری تیروئید در بارداری درمان نشود، می‌تواند اختلالاتی همچون موارد زیر را به‌همراه داشته باشد:

  • سقط جنین
  • تولد زودرس
  • وزن کم نوزاد هنگام تولد
  • مسمومیت بارداری
  • وخیم‌تر شدن علائم تیروئید
  • نارسایی احتقانی قلب
  • ضربان قلب سریع و به‌دنبال آن نارسایی قلب نوزاد
  • افزایش وزن کم
  • زودرنجی کودک

کم کاری تیروئید چه تاثیراتی بر مادر و جنین دارد؟

اگر کم کاری تیروئید در بارداری درمان نشود، می‌تواند مشکلاتی را ایجاد کند که به شرح زیر است:

  • مسمومیت بارداری
  • کم‌خونی
  • سقط جنین
  • وزن کم جنین هنگام تولید
  • مرده زایی
  • در مواقع نادر نارسایی احتقانی قلب

این علائم در اغلب مواقع در کم کاری تیروئید شدید رخ می‌دهد.

همچنین نکته دیگری که در این رابطه وجود دارد این است که هورمون‌های تیروئید می‌توانند بر رشد مغز و سیستم عصبی کودک تاثیرگذار باشند، به همین جهت اگر این اختلال در بارداری درمان نشود، می‌تواند منجر به ضریب هوشی پایین در کودکان شود و مشکلاتی را در رشد طبیعی او ایجاد کند.

تاثیرات کم کاری تیروئید

پزشک کم کاری و پرکاری تیروئید را در بارداری چگونه تشخیص می‌دهد

پرکاری تیروئید:

پزشک علائم بیماری را بررسی کرده و در صورت لزوم آزمایش خون را از بیماری در خواست می‌کند. با بررسی آنتی بادی خون متوجه خواهد شد که بیماری گریوز منجر به پرکاری تیروئید شده است.

کم کاری تیروئید:

در کم کاری تیروئید نیز به همین صورت است، ابتدا علائم بیماری مورد بررسی قرار می‌گیرد و متخصص زنان و زایمان در کرج با بررسی آزمایش خون و آنتی بادی، بیماری هاشیموتو و به‌دنبال آن کم کاری تیروئید در بارداری را مشاهده خواهد کرد.

پرکاری تیروئید در بارداری چگونه درمان می‌شود؟

اگر پرکاری تیروئید در بارداری به‎صورت خفیف باشد، معمولا نیازی به درمان ندارد. در پرکاری تیروئید شدید در بارداری، نیاز به تجویز داروهای ضد تیروئید از سوی پزشک است تا غده تیروئید هورمون کمتری تولید کند. در واقع این روش درمانی از ورود هورمون تیروئید به جریان خون کودک جلوگیری می‌کند.

کم کاری تیروئید در بارداری چگونه درمان می‌شود؟

جهت درمان کم کاری تیروئید در بارداری معمولا جایگزینی هورمون را برای بیمار در نظر می‌گیرند. معمولا داروی T4 برای بیمار تجویز می‌شود. این دارو در واقع هورمونی است که باید غده تیروئید در حالت عادی تولید کند.

داروی لووتیروکسین برای جنین خطری ندارد و تا زمانی که کودک نتواند هورمون تیروئید خود را تولید کند، مصرف این دارو بسیار مهم است. به این نکته توجه داشته باشید که خانم‌هایی که تیروئید کم کار خفیف دارند و بدون علائم هستند، معمولا نیازی به درمان ندارند.

درمان تیروئید در بارداری
کم کاری تیروئید در بارداری

رژیم غذایی کم کاری تیروئید در بارداری

جنین تا ۱۰ الی ۱۲ هفتگی، از نظر تولید هورمون تیروئید کاملا به مادر وابسته است، علاوه برای اینکه پزشک در این مواقع دارو برای بیماران تجویز می‌کند، مادران باردار باید به رژیم غذایی خود نیز توجه داشته باشند:

وعده‎های غذایی سالم و به‌موقع بخورید؛

غذاهای سالم خانگی را به جای غذاهای فراوری شده انتخاب کنید. جهت تنظیم متابولیسم بدن بسیار مهم است که به موقع غذا بخورید.

سبزیجات و غلات کامل مصرف کنید؛

سبزیجاتی برگ‌دار مانند اسفناج، شنبلیله و کاهو منبع خوبی از منیزیم هستند و برای تیروئید بسیار مفیدند. این موارد نام برده شده را باید در رژیم غذایی روزانه خود داشته باشید.

کم کاری تیروئید علائمی مانند یبوست را به‌همراه دارد که این وضعیت در بارداری تشدید می‌شود. اگر رژیم غذایی غنی از غلات کامل داشته باشید، به برطرف کردن این مشکل کمک خواهد کرد.

از مغزیجات و انواع توت‌ها استفاده کنید؛

به‌طور مثال بادام هندی، گردو و بادام منبعی خوبی از منیزیم و پروتئین هستند که به تقویت عملکرد غده تیروئید کمک می‌کند. همچنین انواع توت‌هایی مانند توت فرنگی سرشار از آنتی اکسیدان است و به تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می‌کند.

ویتامین D مصرف کنید؛

ضعیف شدن استخوان‌ها یکی از علائم کم کاری تیروئید است، به همین جهت می‌بایست به اندازه کافی ویتامین D مصرف کنید. غذاهای غنی از این ویتامین D و کلسیم می‌تواند به جلوگیری از ضعیف شدن استخوان‌ها کمک کند.

از مواد غذایی مضر برای تیروئید کم کار خودداری کنید.

برخی مواد غذایی مانند کلم بروکلی می‌تواند عملکرد تیروئید را تحت تاثیر قرار دهد. در صورتی که دچار کمبود نیز ید هستید باید از مصرف سویا خودداری کنید.

تیروئید در بارداری
رژیم غذایی مناسب برای تیروئید در بارداری

رژیم غذایی مناسب برای پرکاری تیروئید در بارداری

سطح هورمون می‌بایست به‌طور منظم توسط پزشک کنترل شود. در ادامه چند نکته در رابطه با رژیم غذایی برای شما ذکر خواهیم کرد.

بیشتر سبزیجات چلیپایی مصرف کنید؛

به سبزیجاتی مثل کلم بروکلی، گل کلم و کلم قمری که شکل ظاهری آنها مانند چلیپا یا صلیب است، سبزیجات چلیپایی می‌گویند. مصرف سبزیجاتی مانند کلم بروکلی و گل کلم می‌تواند به کاهش تولید هورمون‌های تیروئید در بدن کمک کند.

به مصرف روی توجه داشته باشید؛

تیروئید پرکار می‌تواند روی را در بدن شما از بین ببرد. این روند تقسیم سلول، رشد و تجزیه کربوهیدرات‌ها را مختل می‌کند. غذاهای غنی از پروتئین منبع خوبی از روی هستند.

غذاهای غنی از ید را مصرف نکنید؛

ید منجر به افزایش غدد تیروئید می‌شود و باید با احتیاط مصرف کنید.

گوشت بدون چربی مصرف کنید.

گوشت قرمز کمتر مصرف کرده و سعی کنید بیشتر گوشت بدون چربی بخورید.

مواد غذایی مضر برای افرادی که فیبروم رحمی دارند

مواد غذایی مضر برای افرادی که فیبروم رحمی دارند

فیبروم رحمی

سبک زندگی و رژیم غذایی هر فرد رابطه مستقیمی با سلامت او در طول زندگی دارد. به همین جهت به همه بیماران، پیشنهاد می‌شود در رژیم غذایی خود تغییراتی ایجاد کنند. نباید تصور کرد که تنها با مصرف دارو می‌توان مشکل ایجاد شده را درمان کرد.

تغذیه سالم یا ناسالم رابطه مستقیمی با سلامتی هر فرد دارد. به همین جهت مواد غذایی مضری که منجر به بدتر شدن شرایط بیماری فیبروم رحمی می‌شود را در ادامه معرفی می‌کنیم تا از مصرف آنها خودداری کنید.

گوشت‌های فراوری شده

مصرف گوشت‌های فراوری شده می‌تواند با بسیاری از بیماری‌ها رابطه مستقیمی داشته باشد. در واقع افرادی که گوشت فراوری شده مصرف می‌کنند، سبک زندگی ناسالمی دارند.

منظور از گوشت‌های فراوری شده محصولاتی مانند سوسیس، کالباس، کنسرو‌های گوشت و غیره است. افرادی که دچار این مشکل هستند مصرف غذاهای پرچرب می‌تواند منجر به التهاب شود و علائم را بدتر کند. علاوه بر این گوشت‎های فراوری شده حاوی مواد شیمیایی است که قطعا برای خانم‌هایی که دچار فیبروم هستند، مضر خواهد بود.

جهت مصرف گوشت بهتر است نوع ارگانیک آن را برای مصرف کنید.

مواد غذایی مناسب برای افرادی که فیبروم رحمی
گوشت‌های فراوری شده

شکر و کربوهیدرات‌های تصفیه شده

کسانی که قصد کاهش وزن دارند خوب می‌دانند شکر و کربوهیدرات از موارد مهم و اصلی است که باید از لیست غذایی حذف شود. این موارد می‌تواند در قند خون تاثیر بگذارد و منجر به رشد فیبروم‌ها‌ شود.

برای جایگزینی این موارد باید غلات سبوس‌دار و مواردی که قند طبیعی دارند، مصرف کنید. رعایت این نکات علاوه بر اینکه در تسریع روند بهبودی موثر است، به سلامتی عمومی شما نیز کمک خواهد کرد. این دسته از مواد غذایی را باید از رژیم غذایی خود حذف کنید:

  • قند
  • گلوکز
  • دکستروز
  • مالتوز
  • نان سفید، برنج، ماکارونی و آرد
  • نوشابه و نوشیدنی‌های شیرین
  • آب میوه
  • چیپس
  • و…

الکل

مصرف بیش از حد الکل می‌تواند در عملکرد کبد تاثیرگذار باشد. در حقیقت کبد در تعادل هورمون‌ها نقش اساسی دارد و زمانی که در حال از بین بردن اثرات الکل و کافئین است، اختلال در نقش اصلی آن بروز خواهد کرد.

در عوض باید به نکات زیر جهت مصرف مواد غذایی و سبک زندگی سالم توجه داشته باشید:

میوه و سبزیجات تازه مصرف کنید؛

خوردن سبزیجاتی مانند کلم بروکلی و گوجه فرنگی یا میوه‌ای مانند سیب می‌تواند خطر ابتلا به فیبروم رحم را کاهش دهد.

استرس خود را کنترل کنید؛

تحقیقاتی که در این زمینه انجام شده است، نشان می‌دهد که استرس می‌تواند در ایجاد این عارضه موثر باشد. تکنیک‌هایی از جمله انجام تمرینات یوگا، ماساژ و تای چی جهت کنترل استرس تاثیرگذار است.

فیبروم رحمی چیست؟
کنترل استرس

فشارخون خود را کنترل کنید؛

محققان متوجه رابطه بین افزایش فشار خون بالا و فیبروم شده‌اند، به همین جهت توصیه می‌شود با تغییر سبک زندگی و تغییر رژیم غذایی فشار خون را کنترل کنید.

قبل از مصرف مکمل با پزشک مشورت داشته باشید.

در برخی از تحقیقات نشان داده شده است مصرف مکمل‌هایی مانند ویتامین D می‌تواند در کاهش خطر ابتلا به فیبروم رحمی موثر باشد.

کلام آخر

داشتن یک رژیم غذایی سالم و وزن متعادل نه تنها برای رفع فیبروم بلکه برای سلامت عمومی شما بسیار مهم است. اگر دچار این مشکل هستید، مهم‌ترین اقدام تغییر رژیم غذایی است. در خصوص داشتن بهترین رژیم بهتر است در این باره با پزشک متخصص زنان مشورت داشته باشید.

متخصص زنان و زایمان در کرج؛ دکتر ملیحه قدس روحانی با توجه به شرایطی که دارید، بهترین درمان را برای شما در نظر خواهد گرفت. پزشک علاوه بر درمان مشکلات مرتبط به زنان قادر به انجام اعمال زیبایی مانند جوانسازی واژن با تکنیک RF است.

به تغذیه در یائسگی توجه داشته باشید

تغذیه در یائسگی

تغذیه در یائسگی بسیار مهم است؛ چراکه دوره یائسگی در خانم‌ها با علائمی همراه است که می‌تواند آزاردهنده باشد؛ اما، با تغذیه در این دوره می‌توانید علائم را تا حد زیادی کنترل کنید. همچنین اگر به تغذیه خود قبل از یائسگی توجه کنید، می‌توانید از برخی عارضه‌های ناشی از یائسگی جلوگیری کنید یا علائم را کاهش دهید.

رژیم غذایی صحیح در یائسگی

در یائسگی باید غذاهای متنوعی مصرف کنید تا تمام مواد مغذی مورد نیاز بدن تامین شود، از آنجایی که اغلب خانم‌ها دچار کمبود کلسیم و آهن هستند باید به نکات زیر توجه داشته باشند:

به اندازه کافی غذاهای حاوی کلسیم مصرف کنید؛

باید به‌صورت روزانه دو تا چهار وعده لبنیات و غذاهای غنی از کلسیم را در رژیم غذایی خود داشته باشید. کلسیم در لبنیات، ماهی‌ها (مانند ساردین و قزل آلا)، کلم بروکلی و حبوبات وجود دارد. به‌طور کلی توصیه می‌شود که ۱۲۰۰ میلی گرم کلسیم را به‌صورت روزانه مصرف کنید.

تغذیه در یائسگی چگونه است؟
تغذیه در یائسگی

غذاهای سرشار از آهن مصرف کنید؛

حداقل سه وعده غذایی سرشار از آهن در رژیم غذایی روزانه خود داشته باشید. آهن در مواد غذایی اعم از:

  • گوشت قرمز بدون چربی
  • مرغ
  • تخم‌مرغ
  • ماهی
  • سبزیجات سبز رنگ
  • آجیل و غلات 

وجود دارد. توصیه می‌شود که خانم‌های میانسال روزانه حدود ۸ میلی گرم آهن مصرف کنند.

فیبر را در رژیم غذایی خود جای دهید؛

مواد غذایی مانند غلات کامل، ماکارونی، برنج، میوه‌های تازه و سبزیجات حاوی فیبر هستند. اغلب خانم‌ها در میانسالی نیاز به حدود ۲۱ گرم فیبر نیاز دارند.

میوه و سبزیجات بخورید؛

باید روزانه حداقل ۱ تا ۱.۵ فنجان میوه و به اندازه ۲ فنجان سبزیجات به‌صورت روزانه مصرف کنید.

مقدار زیادی آب بنوشید؛

یک قاعده کلی وجود دارد که باید روزانه ۸ لیوان آب بنوشید.

از مصرف چربی تا حد امکان خودداری کنید؛

چربی باید حداکثر ۲۵ درصد از رژیم غذایی شما را تشکیل دهد. چربی‌های اشباع منجر به افزایش کلسترول می‌شوند و خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد.

تغذیه در یائسگی چیست
از مصرف چربی تا حد امکان خودداری کنید

از شکر و نمک به اندازه استفاده کنید؛

مصرف بیش از حد سدیم در رژیم غذایی منجر به افزایش فشار خون می‌شود، همچنین مصرف بیش از اندازه شکر می‌تواند با سندرم متابولیک همراه باشد که منجر به گرگرفتگی در خانم‌ها خواهد شد. به همین جهت توصیه می‌شود به اندازه شکر و نمک مصرف کنید. 

الکل مصرف نکنید.

اگر عادت به نوشیدنی‌های حاوی الکل دارید باید این عادت را ترک کنید.

غذاهایی که می‌تواند به رفع علائم یائسگی کمک کند

غذاهای گیاهی که حاوی ایزوفلاون یا استروژن‌های گیاهی هستند مانند استروژن در بدن عمل می‌کنند اما به شکل ضعیف‌تر. به همین جهت سویا منجر به تسکین علائم یائسگی می‌شود.

همچنین ممکن است در کاهش کلسترول موثر باشد، کاهش کلسترول نیز در تسکین گرگرفتگی و تعریق شبانه موثر است. ایزوفلاون در مواد غذایی مانند شیر سویا وجود دارد.

مواردی که نباید طی یائسگی مصرف کنید

اگر در یائسگی دچار علائمی مانند گرگرفتگی شده‌اید، با پرهیز از مصرف برخی مواد غذایی و نوشیدنی‌های محرک کافئین و الکل، همچنین مواد غذایی پر ادویه می‌توانید این علائم را کنترل کنید.

مکمل‌های مورد نیاز پس از یائسگی

از آنجایی که کمبود استروژن پس از یائسگی با پوکی استخوان رابطه مستقیمی دارد، مصرف برخی از مکمل‌ها می‌تواند از بروز بیماری جلوگیری کند:

کلسیم

قبل مصرف مکمل کلسیم توصیه می‌شود، ابتدا با متخصص زنان و زایمان در کرج مشورت کنید. چراکه، مصرف بیش از اندازه کلسیم ممکن است عارضه‌هایی را به همراه داشته باشد.

تغذیه در یائسگی
مکمل‌های مورد نیاز پس از یائسگی

ویتامین D

بدن جهت جذب کلسیم به ویتامین D نیاز دارد. خانم‌هایی که بین سنین ۵۱ تا ۷۰ سال هستند، باید ۶۰۰ IU  و خانم‌های بالای ۷۰ سال باید ۸۰۰ IU روزانه مصرف کنند.

بیش از ۴۰۰۰ واحد روزانه ویتامین D توصیه نمی‌شود؛ زیرا باعث آسیب رسیدن به کلیه‌ها می‌شود و استخوان‌ها را ضعیف می‌کند.

دکتر ملیحه قدس روحانی علاوه بر کنترل علائم بیماری‌های زنان، اقدامات زیبایی و درمانی را با RF انجام می‌دهد که می‌تواند به رفع خشکی و علائم یائسگی مانند سوزش و خارش در دوران یائسگی کمک کند.

کلام آخر

یائسگی منجر به تغییراتی در متابولیسم، کاهش تراکم استخوان و افزایش خطر بیماری‌های قلبی می‌شود. علاوه بر این اغلب خانم‌های یائسه علائمی مانند گرگرفتگی و اختلال در خواب را شاهد هستند.

با رژیم غذایی صحیح اعم از مصرف میوه‌ها، سبزیجات، غلات کامل، پروتئین و محصولات لبنی می‌توان علائم یائسگی را کاهش داد. همچنین فیتواستروژن‌ها و چربی‌های مفید مانند اسیدهای چرب امگا ۳ ماهی کمک‌کننده خواهند بود.

ممکن است لازم باشد با توجه به علائمی که دارید مصرف قند، کربوهیدارات‌های فراوری شده، الکل، کافئین و غذاهای پر از ادویه را محدود کنید. اگر به این نکات ساده توجه داشته باشید، می‌توانید تا حد زیادی از علائم ناشی از یائسگی کنترل یا جلوگیری کنید.

علائم یائسگی

۳۳ علائم یائسگی که خانم‌ها باید بدانند

همه خانم‌ها علائم یائسگی یکسانی را تجربه نمی‌کنند، در واقع هر فرد علائم متفاوتی نسبت به فرد دیگر دارد، گاهی حتی برخی از افراد هیچ علائمی ندارد. پس از تحقیقاتی که در رابطه با یائسگی انجام شده است، محققین متوجه شده‌اند که این دوره از زندگی خانم‌ها علائم بسیاری زیادی دارند که با دانستن آنها می‌توانید به راحتی متوجه یائسگی خود بشوید. به‌طور کلی تحقیقات نشان داده‌اند که یائسگی منجر به تغییراتی همچون موارد زیر می‌شود:

۱. گرگرفتگی

منظور از گرگرفتگی افزایش ناگهانی دمای بدن است. این علائم در ۷۵ درصد از خانم‌ها رخ می‌دهد و خوشبختانه گرگرفتگی ناشی از یائسگی درمان‌های زیادی دارد. در این مواقع باید با مراجعه به متخصص زنان و زایمان در کرج به دنبال راهکاری برای درمان وضعیت فعلی خود باشید.

۲. تعریق شبانه

مواقعی که خواب هستید، ممکن است ناگهان با وضعیتی که کاملا عرق کرده‌اید از خواب بیدار شوید تا حدی که ممکن است نیاز باشد که ملافه یا لباس خود را عوض کنید. این اختلال احتمالا به‌دلیل تغییرات ایجاد شده در هورمون‌هاست.

۳. پریودهای نامنظم

هنگامی که در دوره قبل از یائسگی باشید، پریودهای نامنظم را تجربه می‌کنید. گاهی ممکن است بسیار شدید و گاهی بسیار کمتر از حالت عادی باشد. در برخی از مواقع خانم‌ها دوره قاعدگی به‌طور کلی متوقف می‌شود.

۴. تغییرات خلق و خو

یک سوم خانم‌ها دچار تغییرات رفتاری می‌شوند. این تغییر نه تنها خود فرد را بلکه اطرافیان را نیز دچار مشکل می‌کند. 

۵. خشکی واژن

با کاهش سطح استروژن ممکن است احساس خارش و خشکی در حین رابطه جنسی داشته باشید. در واقع با کمبود سطح استروژن واژن دچار سوزش خواهد شد. استروژن موضعی و جوانسازی واژن با RF می‌تواند کارساز باشد.

۶. کاهش میل جنسی

هنگامی که سطح استروژن و تستوسترون در یائسگی کاهش پیدا می‌کند، ممکن است منجر به کاهش میل جنسی شود.

۷. سردرد

تغییرات هورمونی گاهی منجر به سردرد در خانم‌ها می‌شود. از طرفی امکان دارد خانم‌هایی که به‌دلیل قاعدگی دچار سردرد می‌شوند، پس از یائسگی مشکل‌شان برطرف شود.

۸. احساس درد سینه

تغییراتی که در سطح استروژن و پروژسترون ایجاد می‌شود می‌تواند سینه‌ها را تحت تاثیر قرار دهد و منجر به درد شود.

۹. سوزش دهان

سندرم سوزش دهان (BMS) به گونه‌ای است که بر زبان، داخل دهان و لب تاثیر می‌گذارد. علائم این بیماری شامل سوزش، گزگز یا سوزن سوزن شدن است. مطالعاتی که در این زمینه انجام شده است، نشان می‌دهد که ۱۸ تا ۳۳ درصد از خانم‌های یائسه دچار این بیماری می‌شوند. عدم تعادل هورمون در ایجاد این بیماری بی‌تاثیر نیست.

۱۰. درد مفاصل

کاهش استروژن منجر به کاهش انعطاف‌پذیری مفاصل می‌شود و در نهایت التهاب نیز افزایش پیدا می‌کند.

۱۱. مشکلات گوارشی

تغییرات هورمونی می‌تواند منجر به علائم گوارشی شود که شامل موارد زیر است:

  • سوء هاضمه
  • نفخ شکم
  • یبوست
  • اسهال

در صورت بروز چنین علائمی بهتر است به پزشک مراجعه کنید؛ چراکه، امکان دارد این علائم مربوط به یائسگی نباشد و باید بررسی‌های دیگر برای تشخیص صورت گیرد.

۱۲. تنش عضلانی

درد و تنش‌های عضلانی در این دوره افزایش پیدا می‌کند.

۱۳. مشکلات مربوط به لثه

آمارها نشان می‌دهد که حدود یک سوم از خانم‎ها دچار مشکلاتی در لثه‌های خود می‌شوند.

۱۴. سوزن سوزن شدن

سوزن سوزن شدن در اثر بالا و پایین رفتن سطح استروژن در یائسگی ایجاد می‌شود. این علائم سیستم عصبی مرکزی را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

۱۵. خارش پوست

مطالعاتی که در این باره انجام شده است، نشان می‌دهد که پوست خانم‌ها پس از یائسگی نازک و شکننده می‌شود. در این دوره کلاژن تحت تاثیر قرار می‌گیرد و خانم‌ها را مستعد چین و چروک خواهد کرد.

۱۶. خستگی

خستگی در این دوره بسیار شایع است، هورمون‌های پروژسترون، استروژن، تیروئید و غده فوق کلیه در انرژی بدن نقش مهمی دارد. زمانی که در این موارد نام برده شده خللی وارد شود خانم‌ها احساس خستگی می‌کنند.

۱۷. اختلال در خواب

یائسگی منجر به چالش‌های زیادی در خانم‌ها می‌شود. در واقع علائم وازوموتور، تغییرات رفتاری، نیاز به مکرر به سرویس بهداشتی و… می‌تواند منجر به مختل شدن خواب شود.

۱۸. ریزش مو

این حالت را می‌توانید هنگامی که موهای خود را می‌بندید متوجه کمتر شدن موهای خود در شقیقه‌ها شوید. با انجام آزمایش خون آندروژن بررسی می‌شود که افزایش آندروژن می‌تواند به‌دلیل یائسگی، مصرف قرص‌های ضد بارداری یا سندرم تخمدان پلی کیستیک باشد.

۱۹. اختلال در حافظه

گاهی برخی از خانم‌ها در این دوره بسیار تلاش می‌کنند که جمله‌ای یا کلمه‌ای را به یاد بیاورند. این مورد می‌تواند به‌دلیل تغییرات استروژن باشد.

۲۰. عدم تمرکز

عدم تمرکز و مشکل هنگام به یاد آوردن هر موضوعی از موارد شایع در بین خانم‌های یائسه است، معمولا جایگزینی هورمون (HRT) راهکار خوبی جهت درمان است.

۲۱. اضطراب

احساس اضطراب و تنش در یائسگی طبیعی است. به‌طور کلی استرس و اضطراب می‌تواند به‌دلیل تغییرات هورمونی ایجاد شود. جهت کنترل این شرایط حتما باید با پزشک مشورت داشته باشید.

اضطراب

۲۲. افزایش وزن

اغلب خانم‌ها در یائسگی دچار اضافه وزن می‌شوند. اضافه وزن در یائسگی می‌تواند با کاهش سطح استروژن، کم خوابی و کاهش توده عضلانی در خانم‌ها مرتبط باشد.

۲۳. سرگیجه

از آنجایی که در میزان هورمون‌های زنانه استروژن و پروژسترون تغییراتی ایجاد می‌شود، در گردش خون و رگ‌های خونی نیز تاثیر می‌گذارد. تغییرات ناشی از فشار خون می‌تواند منجر به سرگیجه شود.

۲۴. نفخ شکم

در ابتدای شروع دوره یائسگی نفخ در خانم‌ها ایجاد می‌شود که با گذشت زمان این نشانه برطرف خواهد شد. این حالت به‌دلیل آنکه استروژن در بدن منجر به حفظ آب می‌شود، رخ می‌دهد. اگر به‌طور مداوم دچار نفخ شکم هستید، حتما با پزشک در میان بگذارید.

۲۵. بی اختیاری استرسی ادرار

با افزایش سن احتمال اینکه نشت ادرار داشته باشید و هر لحظه نیاز فوری به ادرار کردن داشته باشید، بیشتر می‌شود. HRT یا درمان جایگزینی هورمون می‌تواند در کاهش علائم موثر عمل کند.RF یکی از درمان های بسیار موثر و نوین این مشکل است.

۲۶. ناخن‌های شکننده

کاهش سطح استروژن و کمبود آب باعث شکنندگی ناخن‌ها می‌شود.

۲۷. آلرژی

بسیاری از افراد در یائسگی دچار آلرژی می‌شوند. با کاهش سطح استروژن، سیستم عصبی تحت تاثیر قرار می‌گیرد و منجر به تولید بیشتر هیستامین خواهد شد. هیستامین ماده شیمیایی قدرتمندی است که منجر به ایجاد علائم آلرژی ناشی از برخی عوامل مانند گرد و غبار، حیوانات خانگی، مواد شیمیایی و… می‌شود.

۲۸. ضربان قلب نامنظم

گاهی برخی از خانم‌ها در یائسگی دچار ضربان قلب نامنظم هستند، که این مشکل از تغییر هورمون ناشی می‌شود. همچنین نکته دیگری که در این باره وجود دارد این است که گرگرفتگی نیز می‌تواند منجر به تپش قلب نامنظم شود.

۲۹. تغییر بوی بدن

با تغییرات هورمون، بوی بدن نیز تغییر می‌کند. بسیاری از خانم‌ها اینگونه گزارش می‌کنند که طی بارداری یا حتی در قاعدگی بوی بدن‌شان تغییر می‌کند. بر همین اساس جای تعجبی ندارد اگر در یائسگی خانم‌ها دچار تغییراتی در بوی بدن خود شوند.

۳۰. زود رنج بودن

معمولاً خانم‌ها در طی یائسگی احساس کوفتگی و خستگی می‌کنند، این موارد می‌تواند در زودرنج بودن آنها موثر باشد.

۳۱. افسردگی

افسردگی بیشتر در یائسگی به سراغ خانم‌ها می‌آید. مشاهدات اینگونه بوده است که خانم‌های یائسه نسبت افراد زیر ۴۵ سال بیشتر دچار افسردگی می‌شوند.

۳۲. پانیک

زمانی که علائمی مانند افسردگی، تپش قلب و گرگرفتگی در فردی ایجاد شود، جای تعجبی ندارد که فرد دچار وحشت زدگی یا پانیک می‌شود. در صورتی که چنین احساسی داشتید، حتما با پزشک مراجعه کنید.

۳۳. پوکی استخوان

خطر پوکی استخوان پس از یائسگی افزایش پیدا می‌کند. خوشبختانه با رعایت نکات مربوط به پیشگیری مانند انجام تمرینات ورزشی می‌توان از این عارضه تا حد زیادی جلوگیری کرد.

حاملگی خارج از رحم

حاملگی خارج از رحم

علت حاملگی خارج از رحم

اگر به مراقبت‌های طی بارداری توجه داشته باشید، می‌توانید بسیاری از مشکلات احتمالی اعم از حاملگی خارج از رحم را به موقع تشخیص دهید. 

بارداری خارج از رحم به این صورت است که تخمک بارور شده به جای آنکه در پوشش داخلی رحم کاشته شود، در بخشی به غیر از پوشش داخلی رحم قرار می‌گیرد. اینگونه اختلال در روند بارداری می‌تواند عارضه‌های زیادی را برای مادر داشته باشد.

به خانم‌ها توصیه می‌شود که قبل از اقدام به بارداری یا به محض اینکه متوجه بارداری خود شدند به متخصص زنان جهت مراقبت‌های طی بارداری مراجعه کنند.

متخصص زنان علاوه بر اقدامات درمانی و مراقبت‌های طی بارداری، اعمال زیبایی از جمله لابیاپلاستی با لیزر، تزریق چربی به واژن و.. را نیز انجام می‌دهد.

در ادامه هر آن چیزی را که لازم است در خصوص این عارضه در بارداری بدانید، برای شما ذکر خواهیم کرد.

حاملگی خارج از رحم چیست؟

از لقاح تا زمان زایمان باید مراحل به درستی طی شود. یکی از مراحل مهم زمانی است که تخمک بارور شده به داخل رحم حرکت می‌کند. زمانی که تخمک بارور شده در داخل رحم قرار نگیرد، منجر به بارداری خارج از رحم خواهد شد.

تخمک بارور شده ممکن است در لوله رحم، حفره لگن یا شکم و دهانه رحم متصل شود. شایع‌ترین محل حاملگی خارج از رحم در لوله‌های رحمی است. هنگامی که خانم برای آزمایش بارداری اقدام می‌کند، آزمایش نتیجه مثبت را نشان می‌دهد، در واقع بارداری خارج از رحم مشخص نخواهد شد.

به‌طور کلی بارداری خارج از رحم، حاملگی موفقی نخواهد بود، در حقیقت تخمک بارور شده نمی‌تواند در قسمتی غیر از رحم رشد کند. اگر این عارضه به موقع تشخیص داده شود، عوارض ناشی از بارداری‌های خارج از رحم به شدت کاهش پیدا خواهد کرد.

همچنین احتمال بارداری سالم و موفقیت‌آمیز در آینده نیز بیشتر خواهد شد.

درمان حاملگی خارج از رحم
حاملگی خارج از رحم

علت حاملگی خارج از رحم

علت دقیق حاملگی خارج از رحم مشخص نیست. در برخی از مواقع شرایط زیر می‌تواند با بارداری خارج از رحم مرتبط باشد:

  • سابقه جراحی و بستن لوله‌ها
  • سابقه بارداری خارج از رحم
  • سابقه بیماری التهابی لگن
  • داشتن IUD
  • ناباروری و IVF
  • استعمال دخانیات
  • سابقه سقط جنین
  • ناهنجاری‌های ژنتیک

چه افرادی در معرض خطر ابتلا به بارداری خارج از رحمی قرار دارند؟

در تمامی خانم‌هایی که قصد بارداری دارند، احتمال خطر بارداری خارج از رحم وجود خواهد داشت. اما، برخی از عوامل می‌تواند خطر ابتلا را افزایش دهد که به شرح زیر است:

  • خانم بالای ۳۵ سال
  • سابقه جراحی لگن، سقط جنین متعدد و جراحی شکم
  • سابقه بیماری التهابی لگن (PID)
  • سابقه آندومتریوز
  • افراد سیگاری
  • استفاده از IUD
  • بارداری با کمک دارو یا روش‌های کمک باروری
  • سابقه حاملگی خارج از رحمی
  • سابقه بیماری‌های مقاربتی مانند سوزاک یا کلامیدیا
  • سابقه ناهنجاری در ساختار لوله‌های رحمی

اگر هر یک از موارد ذکر شده را دارید حتما در این خصوص با پزشک خود مشورت داشته باشید.

حاملگی خارج از رحمی چه علائمی دارد؟

گاهی ممکن است حاملگی خارج از رحم و بارداری سالم علائم یکسانی مانند حالت تهوع و درد پستان داشته باشند. علائم اصلی شامل درد، عقب افتادن قاعدگی و خونریزی واژینال است. به طور کلی علائم شایع در حاملگی خارج از رحم به شرح زیر است:

  • احساس درد شدید در شکم، لگن، شانه و گردن
  • درد شدید در یک طرف شکم
  • لکه بینی یا خونریزی واژن از خفیف تا شدید
  • احساس سرگیجه و غش کردن
  • فشار مقعدی

اگر می‌دانید که بارداری هستید و هر یک از این علائم را احساس کرده‌اید، باید پزشک خود را در جریان بگذارید.

حاملگی خارج از رحم
علائم حاملگی خارج از رحم

تشخیص بارداری حاملگی خارج از رحم

اگر با توجه به علائمی که برای شما ذکر کردیم مشکوک به بارداری خارج از رحم هستید، باید فورا به پزشک مراجعه کنید. حاملگی خارج از رحم تنها با معاینه فیزیکی قابل تشخیص نیست. 

پزشک با توجه به شرح حال دقیق بیمار، معاینه فیزیکی، تست بارداری با تیتراژ و انجام سونوگرافی واژینال برای تشخیص و درمان اقدام می‌کند.

همچنین پزشک ممکن است با استفاده از آزمایش خون برای میزان Hcg و پروژسترون، بارداری خارج از رحم را بررسی کند. این هورمون‌ها در طی بارداری وجود دارند. اگر طی چند روز هورمون‌ها کاهش پیدا کنند یا ثابت بمانند و کیسه حاملگی در سونوگرافی وجود نداشته باشد، بارداری خارج از رحم تشخیص داده خواهد شد.

اگر علائمی شدیدی مانند درد یا خونریزی داشته باشید، ممکن است زمان کافی برای گذراندن این مراحل وجود نداشته باشد. در مواقع شدید ممکن است این شرایط منجر به پاره شدن لوله فالوپ شود و در نهایت خونریزی داخلی رخ دهد. در این مواقع پزشک عمل جراحی اضطراری را برای بیمار در نظر خواهد گرفت.

آیا می‌توان از بارداری خارج از رحم جلوگیری کرد؟

پیشگیری از این عارضه در بارداری در هر فردی امکان‌پذیر نیست. ممکن است با در نظر گرفتن سلامت و بهداشت باروری خطر بارداری خارج از رحم را کاهش دهید. از همسر خود بخواهید برای برقراری رابطه جنسی از کاندوم استفاده کند. 

توجه به این نکته خطر ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را کاهش می‌دهد و در نهایت از ایجاد التهاب لگن (PID) جلوگیری خواهد شد. ایجاد این بیمار می‌تواند منجر به التهاب لوله‌های رحمی شود.

از دیگر نکات مهم این است که باید توسط متخصص زنان و زایمان در کرج ویزیت‌های منظمی داشته باشید، معاینات و غربالگری‌های لازم را جهت تشخیص به موقع STD انجام دهید. همچنین در نظر گرفتن دیگر نکاتی از قبیل ترک سیگار، از دیگر راهکارهای موثر در کاهش خطر بارداری خارج از رحمی است.

درمان حاملگی خارج از رحم

این نوع بارداری نه تنها بارداری موفقی نیست، بلکه می‌تواند برای مادر نیز پرخطر باشد. به همین جهت برای جلوگیری از عارضه‌های ناشی از بارداری پرخطر می‌بایست در اسرع وقت جنین خارج شود و مادر تحت درمان قرار گیرد.

به‌طور کلی درمان حاملگی خارج از رحم بسته به شدت علائم، بزرگی توده و پارگی لوله‌ها متفاوت است. درمان‌هایی که در نظر گرفته می‌شود شامل درمان انتظاری و کنترل تست بتا با تیتراژ، درمان طبی با متوترکسات، درمان جراحی باز یا لاپاراسکوپی و… است. در ادامه تمامی درمان‌ها را به‌طور کامل‌تر برای شما ذکر خواهیم کرد:

دارو درمانی

در صورتی که وضعیت مادر پرخطر نباشد، در این مواقع پزشک دارو تجویز می‌کند تا منجر به ترکیدن لوله‌های رحمی نشود. 

برای اینکه اطمینان داشته باشید این دارو برای شما کارساز است، باید مرتبا آزمایش خون انجام دهید. در صورتی که این دارو موثر باشد، علائمی مانند سقط جنین را مشاهده خواهید کرد:

  • گرفتگی
  • خونریزی
  • خارج شدن بافت

اگر این علائم در خانم‌ها ایجاد شود نیازی به عمل جراحی نیست. نکته‌ای که در خصوص مصرف این داروها وجود دارد این است که پس از مصرف دارو تا چند ماه نمی‌توانید باردار شوید.

عمل جراحی

گاهی ممکن است پزشک صلاح بداند که عمل جراحی صورت گیرد تا جنین خارج شود و آسیب داخلی ایجاد شده را ترمیم کند. عمل جراحی می‌تواند به‌صورت لاپاراسکوپی یا به‌صورت باز انجام گیرد.

مراقبت بعد از عمل حاملگی خارج از رحم

پزشک پس از اینکه عمل جراحی را برای درمان بارداری خارج از رحم انجام می‌دهد، توصیه‌هایی برای شما خواهد داشت. مهم‌ترین نکته‌ای که باید به آن دقت داشته باشید این است که برش قسمت جراحی شده را تمیز و خشک نگه دارید.

در واقع باید روزانه بررسی کنید که آیا دچار عفونت شده‌اید یا خیر؟ اگر دچار عفونت شده باشید، علائم زیر را مشاهده خواهید کرد:

  • خونریزی
  • ترشحاتی با بوی بد
  • احساس گرما هنگام لمس
  • قرمزی
  • تورم

پس از جراحی ممکن است کمی خونریزی از واژن یا خارج شدن لخته‌های خون کوچک از واژن را مشاهده کنید. این روند می‌تواند تا شش هفته پس از عمل ادامه داشته باشد. سایر اقداماتی که باید برای مراقبت از خود انجام دهید به شرح زیر است:

  • از بلند کردن وسیله‌های سنگین خودداری کنید.
  • برای جلوگیری از یبوست مایعات زیادی بنوشید.
  • مدت کوتاهی از رابطه جنسی خودداری کنید.
  • هفته اول پس از جراحی باید کاملا استراحت کنید و پس از یک هفته فعالیت‌های خود را آغاز کنید.
  • اگر درد یا هر علائم غیر طبیعی دیگری دارید، حتما با پزشک خود در میان بگذارید.

بارداری سالم بعد از حاملگی خارج از رحم

اغلب خانم‌هایی که دچار این عارضه در بارداری می‌شوند، این مسئله که آیا می‌توانند در آینده بارداری سالم داشته باشند یا خیر؟ ذهن‌شان را درگیر می‌کند، خوشبختانه می‌توانید پس از حاملگی خارج از رحم، بارداری موفق و بدون مشکلی را تجربه کنید.

آمارها نشان می‌دهد  65 درصد خانم‌ها طی ۱۸ ماه پس از حاملگی خارج از رحم توانسته‌اند بارداری موفق را تجربه کنند و ۸۵ درصد افرادی که پس از دو سال اقدام به بارداری کرده‌اند، توانسته‌اند بارداری موفقی داشته باشند.